Open top menu
Wednesday, May 2, 2018
ජනමාධ්‍ය චෞරයෝ -

වික්ටර් අයිවන්
රාවයට මුහුණ දෙන්නට සිදුවී තිබෙන සුවිශේෂ අත්දැකීම් ගැන මා ලියා ඇතත්, රාවයේ වැඩ කළ ජනමාධ්‍යවේදීන් ගැන ලියා ඇත්තේ ඉතාමත් කලාතුරකින් අවස්ථා කිහිපයකදී පමණය. රාවය උදාර අරමුණු ඇතිව ආරම්භ කොට පවත්වාගෙන යමින් තිබෙන පුවත්පතක් වුවද, රාවය එම උදාර අරමුණුවලට ගැළපෙන ජනමාධ්‍ය කණ්ඩායමක් සොයාගෙන ඔවුන් පුරුදු පුහුණු කොට ඔවුන් මත පිහිටා පවත්වාගෙන ගිය පුවත්පතක් ලෙස සැලකිය නොහැකිය. අපට ජීවත් වන්නට සිදුවී තිබෙන්නේ හොඳටම කුණුවූ සමාජයකය. රාවයට ජනමාධ්‍යවේදීන් ලබාගන්නට සිදුවූයේද එම සමාජයෙනි. රාවයට වැඩ කරන්නට සිදුවූ ජනමාධ්‍යවේදීන් අතර ගරු කටයුතු අය සිටියා සේ ම අධම ගණයේ ලා සැලකිය හැකි අයද සිටියේය. මා මෙම ලිපියෙන් සලකා බලනු ඇත්තේ ගරු කටයුතු ගණයට වැටෙන අය ගැන නොව, අධම ගණයට වැටෙන අය ගැනය.
රේඛාට විරේකයක්
මා මෙවැනි සටහනක් ලියන්නට පෙළඹවූ රේඛා නිලුක්ෂිට මාගේ ස්තුතිය හිමිවිය යුතුය. ඇය මට එරෙහිව ආරම්භ කොට පවත්වාගෙන යන ප්‍රචාරක වැඩසටහනට ලයිට් පත්තු කරන්නන් හා හූමිටි තබන්නන් අතර බරපතළ වැරදි නිසා රාවයෙන් පලවා හැරිය හෝ රාවය අතහැර පලා ගිය අය ගණනාවක්ද සිටින බව හඳුනා ගන්නට හැකිවීම නිසා ඔවුන්ගේ නියම ස්වභාවය ගැන කතා කිරීම අවශ්‍ය වේයැයි කියන හැඟීම මා තුළ ඇති කිරීමට හේතුවිය.

රේඛා ජනරංජනගේ පාලන කාලයේ රාවයට එකතු වූ අවුරුදු දෙකකට ආසන්න කාලයක් රාවයේ වැඩ කර තිබෙන සාමාන්‍යයෙන් නවකයෙකුට නොලැබෙන තරමේ ලොකු බලපරාක්‍රමයක් හිමිකරගෙන සිටි එම බලය අනුන්ට ප්‍රදර්ශනය කරන්නට යෑම නිසා රාවය කාර්ය මණ්ඩලයේ විශාල පිරිසකගේ උපහාසයට සේ ම විරෝධයටද හේතුවී සිටි තරුණ කාන්තාවකි. ඇය අප්‍රේල් 7 වැනිදා මුහුණු පොතට ලියන ලද සටහනට යොදා තිබුණු මාතෘකාව වූයේ ‘චෞර රැජින ගැන ලියපු වික්ටර් අයිවන් චෞර රජෙක්’ යනුවෙනි. ඇය එම ප්‍රවෘත්තියෙන් චෝදනා කර තිබුණේ රාවය වෙබ් අඩවියට ලිපි අප්ලෝඞ් කිරීම වෙනුවෙන් ඇයට දින 06ක් සඳහා ලැබිය යුතුව තිබුණ රුපියල් 15,000ක මුදලක් රාවය ඇයට නුදුන් බවය. ඇය කියන කතාව ඇත්තක් ලෙස සැලකුවද එම කතාවට යොදා තිබෙන ශීර්ෂ පාඨය අනුව ඇගේ උද්දච්චකමේ තරම පමණක් නොව ජනමාධ්‍ය විෂය පිළිබඳව ඇයට තිබෙන නොදැනුමේ තරමද පෙන්නුම් කරයි. දැන් ඇය වැඩ කරන්නේ රාවයේ හිටපු කර්තෘ ජනරංජන සමගය. ඒනිසා ඇගේ එම සටහන ජනරංජනගේ මගපෙන්වීම හා ආශිර්වාදය මත ලියන ලද්දක් ලෙස සැලකිය හැකිය.

පළමුවෙන්ම වෙබ් අඩවියට රාවයේ ලිපි අප්ලෝඞ් කළ පුද්ගලයාට මසකට රුපියල් දස දහසක් ගෙව්වේයැයි කියන කතාව සත්‍යයකි. ඔහු රාවයේ වැඩ කළ කෙනෙකු නොවීය. පිටස්තරව සිට ඒ කාර්යය කළ කෙනෙකි. ඔහු විදේශ ගතවීම නිසා වෙබ් අඩවියට ලිපි අප්ලෝඞ් කිරීම සති කිහිපයකට සිදු නොවී තිබුණි. වෙබ් අඩවියට ලිපි අප්ලෝඞ් නොවීමේ ප්‍රශ්නය කතා කළ අවස්ථාවකදී අප්ලෝඞ් කිරීමේ කාර්යය රාවයේ කෙනෙකුටම භාරදී එම දීමනාව එම පුද්ගලයාට ගෙවිය යුතු බවට ජනරංජන යෝජනා කළේය. මා එම යෝජනාවට ඇතුළත් රුපියල් දසදහසක් ගෙවීමේ කතාවට විරුද්ධ වූවෙමි. ඒ කාලයේ වෙබ් අඩවියට මුළු පුවත්පතම දැම්මේ නැත. දැම්මේ තෝරාගත් ලිපි කිහිපයක් පමණය. ඒ නිසා ඔහුට ගෙවන ලද මිල පවා සාධාරණ මිලක් නොවන බවත්, මේ කාර්යය සඳහා වැයවන්නේ පැයක් පමණ වන සුළු කාලයක් වන නිසාත් ආයතනයේ කෙනෙකුට භාරදෙන්නේ නම් එය එම පුද්ගලයාට පඩියට අතිරේකව ලැබෙන ආදායමක් වන නිසා සතියකට වරක් අප්ලෝඞ් කිරීමේ කාර්යය සඳහා රුපියල් 1000ක් බැගින් සති හතරේ මාසයකට රුපියල් 4000ක් ගෙවීම ප්‍රමාණවත් බව මම කීවෙමි. මාගේ එම යෝජනාවට ජනරංජන විරුද්ධ වූයේ නැත. ඉන්පසු කුමක් වී දැයි මම නොදනිමි. ජනරංජන ඉවත්ව යෑමෙන් පසු අප්ලෝඞ් කිරීමේ කාර්යය කරමින් සිටියේ රාවයේ ටයිප් සෙටින් අංශයේ සේවය කළ චතුර බුද්ධික නමින් වන තරුණයෙකි. ඒ වගකීම සඳහා ඔහු තෝරාගෙන තිබුණේ ටිරන්ය. ඒ කාලයේදී ඔහුට ගෙවා තිබුණේ සතියේ අප්ලෝඞ් කිරීමක් සඳහා රුපියල් 1000ක මුදලකි. දැන් එම තරුණයා වැඩ කරන්නේද ජනරංජන හා රේඛා සමගය. චතුරගෙන් පසු දැන්, රාවයේ ඒ කාර්යය කරන්නේ රසික ගුණවර්ධනය. ඔහුට ගෙවන්නේද එම ගෙවීමය.

ගමන් වියදම් අවුල

ජනරංජන ඉවත්ව ගියේ ජනවාරි 24 වැනිදාය. රේඛා ඉවත්ව ගියේ ජනවාරි 26 වැනිදාය. ඇය එසේ ඉවත්ව ගොස් තිබුණේ ආයතනයෙන් ලැබීමට හිඟ මුදල් තිබුණේ වී නම් ඒවාද ලබාගෙනය. ඒ අවස්ථාවේදී ඇය අප්ලෝඞ් කිරීමක් සිදුකර ඇත්නම් ඒ සඳහා ලැබිය යුතු මුදල් ඉල්ලා නැත. ඇය ඒ සඳහා ඉල්ලීමක් පළමුවරට කර තිබෙන්නේ අප්‍රේල් 4 වැනිදාය. ඇය අප්ලෝඞ් කිරීම් 6ක් වෙනුවෙන් රුපියල් 15,000ක මුදලක් ඉල්ලා ඇතත්, ඇය එවැනි කාර්යයක් කළේද නැද්ද යන්න ගැන ගණකාධිකාරීවරයාටද කිසිදු අවබෝධයක් තිබී නැත. ඇගේ ඉල්ලීම ඔහු මට කී විට වැඩ කර තිබෙන දින ගණනට ඒ වැඩය සඳහා අනෙක් අයට කරන ගෙවීම ඇයටද කරන ලෙස උපදෙස් දුනිමි. ඒ අනුව ඔහු ඇයට 6000ක මුදලක් ගෙවා ඇතත්, තමන්ට ලැබිය යුත්තේ රුපියල් 15,000ක් බව ප්‍රකාශ කරමින් රුපියල් 6000 භාර ගැනීම ප්‍රතික්ෂේප කොට පොලිසියට පැමිණිලි කරන බව කියමින් කාර්යාලයෙන් පිටවී ගොස් තිබේ.

රේඛා, තරිඳු හා සංජීව ඉවත්ව යන අවස්ථාව වන විට ඒ තිදෙනාම පිටතට ගොස් කරන වැඩ සඳහා ලබාගන්නා වියදම් පිළිබඳ ප්‍රශ්නයකට මුහුණ දී සිටියේය. ගමන් වියදම් ප්‍රතිපූර්ණ කරගැනීම සඳහා ඉදිරිපත් වූ ඉල්ලීමකදී ගණකාධිකාරිවරයා මට දුරකතනයෙන් කතා කොට පිටත ගිය ගමනක් සඳහා මුදල් ලබාගැනීම සඳහා ඉදිරිපත් කර තිබෙන ඉල්ලීමක් ගැන මට කරුණු පැහැදිලි කළේය. පිටතට ගිය ගමනක් සඳහා රුපියල් 12,500ක් කෙනෙකු ඉල්ලුම් කර තිබුණු අතර, ඒ මුදලින් රු. 6500ක්ම ඉල්ලා තිබුණේ ත්‍රීවීලර් ගාස්තු සඳහාය. බැලූ බැල්මට විශ්වසනීය නොවන ගමන් වියදම් වවුචර් මීට පෙරද දිගින් දිගට ලැබුණු බවත්, එහෙත් ඒවා කර්තෘගේ අනුමැතිය ඇතිව එවන නිසා තමන්ට කළහැකි දෙයක් නොතිබුණු නිසා ඒවාට ගෙවන්නට සිදුවූ බවත් ඔහු කීවේය. මා එම වවුචරයට මුදල් ගෙවීම නතර කොට කර්තෘ මණ්ඩලයේ පිටතට ගොස් කරන වැඩ සඳහා වැය කළ මුදල් පිළිබඳව අවුරුදු තුනකට අදාළ වාර්තාවක්ද විශ්වාසදායක නොවන ගණන් හිලව් ඇතුළත් වවුචර කිහිපයක්ද මා වෙත එවන ලෙස ඉල්ලා සිටියෙමි. වසර තුනක වියදම් වාර්තාව ලැබුණු පසු වියදම්වල යථා තත්ත්වය තේරුම් ගැනීමට ප්‍රයෝජනවත් සංඛ්‍යා සටහනක් මා විසින් සකස් කරන ලදි.

ඒ අනුව විශේෂාංග සඳහා ගමන් වියදම්වල මාසික සාමාන්‍ය මෙසේය. 2015 වසර රු. 31330යි. 2016 වසර රු. 132000යි. 2017 වසර රු. 131451යි. ඒක පුද්ගල මාසික සාමාන්‍ය 2015 වසර සඳහා රු. 4460කි. 2016 වසර සඳහා රු. 16579කි. 2017 වසර සඳහා රු. 18808කි. පුද්ගලයන් අනුව ගත් විට සංජීවගේ මාසික වියදම 2015 සඳහා රු. 18911කි. 2016 සඳහා රු. 27450කි. 2017 වසර සඳහා රු. 34680කි. තරිඳුගේ එය 2015 සඳහා රු. 2630කි. 2016 වසර සඳහා රු. 13249කි. 2017 සඳහා රු. 29533කි. රේඛා සඳහා 2016 වසර සඳහා රු. 12840කි. 2017 වසර සඳහා රු. 28516කි. පිටතට යන ගමන් වියදම්වලදී අඩුම වියදමක් පෙන්නුම් කර තිබුණේ ඉඳුනිල්ය. 2017 වසර සඳහා ඇගේ ගමන් වියදමේ මාසික සාමාන්‍ය රුපියල් 7314කි. බොහෝ අයගේ ගමන් වියදම්වලින් 60%ක් පමණ ත්‍රීවීලර් ගාස්තු විය. මහරගම සිට පිටකොටුවට බස් ගාස්තුව රු. 70කි. වවුචර්වලට යොදා තිබුණ ත්‍රීවීලර් ගාස්තුව රු. 750කි. බස්රථයෙන් ගමන් කොට, ඒවාට ත්‍රීවීලර් ගාස්තු අය කෙරෙන ක්‍රමයක් ක්‍රියාත්මක වී තිබුණු බව පැහැදිලිව පෙනෙන්නට තිබුණි. වවුචර් පරීක්ෂා කරන විට වෙනත් විසමතාද පෙනෙන්නට තිබුණි. එක දුර ප්‍රදේශයකට ගොස් එකතු කරගත් තොරතුරු මත පත්තර දෙකකට ලිපි ලියා ගමන් දෙකකට ගමන් වියදම් අයකරගත් අවස්ථාවක්ද විය. ගෙදර ගිය ගමනකදී එම ප්‍රදේශයේම රාත්‍රී නවාතැන් පොළකට ගාස්තු ගෙවා තිබුණු අවස්ථාවක්ද විය. මා සියලු වවුචර් පරීක්ෂා කළේ නැත. පරීක්ෂා කළේ කීපයක් පමණි. මා ඒ ගැන ගණකාධිකාරිවරයා අමතා ජනරංජනටද පිටපතක් සහිතව ලිපියක් භාර දුන්නෙමි. ඒ ජනවාරි 17 වැනිදාය. එහි එක් තැනක මෙසේ සඳහන් කළෙමි. “සමහර වවුචර් ඔබේ විශ්වාසයට හේතුවී නොතිබුණද, ඔබ එම ගෙවීම් කර තිබුණි. එසේ කළේ ඇයිද කියා විමසූ විට ඔබ කීවේ කර්තෘ අනුමත කර තිබුණු නිසා එම මුදල් ගෙවනවා හැරෙන්නට අන් දෙයක් නොතිබුණු බවය. එහෙත් ඔබේ එම ප්‍රවේශය වැරදිය. ලැබෙන වවුචර් විශ්වාසයට හේතු නොවන අවස්ථාවලදී අනුමත කර තිබෙන්නේ කවුරුන් වුවත් ඒ ගැන ප්‍රශ්න කිරීමේ හා සොයා බැලීමේ වගකීමක් ඔබට තිබෙන්නේය.” එම ලිපියේ තවත් තැනක මෙසේ සඳහන් විය. “කර්තෘ මණ්ඩලයේ ගමන් ගාස්තු පිළිබඳව විගණනයකට යෑම අවශ්‍ය වේ යැයි සිතමි. කිසිදු සොයා බැලීමකින් තොරව වියදම් අනුමත කරන හා ඒවාට මුදල් ගෙවන ක්‍රමයක් ආයතනය තුළ ස්ථාපිත වී තිබෙන බව පෙනෙනවා. ආයතනයක් තුළ එවැනි සංස්කෘතියක් ඇතිවූ විට එම ආයතනය පරිහානියට පත්වීම නොවැළැක්විය හැකියි.”
ගමන් වියදම් පිළිබඳව මතුවී තිබුණු ප්‍රශ්න හා ඒ ගැන මා විගණනයකට යන බවට කර තිබුණු ප්‍රකාශය කර්තෘ ඇතුළු මේ පිරිස කැළඹීමට පත් කර තිබුණු අතර ඔවුන් රාවයෙන් නික්මයෑම කෙරෙහි එම ප්‍රශ්නයද වැදගත් සාධකයක් ලෙස බලපාන්නට ඇත. සංජීව ගියේ ඔහුට වැඩ කරන්නට රාවයෙන් දෙන ලද ලැප්ටොප් පරිගණකයද ආපසු භාර නොදීය. ඒ නිසා ඔහුට එරෙහිව පොලිසියට පැමිණිලි කිරීමට රාවයට සිදුවනු ඇත.

එස්.බී.ගෙන් කප්පම් ඉල්ලීම

දැන් මම රේඛාගේ ප්‍රශ්නයෙන් ඉවත් වී ඇය මුහුණු පොතේ පළකරන පදනම් විරහිත වාචාල කතාවලට හූමිටි තියන, ලයිට් පත්තු කරන මීට පෙර විටින් විට විසමාචාර හේතු නිසා රාවයෙන් පලාගිය හෝ රාවයෙන් පලවා හරින ලද අයගේ නියම පසුබිම හා කෙරුවාව තේරුම් ගැනීමට ප්‍රයෝජනවත් හා ලංකාවේ ජනමාධ්‍යවේදය කුණුවී තිබෙන තරම තේරුම් ගැනීමට ප්‍රයෝජනවත් නිදර්ශන කතා කිහිපයක් ඉදිරිපත් කරමි. රාවය මෙතෙක් දුර පැමිණ තිබෙන්නේ පිටතින් එල්ල වන දුෂ්කර අභියෝගවලට පමණක් නොව, ප්‍රකට නැතත් අභ්‍යන්තරයෙන්ද එල්ල වන දුෂ්කර අභියෝගයන්ට මුහුණදෙමින් බව තේරුම් ගැනීමට එම තෝරාගත් ආදර්ශ කතා කිහිපය පාඨකයන්ට ප්‍රයෝජනවත් වනු ඇත.

මා හා ඇමති එස්.බී. දිසානායක අතර කලකට ඉහතදී ලොකු ගැටුමක් තිබුණු බව රාවය පාඨකයන් දන්නෙහිය. අපි දෙදෙනා අතර එවැනි ලොකු ආරාවුලක් තිබුණු අවස්ථාවකදී මාගේ මිත්‍රයෙකු වූ හේමසිරි ප්‍රනාන්දු මට දුරකතනයෙන් කතා කොට හේමසිරිගේ නිවසේදී එස්බීට මා හමුවීමට අවශ්‍ය වී තිබෙන බව කීවේය. මට එස්.බී. සමග මොන කතාවක්දැයි හේමසිරිගෙන් විමසූ විට එස්.බී. රාවයට එරෙහිව මට කියන්න ලොකු කතාවක් තිබෙන බවත්, එය කප්පම් කතාවක් බවත් මා විස්මයට පත්කරමින් හේමසිරි කීවේය. මා නියම කරගත් දිනට නොවළහා එහි පැමිණෙන බව කීවෙමි.

නියම කරගත් දිනයේදී එස්.බී.ගේ කතාව අහන්න මම හේමසිරිගේ නිවසට ගියෙමි. එස්.බී. සමග ඔහුට හිතවත් රාජ්‍ය නිලධාරියකු ලෙස සැලකිය හැකි ආචාර්ය සුනිල් ජයන්ත නවරත්නද එහි පැමිණ සිටියේය. රාවයේ කිහිපදෙනෙකු එස්.බී.ගෙන් ලබාගන්නට අපේක්ෂා කර තිබෙන කප්පම රුපියල් දශ ලක්ෂයකි.

එම දශ ලක්ෂයේ කප්පම ඉල්ලා තිබෙන්නේ සුසන්තිකා ජයසිංහ එස්.බී. ගැන කතා කරන දුර්ලභ ගණයේ හඬ පටියක් ජනමාධ්‍යවලට මුදාහැරීම වැළකීම සඳහාය. කප්පම ලබාගැනීමට උත්සාහ කර ඇත්තේ සුනිල් නවරත්න හරහාය. සුනිල් නවරත්න මෙම තත්ත්වය ඉදිරියේ කොතරම් භීතියට පත් තත්ත්වයක සිටියාද කියතොත් ඔහු එස්.බී. ඇමතිවරයා ආරක්ෂා කරගැනීම සඳහා අවශ්‍යම වෙතොත් කප්පම්කරුවන්ට ගෙවන්න රුපියල් දශ ලක්ෂයක්ද සොයාගෙන සිටියේය.

ඒ කාලයේ රාවය, රාවයට අතිරේක වියදම සොයා ගැනීමේ මාර්ගයක් වශයෙන් ක්‍රීඩා පුවත්පතක් පළ කළ අතර මේ වැඩසටහනේ මොළකාරයා ලෙස ක්‍රියාකර තිබුණේ එම පුවත්පතේ කතුවරයාය. ඔහු ගාම්භීර පෙනුමකින් යුතු ජේත්තුවට අඳින පළඳින ගැඹුරු කටහඬක්ද තිබුණු පුද්ගලයෙකු විය. අහිංසක හොඳ පුද්ගලයෙකු ලෙස සැලකිය හැකි රාවයේ කැමරා ශිල්පියා රාවයට අතිරේකව මේ පුවත්පතේද කැමරා ශිල්පියා ලෙස වැඩ කළ අතර පත්තර කප්පම් වැඩසටහනට ඔහුද ලාවට සම්බන්ධ කරගෙන තිබුණි.
මේ දෙදෙනාගෙන් කප්පම් කතාව අසාගෙන මා කාර්යාලයට පැමිණි පසු ඉහත කී ඡායාරූප ශිල්පියා මාගේ කාර්යාලයේ කාමරයට කැඳවා ඔහු සමග සුහද පිළිසඳරක යෙදෙමින් ඒ කතාව අතරමගදී එස්.බී.ගෙන් ලබාගන්නට යන කප්පමෙන් ඔහුට හිමි පංගුව කොතරම් දැයි අසා සිටියෙමි. මාගේ එම ප්‍රශ්නයෙන් බිරාන්ත වූ ඔහු ඒ ගැන තමන් දන්නා තතු මට හෙළි කළේය. මා ඔහුගේ කතාව දැනගැනීමෙන් පසු ඔහු කර තිබෙන වරදේ බරපතළකම ඔහුට පැහැදිලි කරදී ඒ මොහොතේදීම ආයතනයෙන් ඉවත්ව යන ලෙස ඉල්ලා සිටිමින් ජනමාධ්‍යවේදියෙකු ලෙස වැඩ කිරීමට අවශ්‍ය ශික්ෂණය නැතිකම සනාථ කර තිබෙන නිසා මින් මතු කිසිදු ජනමාධ්‍ය ආයතනයක වැඩ කිරීමෙන් වළකින ලෙස ඉල්ලා සිටියෙමි. ඔහු ඒ මොහොතේදීම රාවයෙන් පිටවී ගිය අතර ක්‍රීඩා පත්තරේ කතුවරයා හා ගෝලයාද රාවයෙන් යන්න ගියෝය. මෙය පොලිස් පරීක්ෂණයකට පත්වනවා දකින්නට එස්.බී. කැමැත්තක් නොදැක්වීම නිසා ඊට වැඩි ක්‍රියාමාර්ගයක් ඔවුන් සම්බන්ධයෙන් අනුගමනය කරන්නට මට නොහැකි විය.

මේ කතාවට සම්බන්ධ වඩාත්ම අවලස්සන කතාව අසන්නට ලැබුණේ මීට වසර දෙකකට හෝ තුනකට පමණ ඉහතදීය. රාවය අතහැර ගිය ඉහත කී ඡායාරූප ශිල්පියා දීර්ඝ කාලයකට පසුව මා බලන්නට රාවයට පැමිණ මා සමග කරන ලද කතාබහකදී රාවයේ සිටි නම්බුකාර මිනිසකු ගැන අපූරු කතාවක් කීවේය. උපාධිධාරියෙකු වූ එම පුද්ගලයා ඉතාමත් ප්‍රසන්න හා අහිංසක පෙනුමක් තිබූ වර්තමානයේ ජනශ්‍රැතිය පිළිබඳව ලොකු ප්‍රසිද්ධියක් හිමි කරගෙන සිටින රූපවාහිනී නාලිකාවලට වැඩසටහන් ඉදිරිපත් කරන පුද්ගලයෙකි. ඡායාරූප ශිල්පියා කියන ලද කතාව අනුව ඔහුට මෙම කප්පම් සිද්ධියේ සුවඳ දැනී එය ආචාර්ය සුනිල් නවරත්න යාළු කරගන්නට අවස්ථාවක් කරගැනීමෙන් නොනැවතී ඒ මගින් වඩා හොඳ රැකියාවක් හිමිකර ගන්නටද ඔහු සමත් වී තිබේ. ඒ ගනුදෙනුවේදී සිදුවී තිබෙන අවලස්සනම දේ ලෙස සැලකිය හැක්කේ තමන්ට ලොකු වැදගත්කමක් ආරෝපණය කරගැනීම සඳහා මෙම කප්පම් වැඩසටහනට මගේද පුංචි සම්බන්ධයක් ඇති බව සුනිල් නවරත්නට කීමය. අපට ජීවත් වන්නට සිදුවී තිබෙන සමාජය කොතරම් බිහිසුණුද?

රෝහණ කුමාර ඝාතනය වසන් කිරීම

ජනාධිපති රණසිංහ ප්‍රේමදාස පාලන කාලයේ අවසාන භාගයේ සිට චන්ද්‍රිකා පාලන කාලයේ කිසියම් කාලයක් දක්වා රාවය කවුන්ටර් පොයින්ට් (Counter point) නමින් ඉංග්‍රීසි මාසික සඟරාවක් පළ කළේය. එහි සංස්කාරකවරුන් ලෙස ක්‍රියා කළේ වර්තමානයේ පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ ඉංග්‍රීසි මහාචාර්යවරයා ලෙස ක්‍රියා කරන අර්ජුන පරාක්‍රම හා රොයිටර් පුවත්සේවයේ වරුණ කරුණාතිලක යන දෙදෙනාය.
මෙම සඟරාවේ පිටු සකස් කිරීම කළේ රාවයේ ටයිප්සෙටින් අංශයේ වැඩ කළ තරුණයෙකි. ඔහු ප්‍රධාන පෙළේ විද්‍යාලයකින් අධ්‍යාපනය ලැබූ බැලූ බැල්මට අහිංසක පෙනුමකින් යුතු කාර්යශීලී පුද්ගලයෙකි. සඟරාවේ පිටු සකස් කිරීම කෙරුණේ සිරිතක් ලෙස රාත්‍රී කාලයේදීයි. හේතුව සංස්කාරකවරුන් දෙදෙනාම කාර්ය බහුල පුද්ගලයන් වීමය. ඔවුහු රෑ අටට පමණ වැඩ පටන් ගෙන රෑ දෙක තුන වෙනකම් කාර්යාලයේම තිබුණු ඒ සඳහා වෙන් කළ කාමරයක වැඩ කළහ. ඔවුන් වැඩ කරන දිනවල සඟරාවේ පිටු සකස් කිරීමේ කටයුතුවල නිරත වූ ඒ තිදෙනා හැර කාර්යාලයේ සිටියේ මා හා කාර්යාලය බලාගත් පීරිස් අංකල් පමණය.

එසේ වැඩ කළ එක් රාත්‍රියකදී පිටු සකස් කිරීමේ මූලික කටයුතු අවසන් කොට එය මුළුමනින් අවසාන කිරීමේ කාර්යය ඉහත කී තරුණයාට භාරදී අර්ජුන හා වරුණ මධ්‍යම රාත්‍රියද පසුවී කාර්යාලයෙන් ගොස් තිබුණි. එහිදී අර්ජුන තමන් පරිහරණය කළ ලැප්ටොප් පරිගණකය අමතක වී එහි දමා ගොස් තිබුණි. පසුදින උදේ එය රැගෙන යෑමට ඔහු කාර්යාලයට ආ විට ඔවුන් වැඩ කළ කාමරයේ පරිගණකය තිබී නැත. ඉහත කී තරුණයා ආරක්ෂාවට එය කොහේ හෝ තබා තිබේදැයි දුරකතනයෙන් විමසූ විට තමා යන විට එහි පරිගණකයක් නොතිබුණු බව ඔහු ප්‍රකාශ කර තිබුණි. අර්ජුනගේ හා වරුණගේ දැඩි මතය වූයේ ලැප්ටොප් පරිගණකය සොරකම් කළේ ඉහත කී තරුණයා බවය. ඒ ගැන මම ඔහුගෙන් දැඩි ලෙස ප්‍රශ්න කිරීමෙන් පසු ඔහු රාවය අත්හැර ගියේය.

වඩා වැදගත් වන්නේ ඉන්පසු ඔහු රඟපෑ භූමිකාවය. සටන කර්තෘ රෝහණ කුමාරගේ ඝාතනය ගැන පාඨකයන් දන්නෙහිය. රෝහණ කුමාර හොඳ ජනමාධ්‍යවේදියෙකු ලෙස සැලකිය නොහැකිය. ඔහු රඟපෑවේ චෞර ජනමාධ්‍යවේදියෙකුගේ භූමිකාවකි. ඔහුගේ ඝාතනය පිටුපස ලොකු දේශපාලන කතාවක් තිබුණි. ඔහු චැනල් නයින් සිද්ධිය පදනම් කොටගෙන ජනාධිපතිනිය හා ඇගේ මාධ්‍ය උපදේශක සනත් ගුණතිලකට දරුණු ලෙස පහර ගසන ‘කොමිසනා’ නමින් වන කැසට් පටියක් නිපදවා තිබුණි. රෝහණ කුමාර ඝාතනයට පාදක වූයේ එම කැසට් පටයයි.

රෝහණ කුමාර ඝාතනය ගැන මුලින්ම පරීක්ෂණ පවත්වන ලද්දේ ලංකාවේ ප්‍රකට හා දක්ෂ අපරාධ පරීක්ෂකවරයකු ලෙස සැලකිය හැකි ශානි අබේසේකර විසිනි. එහෙත් ඔහුගේ පරීක්ෂණයෙන් සැකයේ ඇඟිල්ල බැද්දගානේ සංජීව වෙත එල්ලවීම නිසා එම පරීක්ෂණය ඔහුගෙන් ඉවත් කොට අපරාධ පරීක්ෂණ බියුරෝවේ එකල ප්‍රධානියාව සිටි ෂෝ වික්‍රමසිංහ අතට පත්කර තිබුණි. ඔහු එම ඝාතනයේ ඇත්ත වසන් කිරීම සඳහා නිර්මාණය කළ කතාවක් කරළියට ගෙන එන ලදි. ඒ වන විට මමද රෝහණ කුමාර ඝාතනය ගැන බැරෑරුම් ලෙස කරුණු සොයා බලන තැනකට යොමුවී සිටියෙමි. මා ඒ පසුපස හඹායමින් සිටින අවස්ථාවකදී රෝහණ කුමාර ඝාතනය වසන් කිරීම සඳහා ආණ්ඩුවේ අනුග්‍රහය ඇතිව ෂෝ වික්‍රමසිංහද යොදා ගනිමින් කරළියට ගෙනා කතාව රඟදක්වන වැඩසටහනේ අර්ජුනගේ ලැප්ටොප් පරිගණකය සොරකම් කළ තරුණයාද වැදගත් භූමිකාවක් රඟපාමින් සිටින බව සොයාගත හැකිවිය. මා ඔහු රඟපාමින් සිටින භූමිකාව ගැන සියලු තතු දන්නා බව ඔහුගේ මිත්‍රයෙකු මගින් එම පුද්ගලයාට දැනගන්නට සැලැස්සුවෙමි. ඉන්පසු ඔහු කොතරම් භීතියට පත්වීද කියනවා නම් ඔහු ඕස්ටේ්‍රලියාවට පලා ගියේය. ඔහුගේ ගමනට අවශ්‍ය වියදම් දරා තිබුණේ ජනාධිපති අරමුදලෙනි. මට එරෙහිව මුහුණු පොත ප්‍රයෝජනයට ගෙන පවත්වාගෙන යන ප්‍රචාරක වැඩසටහනට ඕස්ටේ්‍රලියාවේ ජීවත් වන එම තක්කඩියාද වැදගත් කොටස්කාරයෙකු වී සිටින බව අසන්නට ලැබුණි.

අගවිනිසුරුගේ සරණ පැතීම

චන්ද්‍රිකා පාලන කාලයේ රාවයේ වැඩ කළ කැමරා ශිල්පියා ඉදිරිපත් කරන පෙට්‍රල් බිල් ගැන රාවයේ ගණකාධිවරයාගෙන් මට පැමිණිල්ලක් ලැබුණි. මෙම ඡායාරූප ශිල්පියාගේ පෙට්‍රල් වියදම් දරන ලද්දේ ආයතනය විසිනි. ඔහු පෙට්‍රල් සඳහා මෙතෙක් ඉදිරිපත් කර තිබෙන සියලුම බිල් එක ඉන්ධන පිරවුම් හලකින් ලබාගත් බිල් බවත්, ඒ බිල් එකට ගෙන පරීක්ෂා කිරීමේදී ඒ හැම බිලකම තිබෙන්නේ එකම අනු අංකයක් බවත් ගණකාධිකාරීවරයා මට කීවේය. බිලේ සඳහන් ඉන්ධන පිරවුම්හලට ගොස් ඒ ගැන ඔවුන් කියන්නේ කුමක්දැයි දැනගන්නා ලෙස මම ගණකාධිකාරීවරයාට උපදෙස් දුනිමි. ඉන්පසු අසන්නට ලැබුණු ප්‍රතිඵලය අපූරුය. ඔහු පෙට්‍රල් බිල්වල තිබුණු ලිපිනයට ඉන්ධන පිරවුම්හල සොයාගෙන ගොස් තිබෙන අතර එම ලිපිනය තිබෙන ස්ථානයේ හෝ ඒ අවට එවැනි ඉන්ධන පිරවුම්හලක් නැති බව ඔහු මට වාර්තා කළේය. ඡායාරූප ශිල්පියා මා වෙත කැඳවා ඒ ගැන කරුණු විමසීමක් කළෙමි. ඒ සමග ඔහු රාවයෙන් අතුරුදන් විය.

එම කතාව එතැනින් අවසන්වන්නේ නැත. ඔහු අගවිනිසුරු සරත් සිල්වාගේ පාතාලකාරයා ලෙස සැලකුණු පේරාදෙණිය මල්වත්ත ඝාතනයේ හා යුද්ධයේ අවසාන භාගයේදී සුදුවෑන් රථයකින් ගොස් කොළඹ ප්‍රධාන පෙළේ සීනි මුදලාලි කෙනෙකු පැහැරගෙන ගොස් ඝාතනය කිරීමේ නඩුවක ප්‍රධාන විත්තිකරුවා වී සිටින රෝහණ කුමාර අල්ලාගෙන අගවිනිසුරුගේද ආශිර්වාද ඇතිව රාවයට එරෙහිව කම්කරු උසාවියේ නඩුවක් පැවරුවේය. එම නඩුවට රාවය වෙනුවෙන් පෙනී සිටියේ නීතිඥ සුරංජිත් හේවාමාන්නය. ඔහු මියයන තෙක්ම මාගේ හොඳම මිතුරෙකුද විය.

නඩු වාර කිහිපයකට පසු ඔහු මට නඩුව ගැන අපූරු කතාවක් කීවේය. නඩුවක් පවත්වාගෙන යෑමේ කිසිම නීත්‍යනුකූල හැකියාවක් එම ඡායාරූප ශිල්පියාට නැතත්, නඩුව අසන විනිසුරුවරයා අගවිනිසුරුවරයාගේ රූකඩයක් මෙන් ඔහුගේ වාසියට හේතුවන ලෙස නඩුව පවත්වාගෙන යන බවත්, අවසානයේ විනිශ්චයකාරවරයා ඡායාරූප ශිල්පියාට ගෙවීමට වන්දියක් නියම කරනු ඇති බවත් එයට එරෙහිව අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීම තේරුමක් නැති බවත් ඒ හැම නඩුවක් කෙරෙහිම සරත් සිල්වා බලපානු ඇති බවත් කීවේය. සියල්ල ඒ විදියටම සිදුවිය. නියම කළ වන්දිය අභියෝගයට ලක්කිරීමට යෑමෙන් තොරව ගෙවීමු. අපේ ඡායාරූප ශිල්පියා ඉන් තෘප්තිමත් වූයේ නැත.

ඔහු අගවිනිසුරුගේ පාතාලකාරයා සමග එකතු වී ‘රාවයේ මළගම’ නමින් පොතක් ලීවේය. පළවූයේ පාතාලකාරයාගේ නමින් වුවත්, පොත ලියන්නට ඇත්තේ ඡායාරූප ශිල්පියාය. පසුව එම පොතේ ඉංග්‍රීසි අනුවාදයක්ද පළ කෙරුණු අතර ඒ ගැන මා හා කතා කළ එක් විනිශ්චයකාරවරයෙකු මට කීවේ ලියා තිබෙන ඉංග්‍රීසි ශෛලිය අනුව බලන විට පොත ඉංග්‍රීසි භාෂාවට අනුවාදය කරන්නට ඇත්තේ අගවිනිසුරු සරත් නන්ද සිල්වා විය හැකි බවය.

අගවිනිසුරු සරත් සිල්වා හා මා අතර ඇතිවූ ගැටුමේ ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් ලොකු අධිකරණ අර්බුදයක් ඇතිවූ අවස්ථාවේදී සමහර ජනමාධ්‍ය ආයතන හා සමහර ජනමාධ්‍යවේදීන් එම දූෂිත අගවිනිසුරුවරයාට රැකවරණය ලබාදෙන ප්‍රතිපත්තියක් මගින් ඒ සියලුදෙනා අතිවිශාල ඵල ප්‍රයෝජන ලැබූ ආකාරය ගැන මා මීට පෙර ලියා තිබේ. එහෙත් එම අර්බුදයෙන් අයුතු වාසි ලබාගත් අය රාවයේද සිටි බව මේ කතාව කියන්නට පෙර පාඨකයන් කිසිවෙක් දැන නොසිටින්නට ඇත. එහෙත් එම අර්බුදයෙන් ඵල ප්‍රයෝජනය ලැබූ එකම ජනමාධ්‍යවේදියා ඉහත කී ඡායාරූප ශිල්පියා පමණක් නොවන අතර දෙවැන්නෙක්ද සිටියේය.
ඉතා කෙටියෙන් මේ දෙවැන්නාගේ කතාව මෙසේය. ඔහු අධිකරණයට සම්බන්ධයක් තිබූ රාවයේ වැඩ කළ ජනමාධ්‍යවේදියෙකි. ඡායාරූප ශිල්පියාට ප්‍රසන්න පෙනුමක් නොතිබුණද මේ පුද්ගලයාට තිබුණේ ඉතාමත් අහිංසක ප්‍රසන්න පෙනුමකි. අගවිනිසුරු හා මා අතර තිබූ ගැටුම ගැන ඔහුට හොඳ අවබෝධයක් තිබුණි. මේ අර්බුදය ප්‍රයෝජනයට ගෙන ලොකු දුර ගමනක් යා හැකි බව ඔහු තේරුම් ගෙන සිටියා විය යුතුය. රටේ ප්‍රධාන පෙලේ ටෙලිවිෂන් ආයතනයකට අධිකරණයේ නඩු 17ක් තිබුණි. ඉන් එක් නඩුවක් විදේශ සමාගමක් විසින් පවරන ලද දැවැන්ත වන්දි නඩුවක් විය. ඔහු මෙම අර්බුදය එම ටෙලිවිෂන් ආයතනයේ හිමිකරුවාට ළංවීමට අවස්ථාවක් කරගත්තේය. තමන්ට සී.ජේ. සමග කතා කොට මෙම නඩු 17ම විසඳිය හැකි බව ඔහු ඔහුට කියන්නට ඇත. ඒ මගින් ඔහු ටෙලිවිෂන් ආයතනයේ රක්ෂාවක් ලබාගත්තා පමණක් නොව ටෙලිවිෂන් ආයතනයේ හිමිකරුගේ නඩු අගවිනිසුරු ලවා පස්සා දොරෙන් විසඳා දෙන අතරමැදියෙකු ලෙසද ක්‍රියා කළේය. ඒ වෙනුවෙන් ඔහු සමහරවිට ටෙලිවිෂන් ආයතන හිමිකරුවාගෙන් ලොකු පගාවක්ද ගත්තා විය හැකිය. තමන්ගේ ප්‍රශ්න විසඳා ගැනීමෙන් පසු මොන හේතුවක් නිසා හෝ ටෙලිවිෂන් ආයතයේ හිමිකරුට මේ පුද්ගලයා එපා වී ඔහු ආයතනයෙන් පලවා හැරියේය. ජනමාධ්‍යවේදියා එම ආයතනයට එරෙහිව නඩුවක් පවරන ලද අතර මෙම ජනමාධ්‍යවේදියා කියන අවලස්සන කතාවද එම නඩුවේ ලිපිගොනුවට ඇතුළත්ය. මේ විෂයේදී කතා කරන්නට තවත් වැදගත් චරිත ගණනාවක්ම ඇතත්, මෙම ලිපිය කොටස් වශයෙන් පළකෙරෙන ලිපියක් බවට පත්කිරීම අවශ්‍ය නොවන නිසා එම චරිත ගැන කතා කිරීමෙන් වැළකී මෙම ලිපිය අවසන් කරන්නට මට සිදුවී තිබේ. ලිපිය අවසන් කරන්නට පෙර කිවයුතුව තිබෙන තවත් වැදගත්ම දෙයක් වනුයේ අධම ගණයෙහිලා සැලකිය හැකි අය අතර දක්ෂයන්ද සිටි බවය. ඒ සියලුදෙනා එකට එකතු කොට පුවත්පතක් ආරම්භ කළහොත් එය ඉතාමත් සුවිශේෂ සලාදයක් බඳු පුවත්පතක් බවට පත්වනු නොඅනුමානය.
රාවය පාඨකයන් සේ ම රාවය හදාරන්නන්ද දන්නේ රාවයට බාහිරෙන් එල්ල වූ අභියෝග ගැන පමණය. රාවය මේ දක්වා යන ගමන පැමිණ ඇත්තේ බාහිර අභියෝගවලට පමණක් නොව, ඒ සමාන තරමකට අභ්‍යන්තරයෙන් එල්ල වන අභියෝගයන්ටද මුහුණදෙමිනි. අවසාන විග්‍රහයේදී කොතරම් බල්ලන් බිරුවත් තවලම ඉදිරියටම යන්නා සේ රාවයද ඉදිරියටම යනු ඇත්තේය.

ravaya -
Read more
Sunday, April 1, 2018
රංගජීවට කෙළැවී ඇත්තේ ඇයි....?

 පොලිස්‌ මත්ද්‍රව්‍ය නාශක ඒකකයේ පොලිස්‌ පරීක්‍ෂක නියෝමාල් රංගජීව අපේ බාප්පාගේ පුතා හෝ නැන්දාගේ මහත්තයාගේ මල්ලී නොවේ එහෙත් ඔහු වෙනුවෙන් යමක්‌ අප ලිවිය යුතුමය. මේ මොහොතේදී රංගජීව ඉන්නේ හිර අඩස්‌සියේය. දෙදහස්‌ දොළහේදී වැලිකඩ හිර ගෙදර තුළ හටගත් කැරැල්ලකදී රැඳවියන් පිරිසකගේ නම් ලැයිස්‌තුවක්‌ කැඳවා ඔවුන් ඝාතනය කරනු පිණිස නම් අඬගසන ලද්දේය යන්න ඔහුට එරෙහි චෝදනාවය. ඔහු හිරගත වන මේ මොහොතේදී කුඩුකාරයන් අල්ලන්නට යැමේදී ඔවුන් විසින් තබන ලද වෙඩි නිසා ශරීරයට ඇතුළු වූ උණ්‌ඩ කැබලි දෙකක්‌ ඔහුගේ පෙණහලු තුළ ඇත. ඒ උණ්‌ඩ කැබලි කවදාවත් ඉවත් කළ නොහැක.

 රංගජීව සිය පෙණහලු තුළ උණ්‌ඩ කැබලි තබාගෙන ඉන්නේ ඇඟේ කැසිල්ලට නොවේ. ඒවා රජයේ සේවය නිසා ඔහුට ලැබුණු බඩුය. ශ්‍රී ලංකාවේ මත්ද්‍රව්‍ය නිවාරණය වෙනුවෙන් සුවිශාල මෙහෙවරක්‌ කළ ඔහු පුද්ගලිකවම දේශපාලන පළිගැනීමකට ලක්‌ව සිටින බව පෙනේ. එයට හේතුව ඔහු පොහොට්‌ටුවට භක්‌තිය දෙන්නේය යනුවෙන් දැනට පැතිර තිබෙන කටකතාව විය යුතුය. හැබැයි පුරුද්දක්‌ වශයෙන් ඔහු හැමදාමත් මෙවැනි පරිප්පු අනුභව කළේය. වසර 2008 දී ඔහු මුහුණ දුන් පළමුවන ඇබැද්දිය මෙසේයá දිනක්‌ ඔහු කුඩු ප්‍රවාහනය කළ කොටියෙක්‌ අත්අඩංගුවට ගත්තේය. මේකා ආණ්‌ඩුවේ ලොකු අතුවල එල්ලී මල්වාරම් ගායනා කළ කොටියෙකි. ඉන් කුපිත වූ ආණ්‌ඩුවේ ලොක්‌කෝ රංගජීව මෝදර පොලිසියට මාරු කළහ. එතැන් පටන් හැමදාම තොටලඟින් බස්‌ එකෙන් බහින රංගජීවට මෝදර පොලිසියට පයින් යැමට සිදුව තිබිණ. ඔහුගේ ගමන් මග වැටී තිබුණේ ශ්‍රී ලංකාවේ බලගතුම දේශපාලනඥයන් ආශ්‍රය කළ කුඩු රජා වූ කිඹුලා ඇළේ ගුණාගේ නිවස ඉදිරිපිටින්ය. ඒ නයින්, ආණ්‌ඩුව කිඹුලා ඇළේ ගුණාගෙන් වෙඩි කා මැරෙන අවදානමකට රංගජීව අත්හැර දමා තිබිණ. එහෙත් රංගජීව නොබියව ගුණාගේ ගේ ඉදිරිපසින් පයින් ගියා පමණක්‌ නොව ගුණා පසුපස පන්නන්නටද විය. අන්තිමේදී ගුණා ලංකාවෙන් පැන ඉන්දියාවට ගොස්‌ සැඟව ගත්තේය. රංගජීව මාරු කිරීම නිසා ඉදිරිපත් කරන ලද මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සමක්‌ හේතුවෙන් පොලිස්‌පති වික්‌ටර් පෙරේරාට කල් ඇතිවම විශ්‍රාම යැමට සිදුවිය. රංගජීව ආපසු මත්ද්‍රව්‍ය නිවාරණ අංශයට ගියේය. ඉන්පසු දින 6 ක්‌ මහ මුහුදේ යාත්‍රා කළ ඔහු කුඩු ප්‍රවාහනය කළ නැවක්‌ අල්ලා ගත්තේය. රංගජීව නොසිටින්නට වෙලේ සුදා ඇත්තේ හිරේ නොව එළියේ බව කවුරුත් මතක තබාගත යුතුය.

 රංගජීවට හිරේට යාමට සිදුව ඇත්තේ ද කුඩුකාරයන් හයදෙනකු ඔහුට විරුද්ධව කී සාක්‍ෂියක්‌ හේතුවෙනි. හිරගෙදර කැරැල්ල වූ දින රංගජීව වැලිකඩට පැමිණි බව ඔවුහු කියති. එහෙත් එදා ඔහු සිටියේ කොළඹ මත්ද්‍රව්‍ය නිවාරණ අංශයේය. ඔහු වැලිකඩ සංහාරයට පැමිණි බවට සාක්‍ෂි නැති බැවින් ඔහු ඇතුළට දැමීමට බැරි බව පොලිසිය කියද්දීත් නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව කියා ඇත්තේ ඔහු ඇතුළට යෑවිය යුතු බවය. කිසිදු ආණ්‌ඩුවක්‌ මෙවැනි කාලකණ්‌ණි නීච වැඩ නොකළ යුතුය. විශේෂයෙන්ම බක්‌ මහ අකුණු සැරටම වදින මෙකල මෙවැනි නීච වැඩවලින් ඉවත්ව සිටීම වැදගත්ය. එය නොතකා මෙවැනි කසඩ වැඩවලට සම්බන්ධ වන අය මේ අකුණු සමයේදී මහ පාරේ ගමන් කරන විට අකුණු සන්නායක අත තබා ගත යුතු බවට අපි නිර්දේශ කරමු. රංගජීව මේ මොහොතේදීත් කුඩු නඩු 200 ක සාක්‍ෂි දෙන නිලධාරියෙකි. ඔහු නිසා කුඩු මුදලාලිලා 48 ක්‌ හිරේ ළගිති. ඔහුට කෙළැවී ඇත්තේ ඔහුගේ කැපවීම නිසාය.

divaina -
Read more
Wednesday, October 18, 2017
සන්නස්ගල අතෑරීම ඉගෙන ගත්තේ ඔටාරාගෙන් නෙවෙයි......නාකි නරියෙක්ගෙන් .

සන්නස්ගල ටියුෂන් නවත්තනවා කියපු පොස්ට් එකට විවිධාකාර ප්‍රතිචාර තිබෙනු දුටුවා. ඉන් වැඩිමනක් තිබුනේ ගුරු තරුව බැස ගියාය / වාවනු කෙලෙස මේ දුක/ මල් දහසක සිරස නැවෙයි / පීතෘ සෙනෙහෙන් සිප් කියා දුන්, ගුරු පාද පියුම් සුවදයි / ඔබට සුබ ගමන්/ ආදරෙයි අහස තරම්// වගේ අදෝනා සහ විලාප පමණයි. ඒ අතර Isuru Arunabha කුමාර
[ගෝලයො නෙමෙයි ශිෂ්‍යයො හදන්න කියා දෙන්නෙ අලුත් දැනුම] යනුවෙන් සන්නස්ගල
කියපු ප්‍රකාශයට අදාලව වැදගත් ප්‍රශ්නයක් අසා තිබුණා. ඒ තමයි වසර 30ක් තිස්සේ උගන්වපු සිංහල භාෂාවට සන්නස්ගල මහතා එකතු කර තිබෙන නව ප්‍රවාද මොනවා ද යන්නයි. ඉතිං ඒකට උත්තරයක් නම් දීලා තිබුණේ නෑ. සිංහල භාෂාවට කළ ශාස්ත්‍රීය සම්ප්‍රදාන කෙසේ වෙතත් විද්වතුන්ගේ ශාස්ත්‍රීය පර්යේෂණවල බුද්ධිමය කරුණු නම් තම කෘතිවලට උරා ගැනීමට සෑහෙන්න දක්ෂතා තිබෙන බව පියසේන කහඳගම සූරීන්ගේ අත්දැකීම් අනුව අපිදු දනිමු.
ඊළගට ගුත්තිල මුසිල ගැන කියා ඇති මරි මෝඩ කතාවට Yohan Nalaka විශිෂ්ට පිළිතුරක් දී තිබෙනු දුටිමි. එනිසා ඒවා ගැන කිසිවක්ම නොකියා පන්ති නතර කිරීම ගැන ඔහු සමාජයට කියන බොරුව හෙළිදරව් කිරීම පමණක් මෙහි සීමාව කර ගන්නවා. සන්නස්ගල කියා තිබුනේ පන්ති නැවත්වීම ඔස්සේ තමා අත්හැරීම පුරුදු කළ බව. ඒ අත්හැරීම ඉගෙන ගත්තේ පන්සලේ හාමුදුරුවන්ගෙන් නොව ඔඩෙල් එකේ ඔටරාගෙන් බවයි. මේ බොරුව අපට විග්‍රහ කරගන්න හරිම පහසුයි එයාගෙම උදාහරණයකින්. සමහරු ඇත්ත හේතුව වහලා වෙන වෙන දේවල් කියනවා. උදාහරණයක් විදිහට ඉස්කෝලේ යන ළමයෙක් ගෙදර ඇවිල්ලා කියනවා අම්මේ ඒ ඉස්කෝලේ හරි නෑ.හොදට උගන්වන්නේ නෑ ගුරුවරු හොද නෑ ඒ නිසා වෙන ඉස්කෝලයක් හොයලා දෙන්න කියලා. ඇත්ත හේතුව තමයි ළමයට ස්කුල් වෑන් එකේ චූ ගිහිල්ලා . ඔහු ඒ ඇත්ත හේතුව නොකියා ගෙදර ඇවිත් වෙන වෙන කතා කියනවා. ඒ වගේ තමයි සන්නස්ගලත් අත්හැරීම ඔටාරාගෙන් පුදුරු වුණා කියන කතාවත්.
ඇත්තටම ඔහුට සිද්ද වුණේ යහපාලන ආණ්ඩුවේ අධ්‍යාපන ඇමති වෙන්න ඡන්දය ඉල්ලන්න ගිහින් සාර්ථකව කරගෙන ආව පන්ති ටික බංකොළොත් වීම. එයා කළේ ගෝලයෝ උගන්වන්න දාලා පොකැට් මීටීන් අමතන්න යාම. ඡන්දය තිබ්බේ අගෝස්තු නිසා මැතිවරණ ප්‍රචාරණ කාලය කියන්නේ උසස් පෙළ සිසුන්ට වැදගත්ම මාස කීපයක්. ඔහු ඡන්ද කරන අතරේ ළමයි වැඩි දෙනා වෙනත් ගුරුවරු ළගට ඇදුනා. කුරුණෑගල වගේ පන්ති නම් පේරාදෙණියේ කථිකාචාර්ය අත්තනායක එම්.හේරත් වැනි වෙනත් ගුරුවරුන්ගේ අතික්‍රමණය නිසා කල්තියා වැහුණා. ගම්පහ සහ නුවර පන්තිවල ඉරණමත් ඒකයි. අන්තිමට ඉතුරු වෙලා තිබුනේ නුගේගොඩ පන්තිය විතරයි. ඒකත් ඡන්ද ඉල්ලන්න ගිහිං නැතිවුණා. ඊට පස්සේ ඔබට මතක ඇති පසුගිය අප්‍රේල් 30 දා royal තැප්‍රෝබේනියන් කියලා නමක් දාගෙන ලංකාවේ හොදම ගුරුවරු සෙට් එක කියාගෙන විජේරාමේ පන්ති පටන් ගන්න හැදුවා. (දාපු සද්දය නම් විශ්වවිද්‍යාලයක් විවෘත්ත කරන්න හදනවා වගේ.) ඒක හරි ගියෙත් නෑ. මට යාලුවෙක් කිව්වා මාලබේ පැත්තෙත් පන්ති කරන්න ගිය බව. මොකද එතකොට හෝකන්දර අතුරුගිරිය මාලබේ වගේ පැතිවලින් නුගේගොඩට අනෙක් ගුරුවරුන්ට ඇදෙන ළමයි ටික වළක්වන්න පුළුවන්. ඒක සාර්ථක වෙලත් නෑ ඉස්සර බයිපාස් සැත්කම කරාට පස්සෙත් කිව්වේ මට බය නැතුව තව අවරුදු 20 උගන්වන්න පුළුවන් කියන එක.
එහෙම කෙනා තමයි දැන් කියන්නේ පන්සලේ හාමුදුරුවන්ගෙන් නෙමේ ඔටාරාගෙන් අත්හැරීම ඉගෙන ගත්තු බව.ඇත්තටම ඔහු අතෑරිම ඉගෙන ගත්තේ ඒ දෙන්නගෙන්ම නෙමේ. අර උඩ පැනලා බැරිම තැන මිදිත් තිත්තයි කියලා අතෑරපු නරියගෙන්. ළමයි 1500ක් විතර හිටපු පන්තියක් ළමයි 30කට 40කට වැටුණාම කළිසමක් ඇදගෙන උගන්වන්න බෑ තමයි.
.
රත්තනදෙණියේ මේධානන්ද හිමි




Read more
Saturday, October 14, 2017
සන්නස්ගලට පුළුවන්ද අපේ රටේ ගුරු ගීතය ලියන්න.

මට උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල හබ්බ වුනෙ තප්පර 30කට. විහාරමහා දේවි එකේ චිත්‍රාල්/චාපා කරපු රොක් කොන්සර්ට් එකේ දි විමල් කැටපේ එක්ක කථා කදයක් ගහගෙන ඉන්නකොට සන්නා එතැන්ට මතු වුනා.
ඒක පුංචි හදුන්වාදීමක් විතරයි.නමුත් මිනිහෙක්ව මැන ගන්න පුළුවන් වචන දෙක තුනක් ඒ හමුවීමේ මම දැක්කා.
අනුන්ගෙ ඕපදුප හොයන එක ජාතියේ ජාන වලින් ආපු දෙයක් නිසා සන්නා ගුරු දිනයේදී වසර 30ක ගුරු දිවියෙන් සමුගන්නා බව ලියපු ෆේස් බුක් සටහනෙ කොමෙන්ට්ස් ටික ඔක්කොම කියෙව්වා.
ජේසූස්ව සුද්ධෝත්තමයෙක් ලෙස ඉහලට එසවීමෙ සිට කුරසයෙ තබා ඇණ ගැසීම දක්වා වු සියල්ල ඒ කොමෙන්ට්ස් වල තිබුනා.මගෙ බ්‍රේක් නැති අතින් සුභ පැතුම් කියලා ලියලා බේක් කර ගත්ත ඔක්කොම කියවලා පස්සෙ දෙන්නම් කියලා හිතාගෙන.
උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල යනු කුමක්ද?
මෙහෙම ප්‍රශ්නයක් අපේ සිංහල පංතියෙ ඇහුවා නම් සන්නා මේ ප්‍රශ්නයේම තියන වැරදි සිංහල පෙන්නලා දෙයි.
නමුත් මගෙ ප්‍රශ්නය හරි..ඔහු කවුද කියලා ඇහුවොත් කෙට් පිළිතුර ටියුෂන් ගුරුවරයෙක්, මනාප ටිකක් ලැබුනා නම් එ.ජා.ප ගරු කටයුතු පාර්ලිමේන්තු මංත්‍රි කෙනෙක් වගෙ එකක් කියන්න පුළුවන්.
නමුත් සන්නා යනු කුමක්ද?
1977 ජේ.ආර් ජයවර්ධන විවෘත ආර්ථක හෙවත් ප්‍රාග්ධන ගිණුම විවෘත කිරීම කරනවා.ඊට පස්සෙ ඔහු ජනතාවට යෝජනා කරනවා බල්ලෝ මරලා හරි සල්ලි හොයන්න කියලා.ඒ ජේ.ආර්ම ආයෙත් අහනවා සාහිත්‍යය කන්නද කියලා?
සන්නස්ගල යනු ජේ.ආර් ලබා දුන්න අවස්ථාවෙන් උපරිම ප්‍රයෝජන අරන් ජේ.ආර්ට ඇරපු එකෙක් කිව්වොත් ටිකක් මංඤං වගෙ.
මේක ටිකක් දේශපාලනිකව කියව ගත්තොත් අර ජේ.ආර් ලබා දුන්න මොකක් හරි කරලා සල්ලි හොයා ගනින් කියලා ලබලා දුන්න අවස්ථාව ප්‍රයෝජනයට අරන් , ජේ.ආර් කන්නද කියලා අහපු සාහිත්‍යය විකුණගෙන ලිබරල් ධනවාදය ඇතුලේ සාර්ථක ගේම් එකක් ගහපු කෙනෙක් කිව්වොත් තේරෙයිද මංදා. තවත් සරළ කලොත් ජේ.ආර්ගෙ ක්‍රමය අස්සෙ ඕනම දෙයක්, ඒ කියන්නෙ ජේ.ආර් කන්නද කියලා අහපු සාහිත්‍ය පවා විකුණ ගත්ත එල පොරක්.
මම සන්නගෙන් ඉගන ගෙන නෑ.ඒක ටිකක් වෙනස් විදිහකට කිව්වොත් ඉගන ගන්න අවස්ථාවක් ලැබිලා නෑ.
ඒකට හේතුවක් තිබුනා.අර ජේ.ආර් කිව්ව කථාව අපේ අම්මා මට නිතරම කිව්වා.
සාමන්‍ය පෙලට සිංහල භාෂාවට විශිෂ්ඨ සමාර්ථයක් ගන්න මට උසස් පෙළට කලා විෂයන් කරන්න මගෙ මව ඉඩ දෙන්නෙ නෑ.
පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යලයෙ රාමනාදන් ශාලාව අක්බාර් ශාලාව පෙන්න පෙන්න, හන්තානෙ සුන්දරත්වය කියව කියව සරත්චන්ද්‍රගෙ වලෙ නාට්‍යය ගැන අපිට කිය කිය , 71 අරගලයෙ මතක අවදි කරමින් පේරාදෙණිය කැම්පස් එක වටේ පොඩි කාලේ මාව අරන් යන අම්මා, හැම වෙලේම කිව්වෙ කලාව කලොත් අනාථයි,මම රක්ෂාවක් නැතුව අවුරුදු 7ක් ගෙදර හිටියා කියලා.
එහෙම බය කරපු මම උසස් පෙළට විද්‍ය විෂයන් තෝර ගන්නවා, බල කරනවා කිව්වොත් වඩා හොදයි.
ඒ නිසා අපේ සිංහල පංතිය මග ඇරෙනවා.ලියන සිංහල භාගයක් වැරදි වෙන්නෙ ඒක ප්‍රගුණ නොකළ නිසා කියන එක තමා ඇත්ත.
නමුත් මම පිනට සන්නගෙන් ඉගන ගන්නවා. එකක් සිද්ධ වෙන අවාසිය නොතකා කියන්න ඕන දේ සුද්ධ සිංහලෙන් මූණටම කියලා දාන එක.
අනිත් එක වයසට යනකොට වැඩියෙන් තරුණයො එක්ක වැඩ කරපං කියන එක.
අර අපි මුලින් කිව්ව ලිබරල් ධනවාදය ඇතුලෙ ගේම ගහන සන්නා, උගන්වලා සල්ලි හොයනවාට වඩා වෙනස් දෙයක් කරනවා.
අපි පංතිවල ඉන්නකොට කෙල්ලෙක්ට චිට් එකක් යවලා අහුවුනොත් දණ ගස්සලා හරි කනට ගහලා හරි අවලාද කරනවා වෙනුවට සන්නා තරුණ තරුණියන්ගෙ ආදරයට ඉඩක් හදනවා.හැබැයි මූ මේකෙනුත් හබ්බ කරනවා.
ඒ තමයි ජේ.ආර් ගෙ අවවාදය.කුඩු පොවලා දරුවො විනාශ කරනවාට වඩා උන්ගෙ හැගිම් එළි පිට කථා කරන එක පට්ට.
සන්නා ආදරණීය වස්සානය විකුණන්නෙ දම්මිවයි සුගත්වයි සේල්ස් රෙප්ලා කරලා.
ඒ වෙලාවෙ පොඩ්ඩක් මල පැන්නට ආයේ දේශපාලනිකව කියව ගන්න කොට ලිබරල් පොරවල් එහෙම තමා කියන එක අපිට වැටහෙනවා.
සන්නා අම්මා එළියට දානකොට ලාල් කාන්ත ගෙන්වනවා, නිර්වාණ විකුණන්නෙ චින්තන එක්ක.
දැන් තේරෙනවා නේද සන්නා යනු කුමක්ද කියලා.සන්නා යනු මේ පවතින ධනේශ්වර රටාව හදලා තියන ඉඩකඩ ඇතුලෙ බඩ පිණුම් ගහපු හාදයෙක්.
වෙන විදිහකට කියනවා නම් පසුගිය මැතිවරණයෙ කොලඹ පිරෙන්න පෝස්ටර ගහන්න ප්‍රාග්ධනයක් තුබුන එක සැරෙ පොල් ගෙඩ් විස්සක් කාර් එකේ ඉදන් ගන්න පුළුවන් ප්‍රාග්ධන හිමිකාරයා,ධනවතා.
සන්නා කුරුසයෙ ඇණ ගැසු සියල්ලම කියවා ගත යුතු එකම දේ තමයි, සන්නා යනු මේ ලිබරල් ධනවාදයෙ තවත් එක් නිෂ්පාධනයක් සහ ඔහු බල්ලො නොමරා ජේ.ආර් කන්නදැයි ඇසු මෙලො රහක් නැති සාහිත්‍යත් විකුණන්න තරම් දක්ෂයෙක් කියන එක.අපි ඒ දේශපාලනය නොකියවාගෙන ඔහුට බිම දාගෙන ගහන එක හරිද?
ඔහු සැගවී වී සිටි කුමාර් ගුණරත්නම් සත්‍යගාරයට කැදවනවා.මාධ්‍ය විසින් මවලා තිබුන කුමාර් කියන රකුසා ලවා ගීත ගායනා කරවලා සමාජය ඉස්සරහා ඔහුගෙ පපුව එළියට ගන්න සන්නා සමත් වෙනවා.ඒ තමා එ.ජා.පක්ෂයෙ රත්මලාන ආසනයෙ මංත්‍රිධූර අපේක්ෂක සන්නා.
දැන් අපි ඒ දේශපාලනය කොහොමද කියව ගන්න ඕනෙ..ඔව් ආයෙත් මාර්කටින් තමා, නමුත් කුමාර් කියලා කෙනෙක් දන්නෙත් නෑ කියන අයටත් ඔහු යමක් උගන්වනවා.
ලංකාවෙ මිනිස්සු දේශපාලන මතවාද වෙනස්කම් තියාගෙන ඒවා අභිබවා හැසිරෙන්නෙ කොහොමද කියන එක.
සන්නාගෙ ෆේස් බුක් සටහන අවසාන කරන්නෙ ඔහු ලංකාවේ ගුරු ගීතය ලියනවා කියලා.
මම යෝජනා කරනවා ලිබරල් ධනවාදයෙ පට්ට මුදලාලි කෙනෙක් වුන සන්නට ලංකාවේ ගුරු ගීතය ලියන්න බැ.ඒක සදාචාරත්මක නෑ.
දුයිෂෙන් කියන්නෙ පරමාදර්ශයක්, පාඩමක්,.අත්දැකීමක්.
මුදලට සියල්ල යට නොවුන ක්‍රමයක් තුල අධ්‍යපනය ලබා ගැනීමේ අයිතිය වෙනුවෙන් අරගල කරපු දුයිෂෙන්ගෙ කථාව ලියන්න , අධ්‍යපනයට මිලක් නියම කල සන්නට අයිතියක් නෑ.
මම අර මුලින් ලිව්වා කියන්න කියන දේ අමුවෙන් කියන එකට මම ටියුෂන් ගත්තෙ සන්නාගෙන්.
මේ ධනේශ්වරය ඇතුලෙ සන්නා ගහපු ගෙම් එක ගහපු එකම කෙනා සන්නා නොවෙයි.නමුත් අන් සියල්ල අභිබවා සන්නා ඒක ගැහුවේ ගුරුවරයෙක් ලෙස මිසක් කුඩු මුදලාලි කෙනෙක් ලෙස නොවෙයි.ඒකට වෙනම පුළුල්,පොදු දේශපාලන විවේචනයක් වෙනම කරමු.
නමුත් වමේ කථාවක් කියන දුයිෂෙන්ගෙ පොපලර් ගස් වසන්තය එනතුරු තියෙන්න අරින්න.වසන්තය එනවා, සත්තයි.
කණිෂ්ක ජයලත් 


Read more
Thursday, October 12, 2017
මහරාජාගේ චණ්ඩි මාධ්‍ය භාවිතය සහ අපේ කාලයේ ගොබ්බ මාධ්‍යවේදීන්...

පසුගිය දිනක සිරස ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශනයක් අතරතුර රෙෂාන් වටවල කියන මාධ්‍යවේදියා ගේ සංදර්ශනය ගැන බොහෝ කතා බහ ආරම්භ වී තිබේ. මාධ්‍යක වගකීම සහ මාධ්‍ය කරුවාගේ කාර්යභාරය යන්න කුමක්ද කියා අවාසනාවකට මෙන් අපේ රටේ මාධ්‍යවේදීන්ගෙන් දන්නේ ඉතා කීපදෙනෙක් පමණි. පෞද්ගලික නාලික ආරම්භ වීමත් සමග මේ මාධ්‍ය සහ මාධ්‍යකරුවන් විසින් අපේ රටට සිදු කර ඇති හානිය සුඵ පටු නොවේ. මහජනතාව අවරසිකත්වයකට කැන්දා ගනිමින් හරසුන් මුග්ධ ටෙලිනාට්ය්, වැඩසටහන්, ගීත, සාකච්ඡා, තරග, සහ රියලිටි ෂෝ මෙන්ම දේශපාලන සාකච්ඡා දක්වා මහජනතාවට සිදු කළේ ඔළුවල මැටි පුරවමින් ඔවුන්ගේ බුද්ධිමය සහ භාවමය විකසිත භාවය දුරු කිරීමයි. එමගින් මේ සියලු මාධ්‍ය නාලිකාවලට පිංසිද්ධ වෙන්න දැන් අපිට ඉතුරු වී ඇති මහජනතාව සහ තරුණ ප්රජාව හද්ද මෝඩ, ප්රතිගාමී, ආත්මාර්ථකාමී, වෛරී සහගත, ජාතිවාදී, වර්ගවාදී, මුග්ධ පිරිසක් ය. ඒ මේ මාධ්‍ය අයියලා සහ අක්කිලා අපට කළ එක දෙයකි.
රොෂාන් වටවල බබෙකු නොවේ. රොෂාන් බැසිල් රාජපක්ෂට මඩ ගසන්නට එකවරම මැදිරියට පැමිණෙන්නේ පූර්ව සැලසුම් පිටපතකට අනුවය. ඒ බව පසුබිමින් සැලසුම් කළ රූපාවලියෙන්ම මනාව තේරෙන දෙයකි. ප්ර්ධාන ප්ර වෘත්ති ප්රාකාශයක් අතරතුරදී මැදිරියට කඩා පනිමින් බැසිල් රාජපක්ෂගේ කතාවට උත්තර දීමට අවශ්ය යැයි ඔහු පෙනී සිටියි. ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශය

ඇරඹෙන්නේද මිස්ටර් 10% යැයි කියන බැසිල් රාජපක්ෂ මෙවැනි දෙයක් ප්‍රකාශ කළා යැයි කියමිනි. ආරම්භයේදී සිටම මොවුන් කරන්නට ගිය දේ පැහැදිලිය. බැසිල් රාජපක්ෂ යනු කම්බ හොරෙකු විය හැකිය. ඒ බව බොහෝ දෙනා දන්නා කරුණකි. බැසිල් සුධීමතෙකුද නොවේ. ඒ බවද සමස්ත සමාජයම දනී. අපේ ප්‍රශ්නය එය නොවේ. සිරස ගරුකටයුතු මාධ්‍යක් විදියට මේ කාරණයේදී ක්‍රියා කළ යුතු ආකරයයි.
ගමේ චණ්ඩි දෙකක් දාගෙන සරම උස්සගෙන කියන ඒවා සිරස ප්රවෘත්ති මැදිරියේ ටයි එකක්, කෝට් බෑයක් දාගෙන රොෂාන් වටවල දෙකක් දාගෙන වගේම කියාගෙන ගියේය. වෙනසකට තිබ්බේ සරමක් වෙනුවට කෝට් එකක් ටයි එකක් ඇඳගෙන සිටීම පමණි. ප්‍රවෘත්ති විකාශයක් අතරතුර ''අඩෝ'' කියා ආමන්ත්‍රණය කරනවා මා දැක්කේ ජීවිතයේ පළමු වතාවටයි. දැන් අපේ මාධ්‍ය සදාචාරයේ දිශානතිය එයයි. රටක ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශයක් යනු ඒ රටේ පුරවැසියන්ට වැදගත් වන කාලපරාසයකි. ඒ අතර එක එකාගේ පෞද්ගලික ඇරියස් නැරඹීමට බුද්ධිමත් ප්‍රේක්ෂක ජනතාව සූදානම් නැත. ලොව කොහේවත් සිදුනොවන අයුරින් ප්රධාන ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශයක් අතරතුර තව එකෙක් පැමිණ තව එකෙක්ට බැණගෙන බැණගෙන යාම විහිළු සහගතය. සිරස හිතන්නේ බැසිල්ගේ රෙදි ගැලවුණා කියාය. නමුත් රෙදි ගැලවුණේ ඔවුන්ගේමය.
රොෂාන් වටවලගේ අතේ තිබුණු මහරාජාගේ පිටපතට අනුව අපිට පෙනී ගිය කරුණු කීපයකි.

1. සිරස නාලිකාව ප්‍රශ්න කිරීමට කිසි කෙනෙක්ට බැරිය. එසේ වුවහොත් සිදුවන්නේ මෙසේය.
2. අපිට කේන්ති ගියොත් අපි ප්‍රධාන ප්රවෘත්ති ප්‍රකාශයක හෝ ''අඩෝ'' කියා කියන්න මැලිවෙන්නේ නැත. 
3. අපිට ගැහුවොත් අපි බොගේ ඒවා එළියට දානවා ය. 
4. ප්‍රශ්නවලට උත්තර අපි දෙන්නේ නැත. අපි දන්න උඹ යන මාතෘකාවෙන් අප රචනාවක් ලියන්නේය.

මේ අනුසාරයෙන් ගත්කළ හත්පොලේ ගා ගත්තේ බැසිල් නොව සිරසයි. සිරස විසින් මතුකරන බැසිල් සම්බන්ධ චෝදනා සමාජයට වගකිව යුතු මාධ්යක් විදියට කළ යුතුව තිබ්බේ දිගින් දිගටම දේශපාලනිකව ප්‍රශ්න කිරීමයි. බැසිල්ට එරෙහිව නීතිය ක්රියාත්මක කරන ආකාරයට ජනතාව තුළ සබුද්ධික පෙළගැස්මක් ඇති කිරීමයි. ඒත් සිරස සරම උස්සන්නේ දැන් ය. මෙතෙක් කල් එයාලා නිදි ය. අනෙක් කාරණාව බැසිල්ගේ ප්‍රකාශයට අභියෝග කරමින් එය එසේ නොව ඒ කාරණයේදී සත්යය මෙයයි යන්න කීමට සත්්‍යෙය් සටහන බුද්ධියේ විමසුමට ගේන මෙයාලට බැරි විය. ඒ වෙනුවට කළේ දෙන්නම් බැටේ ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රියාත්මක කිරීමයි. අපි දන්න උඹ යන මාතෘකාවෙන් මහරාජා ලියපු රචනාවක් රොෂාන් වටවල කියන ගොබ්බ මාධ්ය්වේදියා කියවගෙන යාම යි. බැසිල් රාජ්්‍ය දේපළ අවභාවිතා කරමින් රටේ මිනිස්සුන්ගේ දේපළ තමන් සන්තකයට ගනිමින් කොමිස් ගසමින් ස්වකීය මඩිය තරකර ගැනීමේ ක්‍රියාවලියේ නිරත වූවෙක් බව මහජනතාව තුළ මතයක් තිබුණද ඔහු සුධීමතෙකු නොවුනද වගකිව යුතු මාධ්යක් හැසිරිය යුතු නියාවට වඩා චණ්ඩි කමක් ප්‍රදර්ශනය කිරීම ලැජ්ජා සහගත කටයුත්තකි. ඒ වගේම රටේ මාධ්‍ය කලාවේ වර්තමාන දිශානතිය පිළිබද ඉඟි සපයන්නකි. මේ සිදුවීම් හුදෙක් ජනතාවාදී මාධ්‍ය කලාවක පෙර නිමිති නොවන්නේය. මේ තවත් චණ්ඩින් පිරිසකට සේවය කරන මාධ්‍ය කලාවක පෙරනිමිතිය. මීට පෙර දෙරණ මාධ්‍යයේ සංක අමරජිත් ද නිදහස් දිනය දා කී ගීතයක් ගැන තරුණියකට අපහසා කළේය. නමුත් ඔහු ද තවමත් ඒ නාලිකාවේම සේවය කරයි. මාධ්‍යවේදීන් කියා අපේ රටේ දරුවන්ට දැන් දැකගැනීමට ඇත්තේ මෙවන් අඳ බොළද අඥාන තකතීරු තක්කඩියන්ය. එය රටේ අවාසනාවකි.

සිරස සමූහ ව්‍යාපාරයේ මහරාජාගේ දේශපාලනික භූමිකාව මීට වඩා අප සිහිනුවණින් විමසා බැලිය යුත්තකි. ඔහු මුලින්ම බුද්ධික පතිරණව දේශපාලනයට ගෙනාවේය. ඊට පස්සේ සුසාර දිනාල්ව එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානයට දැම්මේය. ඊට පස්සේ ශ්‍රී රංගාව දමිළ දේශපාලන නායකයෙකු කළේය. ඉන් අනතුරුව එස්. එම්. මරික්කාර්ව යූ. එන්. පී යෙන් ජනතා නියෝජිතයෙකු කළේය. පසුව සුසිල් කි‍දෙල්පිටියව ෆොන්සේකාගේ පක්ෂයෙන් පළාත් සභාවට ගෙනාවේය. මහරාජෙගේ උවමනාව කුමක්ද? බූවල්ලෙක් මෙන් සෑම දිශාවකටම අතුපතර විහිදමින් තමන්ගේ ඉත්තන් ඒ ඒ ස්ථානවල ස්ථානගත කිරීමයි. මීට අමතරව ප්‍රධාන පක්ෂ සමග ඒ ඒ කාලවලදී ඇතිකරගන්නා සම්මුතීන් අනුව මාධ්‍ය මෙහෙයවීමට කටයුතු සූදානම් වෙයි. රනිල්ගේ ගල ඒකට
උදාහරණයක් පමණි.
බැසිල් සහ රාජපක්ෂ රෙජීමය අපේ පොදු හතුරෙකි. ඔවුන් රටට කළ භෞතික සහ ආධ්‍යාත්මික විනාශයෙන් ගැලවීමට අපට සෑහෙන කාලයක් ගතවනු ඇත. එහෙත් මාධ්‍යක් හැසිරිය යුත්තේ ජනතාවාදී පුර්වාදර්ශ පෙරදැරිව මිසක් ගමේ සෝමේ අයියා කසිප්පු කාලක් බිව්වම නටන නාඩගමක් සේ නොවේය.
ඉතිං සිරස.. සත්‍යයේ සටහන ඔයාලගේ බුද්ධියේ විමසුමට...

Prasad Weerasekara 

Read more
Sunday, October 8, 2017
අන්තිම බොහිමියානුවා -

මීට වසර පහකට ඉහත සයිමන් නවගත්තේගම කලාකරුවා අපෙන් සදහටම සමුගත් අවස්ථාවේ මෙරට සිටි දක්ෂ පුවත්පත් කලාවේදියකු හා අග්‍රගණ්‍ය කලා විචාරකයකු මෙන්ම පශ්චාත් මරණ ගුණ සැමරුම් ලේඛකයකු (Appreciation) ලෙස ද කීර්තිමත්ව සිටි අජිත් සමරනායක ලියූ ලිපියේ ශීර්ෂ පාඨය ලෙස යොදා තිබුණේ ‘ද ලාස්ට් බොහිමියන්’ යනුවෙනි. එහි සිංහලාර්ථය ‘අන්තිම බොහිමියානුවා’ යන්නයි.

ඇත්තටම බොහිමියානුවකු ලෙස හැඳින්වෙන්නේ කවරෙක්ද? ශබ්දකෝෂයන්ට අනුව බොහිමියානුවා යනු ‘සමාජ සම්මතයන් බැහැර කළ තැනැත්තා’ යන්නයි. බොහිමියන් කලාව නමින් කලා සම්ප්‍රදායයක් ද ලොව පවතී.

ගුස්ටාවෝ කූබට්, විලියම් තැකරේ, ජින් ෆැන්කොයිස් මිලට් වැනි කලාකරුවෝ එකී සම්ප්‍රදායය නියෝජනය කළහ. ඉහත වර්ගීකරණයට අනුව සයිමන් ද බොහිමියානු කලාකරුවකු ලෙස අජිත් කළ හැඳීන්වීම සාධාරණ යැයි සිතමි.

සයිමන් යනු සමාජ සම්මතයන් සතපහකටවත් ගණන් නොගත් කලාකරුවෙකි. අප පුවත්පත් කලා ක්‍ෂේත්‍රයට පිවිසෙන වකවානුවේ අපට සයිමන් පිළිබඳ තිබූ ප්‍රතිරූපය වූයේ එකපිට එක සිගරැට් බොන, අසීමිතව මධුවිතට ලොල්, ගැහැනු ආශ්‍රය කරන අසම්මත චර්යාවන්ගෙන් හෙබියා වූ කලාකරුවකුය යන්නය.

අධික ලෙස දුම්පානය කළ කලාකරුවන් දෙදෙනකුª ගැන මම දනිමි. එක් අයකු ගාමිණී ෆොන්සේකාය. අනිත් කලාකරුවා සයිමන් ය. සයිමන් කොළඹ නිවාස අධිකාරියේ වායු සමනයෙන් යුතු කාමරයක තම කාර්යාලය පවත්වාගෙන යමින් සිටියදී මට හමුවූ අවස්ථාවක ද ඔහු සිගරැට් බොමින් සිටියේය. මා මේ ගැන ප්‍රශ්න කළ විට ඔහු කියා සිටියේ,

”එයාර් කන්ඩිෂන් කාමරයක් ඇතුළේ සිගරට් බොන්න මට විතරයි ප්‍රේමදාස මහත්තයා (එවක අගමැතිව හෝ ජනාධිපතිව සිටි ආර්.ප්‍රේමදාස මහතා) අවසර දීලා තියෙන්නේ.”

අධික ලෙස බීමත් වූ අවස්ථා කීපයකදීම මට සයිමන් හමුවී ඇත. එබඳු අවස්ථාවක මම ඔහුගෙන් මෙසේ ඇසීමි.

”මිස්ටර් නවගත්තේගමට ඩ්‍රින්ක්ස් දාලා නිර්මාණාත්මක දේවල් එහෙම ලියන්න පුළුවන්ද?”

ඊට සයිමන් දුන් පිළිතුර මෙවැන්නකි.

”බීලා නිර්මාණ කරන්න පුළුවන්ය කියන එක බොරුවක්. මට නම් බීලා එකම රසවත් වාක්‍යයක්වත් ලියන්න බැහැ. හැබැයි බිව්වම හොඳ අදහස් හිතට එනවා. ඒවා සටහන් කරගන්න විතරක් පුළුවන්. හැබැයි නිර්මාණ කරන්න බැහැ. මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ (එයා මගේ සීයා කෙනෙක් වගේ) පොඩි ඩ්‍රෑම් එකක් ගහනවා. ඒත් අපි බොන්න ගියාම ඉතිං කෙළවරක් නැහැනේ”.

තමා දිගටම ගමේ සිටියා නම් ඒ වන විටත් මියගොස් තිබෙන්න පුළුවන් බව සයිමන් වරක් එක් පුවත්පතකට කියා තිබිණි. ඒ කසිප්පු බීමෙනි.

සයිමන් ගැන අපට තිබූ ප්‍රතිරූපයේ ඊළඟ කොටස වූයේ ගැහැනු ආශ්‍රයයි. බොහෝ කලාකරුවන් සම්බන්ධයෙන් ද එය අදාළ වුවත් සයිමන් කේන්ද්‍රකොටගෙන නොයෙක් කතා (ඇතැම් විට අතිශයෝක්තියෙන් යුතු) නිර්මාණයව තිබිණි. සයිමන් අහවල් වේදිකා නාට්‍ය නිළියත් එක්ක යාළුයි. අහවල් රටේ සුද්දියෙක් එක්කත් ඉඳලා තියෙනවා. සයිමන් කියන්නේ ගෙදරකට වැද්දගන්න තරම් සුදුසු කෙනෙක් නෙමෙයි. ගැහැනියෙක් දැක්කොත් ඉවරයි” යනාදී වශයෙන් චරිත ඝාතන ද ඔහුට සිදුවී තිබිණි.

මීට අදාළ ප්‍රකාශයක් සයිමන්ගේ බිරිඳ වරක් පුවත්පතකට කියා තිබුණේ මෙසේය.

”සමහරු කියනවා එයා කාන්තාවන් එක්කත් සමීපව ආශ්‍රය කළා කියලා. එයා කවදාවත් ගෑනු උදවිය පස්සේ ගියා කියලා මම හිතන්නේ නෑ. ගෑනු අය එයා පස්සේ එන්න ඇති. මොකද; මහත්තයා හරි ලස්සන පෙනුමක් තිබුණු කෙනෙක් නිසා. කොහොම වුණත් ඒවා මට ප්‍රශ්න නෙමෙයි. මම ඒවා ප්‍රශ්න කරගත්තා නම් මේ පවුල අවුල්වෙලා ගොඩක් කල්” (දිවයින 2005 නොවැම්බර් 13)

සයිමන් පිළිබඳව ගොඩනැගුණු මේ විචිත්‍රවත් ප්‍රතිරූප හේතුකොටගෙන මම ඔහු ගැනත් ඔහුගේ පසුබිම ගැනත් සෙවීමට වෙහෙසීමි. සයිමන් හද්ද වන්නියේ උපන් බයියකු බවත් (ඔහුට අගෞරව පිණිස නොවේ) ඔහුගේ මුල් නම නවගත්තේගම රන්කිරාගේ උක්කුවා (එන්.ආර්.උක්කුවා) බවත් පහේ ශිෂ්‍යත්වයෙන් සමත්ව අනුරාධපුර මධ්‍ය විද්‍යාලයට විත් පසුව විශ්වවිද්‍යාලය දක්වා දුර ගමනක් ගිය අයකු බවත් එහිදී දැනගන්ට ලැබිණි. සයිමන්ට කොළඹට එන්ට පාර කැපුණේ එලෙස ය.

සයිමන්ම කියා ඇති ආකාරයට ඔහු මේ ආත්මයේ ලංකාවේ හද්දා පිටිසර ගමක උපන්නද පූර්වාත්මයේ ජන්මලාභය ලැබ ඇත්තේ යුරෝපීය රටකය. කුඩා කල තමා හීනෙන් කිසිවක් දුටු බවත් එය හිම බව පසුව ප්‍රත්‍යක්ෂ වූ බවත් සයිමන් වරක් කියා ඇත.

හිම නැති රටක, පොතකින්, පත්‍රයකින් හිම දැකීමට අවකාශ නැති සමාජ පරිසරයක හැදීවැඩුණු සයිමන්ට හීනෙන් හිම පෙනුණේ කෙසේද? එය පුනර්භවය හා බැඳුණු අත්දැකීමක් බව සයිමන් විශ්වාස කළේය.

සයිමන්ට තවත් අපූර්ව ශක්තියක් තිබිණි. ඒ තමා දුටු කිසියම් සිහිනයක ඉතිරි කොටස් නැවත නිදාගැනීමකදී දැකීමේ ඇති සුවිශේෂ හැකියාවයි. පූජ්‍ය මණ්ඩාවල පඤ්ඤාවාස හිමියන් කියන්නේ එය ලක්ෂයකින් එක් අයකුට පමණක් ඉතා විරලව පිහිටන ශක්තියක් බවයි.

මණ්ඩාවල හිමියන් සයිමන් ඉතා සමීපව ඇසුරු කළ හිමිනමකි. දිනක් සයිමන් මණ්ඩාවල හිමියන් හමුවූ අවස්ථාවක මෙසේ කියා ඇත.

”අපේ හාමුදුරුවනේ මට පුදුම දෙයක් මතක්වුණානෙ. විසාකා, සුජාතා, බන්දුල මල්ලිකා වගේ ලස්සන නම් පිිරිලා බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ. ඒ වුණාට අර ගෑනු එක්කෙනා විතරක් චිංචිමානවිකාව“...

සයිමන් මීට පස්වසරක ඉහත ජීවිතක්ෂයට පත්වූයේ රෝගාතුරවය. ඔහුගේ වකුගඩු රෝගය සුවකිරීම සඳහා කෙරුණු ප්‍රතිපාදන ඉල්ලීමකදී එය ප්‍රතික්ෂේප වූයේ සයිමන් ජනතාවාදී කලා ව්‍යාපාරයට සහයෝගය දී නොමැති කලාකුරුවකු බැවින් යැයි සඳහන් ව ඇත. සයිමන්ගේ ‘සාහිත්‍යය, සමාජවාදය හා කලා විචාරය’ නම් වූ පොත ජනතාවාදී වූයේ නැද්ද? ඔහුගේ ‘සුභ සහ යස’ වැනි නාට්‍යයක් පන්දහස් වාරයක් වේදිකාගත වූයේ ජනතාවාදී වූ නිසා නොවේද? ඔහුගේ ‘සාගර ජලය’ කෙටිකතා සංග්‍රහය, දඩයක්කාරයා කේන්ද්‍ර කොටගත් නවකතා මාලාව ජනතාවාදී වන්නේ නැද්ද?

සයිමන් පසුකලෙක කුමන දේශපාලන දර්ශන වාදයක එල්බගෙන සිටිය ද ඔහු කලාව නම් කිසිදා පාවා නොදුන් බව ඔහුගේ සමස්ත කලා නිර්මාණාවලිය පිරික්සා බලන විට පෙනී යයි. සයිමන් වැනි (මාර්ටින් වික්‍රමසිංහයන්ට පසු) අති විශිෂ්ට පරිකල්පනයකින් යුතු සාහිත්‍ය කලාකරුවකු පසුගිය සියවසේ මෙරට පහළ වී නම් (කේ.ජයතිලක, ගුණදාස අමරසේකර) හා අජිත් තිලකසේන හැරුණු කොට) අන් කවරෙක්ද යන්න අපට අභියෝග කරන්නකුගෙන් අපට ඇසීමට සිදුවෙයි.

සුනිල් මිහිඳුකුල, සිළුමිණ 2010-10-10
----------

Read more
Thursday, October 5, 2017
මාමයි බෑනයි

"අද උදේ 9.43ට ජනාධිපති මන්දිරයේදී මම අගමැති වශයෙන් දිවුරුම් දුනිමි. බේ‍රවර්හිල්හි සිට කොළඹ කොටුව දක්වා මඟ දෙපස විශාල ජනකායක් පෙළ ගැසී සිටියහ. 1874 දී වයස 70ට පත්ව සිටි එංගලන්තයේ අගමැති පදවියට පත් බෙන්ජමින් ඩිස්රේලි ප්‍රකාශ කළ අන්දමට මමද ලිස්සන ගහේ අන්තිම මුදුනට නැග්ගෙමි"
මෙහෙම ලියන්නේ ජේ.ආර්.ය. 1977 ජූලි මස 23 වැනි දින සිය දින පොතේ ඔහු එහෙම ලියන්නේ 77 පෙරළිය දාට පහුවැනිදාය.

1977 ජූලි 22 බ්‍රහස්පතින්දා රාත්‍රියේ මහ මැතිවරණ ප්‍රතිඵල එනකොට එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායකයා ජේ.ආර්.ය. ඒ වෙනකොට ඔහුට අවුරුදු 70ට කිට්ටුය. 78 බලයට එන ජේ.ආර්.ට ඕනෑ වුණේ ශක්තිමත් විධායක ජනාධිපති ධුරයක් හදා ගන්නටය. 1956දී මහජන එක්සත් පෙරමුණ අබියසත් 1970දී සමඟි පෙරමුණ අබියසත් "අලියා" කූඹියෙක් වෙනකොට ජේ.ආර්. කල්පනා කළේ අලියා අලියෙක් විදියටම තියන්නේ කොහොමද කියලාය. 78 ව්‍යවස්ථාව කාටත් හොරා ගෙන එන්නේ "තැටිය රත් වෙච්ච වෙලාවේ රොටිය පුච්චා ගන්න"ටය.

ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණ මඟින් විධායක ජනාධිපති ක්‍රමය ඇති කිරීමෙන් අනතුරුව ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ ඇති කළේය. බලය විමධ්‍යගත කිරීම සඳහා 1980දී දිස්ත්‍රික් සංවර්ධන සභා ක්‍රමයද, එය අසාර්ථක වීමෙන් පසුව 1987දී වට මේස සාකච්ඡා හරහා යෝජනා වූ පළාත් සභා ක්‍රමයද ඇති කළේය. ඉන්දීය ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ බලය බෙදාහැරීමේ මොඩලය සමීපයෙන් අනුගමනය කළ නව නීතිය, ශ්‍රී ලංකාවේ පළාත් නවයක් තුළ පළාත් සභා ක්‍රමයක් නිර්මාණය කරමින් ජේ.ආර්.ලා 1987 නොවැම්බරයේදී 1978 ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට සිදුකළ 13 වැනි සංශෝධනය ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුවෙන් සම්මත කරනු ලැබීය.
ජේ.ආර්. ඉන්දු - ලංකා ගිවිසුම ගෙනැවිත් අමුතු නාඩගමක් නැටුවේය.

මූලික අරමුණු දෙකක් මත ඉන්දු-ලංකා ගිවිසුම අස්සන් තැබීය. පළමුවැන්න ශ්‍රී ලංකාවේ වාර්ගික යුද්ධය නිමා කිරීමය. දෙවැන්න වූයේ ශ්‍රී ලංකා රාජ්‍යයේ බලතල බෙදාහැරීම මඟින් සුළුතර දෙමළ ප්‍රජාවට කලාපීය ස්වයංපාලනය ප්‍රදානය කිරීමය. ඒ වෙනකොට වාර්ගික යුද්ධය තිබ්බේ තීරණාත්මක ඉමකය. ජෙනරාල් ඩෙන්සිල් කොබ්බෑකඩුවගේ මෙහෙයවීමෙන් 7000ක භට පිරිසක් වඩමාරච්චි මෙහෙයුම දියත් කරනු ලැබ තිබූ අතර ප්‍රභාකරන් හිටියේ තීරණාත්මක අවසානය ඉදිරියේය. වඩමාරච්චි මෙහෙයුම නතර කරන්නැයි ඉන්දීය අගමැති රජීව් ගාන්ධි ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිවරයාට කියා සිටියේ ඔය අතරය. ඉන්දීය තර්ජනය ජේ. ආර්. ගනන් ගත්තේ නැත. ඔහු හිතුවේ ඇමෙරිකාව තමන්ට සහාය දෙයි කියලාය. ඒ වෙනකොටත් ඔහු "යැංකි ඩිකී"ය. කී දේ නාහන ජේ.ආර්.ට ඉන්දියාව උත්තර දුන්නේ මෙරට ගුවන් සහ මුහුදු සීමා ආක්‍රමණය කරමින්ය.

"ඉන්දියාවේ මේ ක්‍රියාමාර්ගයට එරෙහිව අපට කළ හැකි දෙයක් නැහැ. ඉන්දියාව විසින් ශ්‍රී ලංකාව ආක්‍රමණය කළ 17 වැනි වතාව මෙයයි." ජේ.ආර්. ජයවර්ධන කීවේය.
අන්තිමට ජේ.ආර්. ඉන්දීය ගැටේට හසුවිය.
මේ ගිවිසුමට රටම එරෙහි වූයේ දෙවැන්න හින්දාය.
ගිවිසුම් ප්‍රකාරව කොටි අවි භාර දුන්නේ නැත. චීන වරායට පහර දුන්නේය. භික්ෂුන් ඝාතනය කරනු ලැබීය.
අන්තිමට රජීව්ට ප්‍රභාකරන් එපා විය.

"ප්‍රභාකරන් ගැන මට විශ්වාසයක් නැහැ. ඔහුට වෙඩි තබන ලෙස අණදෙන නිලධාරියාට කියන්න" යැයි රජීව් ඉන්දීය මහ කොමසාරිස් ජේ.එන්. ඩික්සිත්ට කීවේය. ඉන්දීය සාම හමුදා ප්‍රධානියා වූ මේජර් ජෙනාල් හරිකිරාත් සිං රජීව්ගේ අණ පැත්තකට දැම්මේය.
"ඉන්දීය හමුදාව මිනිසුන්ගේ පසුපසින් වෙඩි තියන්නේ නැහැ. මම ගාන්ධිගේ නියෝගය ක්‍රියාත්මක කරන්නේ නැහැ."
ඔහු කීවේය.
අන්තිමට රටම රජීව්ගේ උගුලේ වැටිණි. ජේ.ආර්. කරකියා ගන්නට දෙයක් නැතිව තවත් දශක දෙකක් දිවෙන යුද්ධයක් ස්ථාපිත කළේය.
එදා වුණේ ඉන්දු ලංකා ගිවිසුම නිසා මිනිසුන්ට මහා විනාශයක්ය.
එහෙම බැලුවම ජේ.ආර්. ඉන්දියානු බලහත්කාරයට යටත්ව 13 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය ගෙන එනු ලැබුවෙත් අවි දරපු බෙදුම්වාදී කල්ලි හීලෑ කර ගැනීමටය. එය සම්මත කර ගැනීමට ජේ.ආර්. ගත්තේ සුළුපටු උප්පරවැට්ටි නොවේය. 13 වැනි ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය සම්මත කර ගත්තේ ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණයේ මතය අනුව ජනමත විචාරණයකට නොගොස්, එදා සිටි නීතිපතිවරයාගෙන් උපදෙස් අරගෙනය.
පළාත් සභා ඡන්ද විමසීම් (සංශෝධන) පනත් කෙටුම්පත සම්මත කරන්න ආණ්ඩුව ගැසූ ගේමට එරෙහිව දැන් කතාබහක් ඇති වෙලාය. දෙවැනි වර කියැවීමේදී නොතිබූ සංශෝධන තෙවැනි වර එකතු කරමින් "නංගී පෙන්නා අක්කා දීමේ" වැඩේ ආණ්ඩුව අපූරුවට කරලාය. ඒ ජේ.ආර්.ගේ ඉතිහාසයේ ස්වරූපය නැවත රඟ දැක්වීමක්ය. ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණය වෙත යවනු ලබන පනත් කෙටුම්පත ශේ්‍රෂ්ඨාධිකරණයේ මතය සහිතව පාර්ලිමේන්තුවට ගෙන ආ විට කාරක සභා අවස්ථාවේදී එයට සංශෝධන ගණනාවක් ඇතුළත් කරවීමට ආණ්ඩුව කටයුතු කළේ කූට ලෙසටය.

නව ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා පනත් කෙටුම්පත පාර්ලිමේන්තුවේදී සම්මත කර ගන්න යන්නෙත් මෙහෙම නොවේ යැයි කාටවත් සහතික දෙන්න බැරිය. එහෙම වුණොත් දෙවියන්ගේම පිහිටය.

"ශ්‍රී ලංකාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා මණ්ඩලයේ මෙහෙයුම් කමිටුවේ අතුරු වාර්තාව" යන නමින් පසුගිය 21 වැනිදා අගමැතිවරයා විසින් පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ කෙටුම්පතේ ඇතුළත් නිර්දේශ ටික ක්‍රියාත්මක කළාම මේ රටේ මධ්‍යම ආණ්ඩුව කියා එකක් ඉතිරි වන්නේ නැහැ. නමට පමණක් මධ්‍යම ආණ්ඩුවක්, පාර්ලිමේන්තුවක් තිබෙනවා. නමට පමණක් ජනාධිපතිවරයකු ඉන්නවා. සමගාමී ලැයිස්තුව අහෝසි කර එහි තිබූ බොහෝ විෂයයන්ට අදාළව නීති හැදීමේ බලයද පළාත් සභාවලට දෙනවා. පොලිස්, ඉඩම්, පරිපාලන, මුදල් පාලනය පිළිබඳ බලය යන සියල්ලම පළාත් සභාවට දෙනවා. මේ නිර්දේශවලින් පළාත් සභා දෙකක් ඒකාබද්ධ කර ගැනීමේ ක්‍රමවේදයක් කියා තිබෙනවා. "උතුරු - නැඟෙනහිර එක පළාත් සභාවක් ලෙස සලකලා වැඩ පටන් ගනිමු" කියා මේ වාර්තාවෙන් කියා තිබෙනවා."
මෙහෙම කීවේ විමල් වීරවංශය.

එජාපයට තියෙන්නේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව සෙල්ලමට ගත්ත ඉතිහාසයක්ය. එකී ඉතිහාසය ලේ, කඳුළු, මළ මිනීවලින් පිරී ගිය එකක්ය. 1982 කුප්‍රකට ජනමත විචාරණය මඟින් පාර්ලිමේන්තු ඡන්දය වසර හයකට කල් දැමීම කළේ ජේ.ආර්.ය. ඡන්දයක් ඕනද එපාද අහන්න ජනමත විචාරණයක් තිබ්බ ලොව එකම රට මේකය. අදත් කැරකෙන්නේ ඒ ඉතිහාසයය. අදත් ඡන්ද කල් දමලාය. අදත් ජනතා පරමාධිපත්‍ය වනසා දමලාය. එදා ජේ.ආර්. යැංකි ඩිකී නම අරගෙන ඇමෙරිකාවට ගැති වුණත් ඉන්දියාවේ පදේට නැටුවේය. අද රනිලුත් ඇමෙරිකන් ගැති වෙලා ඉන්දියාවේ පදේට නටන්නේය.

අද වෙනකොට අපේ රටට වාහන නිෂ්පාදන ක්ෂේත්‍රය අහිමි වෙලාය. ඉන්දියාවේ ටාටා, මහේන්ද්‍රා, ටී.වී.එස්, බජාජ්, හීරෝ හොන්ඩා, මරුටි සුසුකි වගේ කොම්පැනි ඒක අල්ලාගෙනය. අපේ මාළු සම්පත මුළුමනින්ම ඉන්දියාව අල්ලාගෙනය. ලෝක වෙළෙඳපොළේ බොරතෙල් මිල අඩු වීමේ "ලාභය" සම්පූර්ණයෙන්ම ගන්නේ ඉන්දියාවය.
අපිට පිරිපහදු කළ තෙල් එම මිලටම බෙදන්නේ ඉන්දියානු තෙල් සමාගම්ය. දැන් බැලුවම රටම "රූකඩ රාජ්ජයක්ය"
Read more
Monday, May 8, 2017
ඇමැතිතුමාට 'බැකෝ' එකක්‌

පසුගිය සතියේ 05 වැනි සිකුරාදා ඇමැතිවරුන්ට වාහන ගන්නට තිස්‌දෙකෝටි අනූඅට ලක්‍ෂයක පරිපූරක ඇස්‌තමේන්තුවක්‌ පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කර තිබිණි. ආසන්න කාලයේ පාර්ලිමේන්තුවට අදාළ කාරණය සම්බන්ධයෙන් ඉදිරිපත් කරන ලද දෙවැනි පරිපූරක ඇස්‌තමේන්තුව මෙයයි. මේ ආකාරයට එක පිට එක පරිපූරක ඇස්‌තමේන්තු ඉදිරිපත් කරන ආකාරයෙන් පෙනී යන්නේ කාගෙ කාගෙත් 'රථගායේ' තවමත් අඩුවක්‌ දක්‌නට නැති බවය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයකුට මේ වන විටත් ඇමරිකානු ඩොලර් 62500 ක තීරු බදු රහිත වාහන බලපත්‍රයක්‌ ද, මසකට රුපියල් පනස්‌දහසක දුරකථන දීමනාවක්‌ ද මැතිවරණ කොට්‌ඨාසයේ කාර්යාලයක්‌ පවත්වාගෙන යැම උදෙසා රුපියල් හැත්තෑපන්දහසක්‌ ද, ගෙවල් කුලී රුපියල් පනස්‌ දහසක්‌ද, පාර්ලිමේන්තු රැස්‌වීම් සහභාගිත්වයට රුපියල් පනස්‌දහසක්‌ද, නොමිලේ ඉන්ධන දීමනා (කාර්ය මණ්‌ඩලයට ද මෙවැනි පහසුකම් ගණනාවක්‌ දී තිබේ) ඒ අනුව බලන කල මේ මැති ඇමැතිවරු නඩත්තු කරන්නට අතිවිශාල මුදලක්‌ වැය වන බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. මේ සඳහා මුදල් හොයන්නේ රටේ ජනතාවට පටි තද කරගන්නට කියනුයේ බොටුව හිරකරන බදුවලිනි. හැබැයි අමාරුව තිබෙන්නේ මීට පෙර 2016 වර්ෂයේ ජුනි මාසයේ ඇමැතිවරු තිස්‌දෙනෙක්‌ සඳහා කෝටි 118 ක පරිපූරක ඇස්‌තමේන්තුවක්‌ ඉදිරිපත් කෙරිණි. ඊට පසුව ඇමැතිවරු 27 දෙනෙක්‌ සඳහා කෝටි 79 ක පරිපූරක ඇස්‌තමේන්තුවක්‌ ඉල්ලා තිබිණි. මුලින් ඉදිරිපත් කරන ලද පරිපූරක ඇස්‌තමේන්තුව රනිල් වික්‍රමසිංහ අගමැතිවරයා අත්හිටුවූයේ එම වර්ෂයේම මැයි මාසයේ සිට ගංවතුරෙන් ආපදාවන්ට ලක්‌වූවන්ටත් එම මාසයේ අග සිදු වූ සාලාව කොස්‌ගම පිපිරීම නිසා අවතැන්වූ ජනතාවටත් සහන සැලසීම පිණිස එම මුදල් වෙන් කරන බව කියමිනි. දැන් අපට කියන්නට ඇත්තේ අරණායක නායයැම නිසා අවතැන් වූ සමහරක්‌ තවමත් කූඩාරම් යට සෙල්ලම් බත් උයන බවය. ඒත් එක්‌කම අපට පාර්ලිමේන්තුවේ උදවියට මතක්‌ කර දෙන්නට සිදුවන්නේ හරියටම සිංහල අවුරුදු දා මීතොටමුල්ල කුණු කන්ද නායගිය බවත් බොහෝ පිරිසක්‌ අවතැන්ව සිටින බවත්ය.

වාහන ගන්නට තදියමේ දඟලන මේ මැති ඇමැතිවරු කවුරුන් හෝ පාරේ බසයක, දුම්රියක ගමන් යනවා අප දැක නැත. තැපැල් නයින්ටියක හෝ 250 CC වර්ගයේ යතුරුපැදියක මේ උදවිය යන බව අප දැක නැත. ත්‍රිරෝද රථයක නැගගිය (මාධ්‍ය සංදර්ශනයකට හෝ) කවර මට්‌ටමේ දේශපාලනඥයකු හෝ කිසිවකු දැක තිබේද? මේ කියන උදවිය සියලු දෙනා අදටත් ගමන් බිමන් යන්නේ සුඛෝපභෝගී වාහනවලිනි. එක වාහනයක්‌ නොව පරිවාර රථ පෝලිමකි. මේ පරිවාර රථයක්‌ හෝ අබලන් තත්ත්වයේ ඒවා නොවේ. සමහර ඇමැතිවරුන්ට අනුව මේ රථවලින් තමන්ගේ ගම්වල දුෂ්කර පාරවල්වල යන්නට බැරිය. ඒ නිසා කීයක්‌ හෝ වැඩිපුර වියදම් කර zෙµda වීල්' වර්ගයේ සුඛෝපභෝගී වාහනයක්‌ මිලට ගත යුතුය. එවැනි කතා ඇහෙන විට රටේ ජනතාවට දෙකොනෙන් සිනහ පහළවීම වැළැක්‌විය නොහැක. ඒ, බොහෝ දේශපාලනඥයන් දුෂ්කර පාරවල්වල නොව, කාපට්‌ පාරේ හෝ ගමට සැපත් වන්නේ කලාතුරකින් වීම නිසාය. මේ මැති ඇමැතිවරු වරින්වර පරිපූරක ඇස්‌තමේන්තු ඉදිරිපත් නොකර එකවර මුදල් වෙන්කර එම දුෂ්කර පාරවල්වල යැම සඳහා කැටපිලර්, බැකෝ යන්ත්‍ර ගෙන්වා ගැනීම වඩාත් සුදුසු බව අපේ හැඟීමය. නැතිනම් රටේ සංවර්ධනය සඳහා යොදවා ඇති (මේ වන විට සංවර්ධන කටයුතු සිදු නොවන නිසා) කැටපිලර්, බැකෝ යන්ත්‍ර හයර් කිරීම ඊටත් වඩා ලාබය.
Read more
Friday, March 17, 2017
වීරයෝ සහ ද්‍රෝහියෝ

මේ දවස්වල දේශපාලන ලෝකයේ අහන්න ලැබෙන දේවල් දිහා බැලුවාම, සමහරුන් කියන්නේ ඔළුව මඤ්ඤං වෙනවා කියාය.

වීරයාද දුෂ්ටයාද එක තිරපිටපතකට අනුව සිටිය හැක්කේ චිත්‍රපටයකය. ආණ්ඩුවේ තිර පිටපතට අනුව වීරයා සිටින්නෙත් ද්‍රෝහියා හෙවත් දුෂ්ටයා සිටින්නෙත් ආණ්ඩුව ඇතුළේමය. ද්‍රෝහියා ද්‍රෝහියාගේ වැඩේ කරගෙන යන අතරේ ඊට එරෙහිව වීරයාද වීරයාගේ වැඩේ කරගෙන යන්නේ අරුම පුදුම ආකාරයකටය.

මීට කලින් ලංකාවේ ආණ්ඩු ඇතුළේ වීරයන් සහ ද්‍රෝහීන් එකම තිරපිටපතකට අනුව එකට සිටියේ නැත. මේ හින්දා මෙරට දේශපාලන ප්‍රේක්‍ෂකයන්ට, එකම ආණ්ඩුවක සිටින වීරයන් හා ද්‍රෝහීන් ගැන බල බලා සිටින්නට සිදුවීම ඔළුව මඤ්ඤං වීමට හේතු වන වැඩක්ය. කොහොම වුණත් වීරයෝ සහ ද්‍රෝහියෝ වෙන් වෙන පාටක් පේන්නේද නැත.

විදේශ අමාත්‍ය මංගල සමරවීර මහතා ජිනීවා නුවරට ගොඩ බැස්සේ සෙයිද් අල් හුසේන්ගේ සභාපතිත්වයෙන් යුත් මානව හිමිකම් කවුන්සිලය කොහොමෙන් හරි 'ෂේප්' කරගන්නටය. 'ෂේප්' කර ගැනීම සඳහා විදේශ ඇමැති කළේ ලංකාව තුට්ටු දෙකට ඇද වැට්ටවීමය. ඒ බව තේරෙන්නේ ඔහුගේ කතාවේ එන පහත දැක්වෙන කොටස උපුටා කියවීමෙන්ය.

'සිංහල, දමිළ, මුස්ලිම්, බර්ගර් වශයෙන් විවිධ විශ්වාසයන් සහ ඇදහීම් දරන අපි ස්ත්‍රී පුරුෂභාවය, කුලය හෝ වංසය නොතකා 1948දී අප ජාතියේ නිදහස වෙනුවෙන් සියලු දෙනා එකට ඒකරාශී වීමු. එය එසේ දිනාගත් නමුදු සියලු දෙනා සමාන අයිතිවාසිකම් භුක්ති විඳින පිරිපුන් මිනිසුන්ගෙන් යුත් ජාතියක් ලෙස අප රට ගොඩනඟමින් අපට ලබාගත හැකි උපරිමය කරා ළඟාවීමට අපි අපොහොසත් වීමු. එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස වසර 69 මුළුල්ලේ අපි වේදනාව, හිංසනය අත්විඳිමින් අගනා ජීවිත අහිමි කර ගනිමින් හා සමාජ, ආර්ථික ප්‍රගතිය සඳහා වූ ඉඩ ප්‍රස්ථා අහිමි කර ගනිමින් දුෂ්කර ගමනක යෙදුනෙමු.

මෙය සත්‍ය වශයෙන්ම තවත් ඉදිරියට සිදු නොවිය යුතු ජාතිය ගොඩනැඟීම පිළිබඳ වැරැදී ගිය අත්හදා බැලීමකි. එම සත්‍යය පිළිගැනීමට අප සතුව ධෛර්යය තිබිය යුතු වනවා සේම එම යුගය නිමා කිරීමේ ශක්තියද අප සතු විය යුතුය.'

මංගල මේ කියන්නේ අවුරුදු 69ක් තිස්සේම අපට වැරැදුණු බවය. හරිගස්සා ගන්නට හදන්නේ දැන් බවය. මෙදා පාර නම් වැඩේ හරියටම කෙරෙන බවය.

මංගල කියන මේ අවුරුදු 69දී රට පාලනය කළේ එ.ජා.පය හා ශ්‍රී ල.නි.ප.ය මිස වෙනත් කවුරුවත් නොවේ. ඒ අවුරුදු 69ටම කරන්න බැරි වුණු වැඩේ මෙදා පාර නම් කොහොමෙන් හරි කරනවා යැයි කියා මංගල සපථ වන්නේ, එජාපයෙත්, ශ්‍රී ලනිපයෙත් හවුලින් ගොඩනැඟුණු ආණ්ඩුවක විදේශ ඇමැති හැටියට වැඩ කරන ගමන්ය.
ජිනීවාවලදී මංගල පොරොන්දු වූයේ ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත අහෝසි කර, ඒ යටතේ දඬුවම් ලබන කොටින්ට නිදහස් වීමට ඉඩ හිමි කර දෙන බවටය. එමෙන්ම අතුරුදන්වූ පුද්ගලයන් හා ඊට වගකිව යුතු අය (හමුදා සාමාජිකයන්) ගැන තොරතුරු හොයන සුපිරි බලතල සහිත කාර්යාලය ළඟදීම වැඩ අරඹන බවය. ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව විසින් සහජීවනය දෝරේ ගලන නව ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන ඒමටද කටයුතු කරමින් සිටින බවය. මේවා මංගල කියන්නේ මුළු ලෝකයටමය. ඒ අස්සේ ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල මෙහෙට කියන්නේ වෙන කතාවක්ය.

'ද්‍රෝහියෝ' හා 'වීරයෝ' එකම ආණ්ඩුවකදී එකම වෙලාවක එකට දකින්නට ලැබෙන්නේ ඒ අනුවය.

2017 මාර්තු 6 වැනි සඳුදා නිකුත් වූ දිනපතා පත්තරේක 'එන්.ජී.ඕ. පදයට මා නටන්නේ නෑ' යන හිසින් ප්‍රවෘත්තියක් තිබුණේ 'ජනාධිපති කියයි' යනුවෙන් යටින් සඳහන් කරමිනි. ඒ ප්‍රවෘත්තියේ තවදුරටත් කරුණු දක්වා තිබුණේ මෙසේය.

'රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට අවශ්‍ය අයුරින් ආණ්ඩු කිරීමට තමන් සූදානම් නැතැයි ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා (04දා) පැවැසීය.
එම සංවිධාන කියන අයුරින් හමුදාවට චෝදනා පත්‍ර ලබාදීමට තමන් සූදානම් නැතැයි කී ජනාධිපතිවරයා හමුදාවට, පොලිසියට මොන චෝදනා ආවත් ඒවා ප්‍රතික්ෂේප කර ඔවුන් ආරක්‍ෂා කිරීමට කටයුතු කරන බවද සඳහන් කෙළේය.'

එදිනම තවත් දිනපතා පුවත්පතක මේ පුවත වාර්තා කර තිබුණේ මෙසේය.

'ජාත්‍යන්තරයට ඕනෑ විදියට මම ආණ්ඩු කරන්නේ නෑ! - ජනාධිපති කියයි'

විදේශ සම්බන්ධතා ඇතිව මෙරට ක්‍රියාත්මක රාජ්‍ය නොවන සංවිධානවලට අවශ්‍ය විදියට ආණ්ඩු කිරීමට තමන් සූදානම් නැතැයි ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතා පැවැසීය.

එම සංවිධානවලට අවශ්‍ය ලෙස ත්‍රිවිධ හමුදාවලට විරුද්ධව නඩු ඇසීමට තමන් සූදානම් නැති බවද ජනාධිපතිවරයා කීවේය.'

මීට අමතරව, ජිනීවා මානව හිමිකම් කොමසාරිස් සෙයිද් අල් හුසේන් යුද අපරාධ ගැන සෙවීමට දෙමුහුන් අධිකරණයක් අවශ්‍ය බව කියා සති 2ක් යෑමට පෙර එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමට තමන්ට කොන්දක් තිබුණු බව ජනාධිපතිවරයා කීවේ ශ්‍රී ලනිපයේ විධායක සභා රැස්වීමේදීය. කොන්දක් නැති අය සමඟ තවදුරටත් ඉදිරියට යන්න තමන් සූදානම් නැති බවද ඔහු කීවේ රැස්ව සිටි පිරිසගේ අත්පොලසන් හඬ මැදය.

ජනාධිපති මෛත්‍රි එන්.ජී.ඕ. කියන විදියට නටන්න සූදානම් නැතැයි කීවද ඔහුගේ විදේශ ඇමැති ජිනීවා ගියේ මෙරට එන්.ජී.ඕ.වල 'ගෝඩ් ෆාදර්' ලා සමඟය.
විදේශ ඇමැති ලෝකයට එකක් කියද්දී ජනාධිපති මෛත්‍රි මෙහාට තව එකක් කියන්නේ කවුරුන් හෝ ලියූ තිරපිටපතකට අනුවද? නොමැති නම් විදේශ ඇමැතිගේ ආණ්ඩුවට, ජනාධිපති මෛත්‍රි අයිති නැති නිසාවද්ද?

රණවිරුවන් එන්.ජී.ඕ.වලට ඕනෑ පරිදි හිර කරන්න තමන් ඉඩ දෙන්නේ නැතැයි ජනාධිපති මෛත්‍රි කියන වෙලාව වෙන කොටද යුද හමුදා හා නාවික හමුදා බුද්ධි අංශ සාමාජිකයන් ගණනාවක් ඉන්නේ හිරේය. යුද හමුදා බුද්ධි බළකා මේජර්වරයකු ඇතුළු රට බේරාගන්නට කැපවූ සාමාජිකයන් 5 දෙනකු හිරේ දාගෙන ඉන්නේ මාධ්‍යවේදී කීත් නොයාර්ට පහරදුන්නා යැයි කියන සිද්ධියකට අදාළවය. නාවික හමුදා බුද්ධි අංශයේ ලුතිනන් කමාන්ඩර් සුමිත් රණසිංහ සහ නායක සෙබළ ටී.ඇල්. උදයකුමාර හිරේ දාගෙන ඉන්නේ එල්.ටී.ටී.ඊ. මූල්‍ය ජාලයේ 11 දෙනකු අතුරුදන් කළ බවට චෝදනා නඟාය. මේ බුද්ධි බළකා සාමාජිකයන් යුද්ධ පවතින කාලයේ තම දිවි පරදුවට තබා රට බේරාගන්නට කැපවූවෝ වෙති. සී.අයි.ඩී. එකේ ශානි අබේසේකර යටතේ කටයුතු කරන අයි.පී. නිශාන්ත ද සිල්වා හෙවත් කන්දප්පා කොටි ගෝලීය ජාලයේ විනයාගම්ලාට වුවමනා පරිදි මේ වැඩේ කරගෙන යන්නේ කාගේවත් බාධාවකින් තොරවය.

සිද්ධ වෙන දේ එකකි. ජනපතිගේ කතාව තව එකකි. මංගලගේ කතාව තවත් එකකි. වෙන දේ, කියන දේ, හා කරන දේ අතර ඇත්තේ අහසට පොළොව වැනි වෙනසකි.
මේවා බලන් ඉන්න අයට හිතෙන්නේ ජනපතිගේ දේශප්‍රේමය, 'වඳ ගෑනිගේ දරු සෙනෙහේ වගෙයි' කියාය. එහෙම නැත්නම් හිතෙන්නේ 'මෛත්‍රි නමැති වළංකාරයාගේ හය මාසෙක වැඩ මංගල නමැති පොලුකාරයාගේ එක පාරින් ඉවරයි' කියාය. නිවැරැදි වන්නේ මේ දෙකෙන් කෝකදැයි කියා සිතන්නට තාමත් කාලය මදිය.
කොහොම වුණත් පරණ ජනකවි සිහියට නැඟෙන්නේ මේ වගේ වෙලාවල්වලදීය.

'උෟරා මඩ කළත් උෟ වපුල බිජු නැතී
බළලා කපු කටී උෟ වියන රෙදි නැතී
මීයා ලී කපයි උෟ හදන බඩු නැතී
නරියා සිංහ වෙස්ගත් පසුව රැවටෙතී

ආදිපාද
Read more
Thursday, March 16, 2017
රනිල් - මලික් ආර්ථික (?) න්‍යාය!  -

රට, ඊනියා ජාත්‍යන්තර ණය උගුලේ තව තවත් හිරකරමින්, වංචා, දුෂණ සහ අක්‍රමිකතා සඳහා තව තවත් ඉඩ හදමින්, ආණ්ඩුව මේ යන ගමන ඉතාමත්ම භයානක ය. එයින් කියවෙන්නෙ, රාජපක්ෂ පාලනය තුළ, රටට හොඳ ආර්ථික ගමනක් තිබුණු බව නොව, ඔවුන් නවත්තපු තැනින්, රට තවදුරටත් විනාශය කරා තල්ලු කරගෙන යන බවය.
1977 න් පටන් ගන්න මේ විනාශකාරී ගමන් දිශාව, මේ වනවිට, එනම්, දශක හතරක් ගෙවෙන තැන, රටට අත්කර දී ඇති පරාජයන් අතිශය බරපතළය. විශේෂයෙන්ම, තවදුරටත් සංවර්ධනය කරමින් ඉදිරියට ගෙන ආ යුතුව තිබූ රාජ්‍ය ව්‍යවසායන් පියවරෙන් පියවර ඔවුන් එකතුව, විකුණා දමමින් ඉන්නවා. 1948 න් පස්සෙ අනිවාර්ය හේතු මත නිර්මාණය වන සුභ සාධන රාජ්‍ය ක්‍රමය තුළ ලංකාව රටක් ලෙස දිනාගත් ජයග්‍රහණ සියල්ලම මේ වනවිට පරාජයන් බවට පත් කෙරෙමින් තියෙනවා.
රාජ්‍ය, අර්ධ රාජ්‍ය, පුද්ගලික සහ බහු ජාතික කියන ආර්ථික ක්‍රම වේදයන් කරට කර තබා තරඟකාරී ලෙස පවත්වාගෙන යමින් ශක්තිමත් සහ ස්වාධීන රාජ්‍යයක් ලෙස ලෝකය තුළ හිටගන්න අපිට බැරි වුණේ, අපේ ඔලමොට්ටලකම නිසාමයි. රටේ කොඳු නාරටිය වන කෘෂිකර්මාන්තය විනාශකරමින්, ඒ වෙනුවට තොරතුරු තාක්ෂණයෙන් ලෝකය දික්විජය කරන්න පුළුවං කියලා හිතන අපේ ආර්ථික විශේෂඥයෝ, මොන විශේෂඥයෝ ද? සේවා ආර්ථිකයක් ගැනත් නිකං විකාරෙන් වගෙ කියවනවා! මොනවද මේ සේවා? 1977 අනුහසෙන් අන්න අපේ කාන්තාවො, මද පෙරදිග අපා දුක් විඳිනවා, කවුද දැන් ඒකට වග කියන්නෙ? JR ද? මේකට නං සංවර්ධනය කියන්නෙ, අනේ! ඒ සංවර්ධනය අපට එපා!
හැබැයි එහෙම කිව්වට බැහැ!
එදා, බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතයක් විදිහට රට පීඩාවට පත් වෙද්දි, එය සාධාරණීකරණය කරන්න කළු සුද්දො සෙට් එකක් හැදුණා වගේ, මේ ජාවාරම්කාර - ගොන් ආර්ථික වැඩත් එක්ක, පවුල් පිටින් ගොඩයන්න හදන සහ ඒ වෙනුවෙන් කොන්දේසි විරහිතව පෙනී ඉන්න ඊනියා බුද්ධිමතුන් සෙට් එකක් දැන් ඉන්නවා. මහාචාර්ය, ආචාර්ය, අර චාර්ය, මේ චාර්ය...කියලා.
දරන්න බැරි! ඒ අති බහුතරය, මේ රටේ වැඩකරන ජනයාගෙ බදු මුදලින් හැදිච්ච එවුන්, සමහරු මැරෙන්න ඔන්න මෙන්න!
රටේ ඉදිරි ආර්ථික ගමන ගැන සියළු තීරණ ගන්නෙ ලෝක බැංකුව සහ ජාත්‍යන්තර මූලය අරමුදල. රවී කරුණානායක ලා නිකං ( ඒත් ලාභ ලබන!) රූකඩ! රනිල් - මලික් කල්ලිය තමයි දැන් වැඩේ අතට අරගෙන ඉන්නෙ, එදා බැසිල් - නාමල්!
ඒ අස්සෙ, විදේශගත සමහර සහෘදයො, මට කතා කරලා මෙහෙම කියනවා.
''ඔබතුමාගෙ අදහස් හොඳයි...ඒ වුණත් ඔය සෞඛ්‍ය - අධ්‍යාපනය විකුණන කතා පිළිගන්න බැහැ! තරහා වෙන්න එපා! බලන්න මේ රටවල් දිහා...මම නං මෙහෙ දැන් අවුරුදු 30 ක් විතර...ආයෙ ලංකාවට එන්න බලාපොරොත්තුවක් නැහැ...ළමයිත් ඉතිං ලංකාවට වඩා මෙහාට කැමතියි...මම නං කියන්නෙ ඔය නිදහස් අධ්‍යාපනය කියලා එකක් වැඩක් නැහැ...ඇයි ඉතිං සල්ලි දීලා ඉගෙන ගන්න බැරි?''
ඉතිං ඒ වගෙ අයට දෙන්න උත්තරයක් දැනට නං නැහැ!
කොහොම වුණත්, ලංකාවෙ ආර්ථික දැක්ම ඉතාම අපූරුවට නිරුපණය කරන කාටුන් චිත්‍රයක් තමයි මේ!
මෙතැන මලික් නැතිවුණාට රනිල් ඉන්නවනෙ.
මතකනෙ 'රනිල් - මලික්' ආර්ථික (?) න්‍යාය!
CHAPA
Feb19, 2017
Read more
Wednesday, March 15, 2017
උදයංග වීරතුංග ලංකාවේ විදේශ සබඳතා අවුල් කරන මෙහෙයුමක

යහපාලන රජය පසුගිය කාලයේ ඉන්දියාව චීනය හා රුසියාව අතර ඇති කර ගත් සම්බන්ධතා තර කර ගැනීමට කටයුතු කළ අතර කෙසේ නමුත් රුසියානු සම්බන්ධතා තර කර ගැනීම වළක්වාලීමට සදහා අදිසි හස්තයක් ක්‍රියාත්මක වන බවට තොරතුරු අනාවරණය වී තිබේ.

මේ වන විට හෙළිදරව් වන පරිදි යුක්රේන් මාශ් (ukraine mash) නැමැති සමාගම උදයංග වීරතුංග සමග එක්ව රහසිගත සැලසුම්කට අනුව මෙකී සම්බන්ධතා කඩාකප්පල් කිරීමට ලංකා ලොජිස්ටික් නැමැති සමාගමට මුදල් ලබා දී ඇති බවට අනාවරණය වී ඇත.

අදාළ සමාගමේ ප්‍රධාන විධායක නිලධාරී ලලිත් ලියනගේ මේ සදහා හවුල් කොට ගෙන ඇති අතර ඔහු විදේශ කටයුතු සම්බන්ධයෙන් මෙකී බලපෑම සිදුකරන බවට වාර්තා පළවේ.

කෙසේ නමුත් මෙහි මුඛ්‍ය පරමාර්ථය වී ඇත්තේ අනෙකුත් රටවල් සමග පවත්වන සම්බන්ධතා කඩාකප්පල් කොට යුක්රේනය සමග වන විදෙස් සම්බන්ධතාවය පවත්වාගෙන යාම බවට මේ වනවිට තොරතුරු හෙලිවී තිබේ.

එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය විසින්ද යුක්රේනය සම්බන්ධයෙන් වන විදෙස් ප්‍රතිපත්තිය තරයේ විවේචනයට ලක් කොට සිටින අතර මෙවැනි සම්බන්ධතාවයක් ගොඩ නැගීම තුළින් අනෙකුත් රාජ්‍යයන් සමග නිර්මාණය වී ඇති සම්බන්ධතාවන් පළුදු කිරීම මෙකී සැලසුමේ අනෙක් පරමාර්ථය බවද තොරතුරු වාර්තා වේ.

පසුගිය යුද්දය පැවැති කාල වකවානුවේදීද මෙය දැඩි සේ ක්‍රියාත්මක වූ අතර එහිදී ලංකාව සමඟ සම්බන්ධතා තර කර ගත් ඉන්දියාව රුසියාව හා චීනය සම්බන්ධතා බිද දැමීමට කටයුතු කළ අතර එක් අවස්ථාවක ඉන්දියාවෙන් ලැබුණු ගැණුම් 800ක් පමණ අවලංගු කිරීමට තරම් මෙකී යුක්රේන් මාෂ් සමාගමේ බලපෑමක්ද විය.

මේ වන විටද ලලිත් ලියනගේ හරහා සිදුකරමින් පවතිනුයේ එකී ක්‍රියාදාමයම වන අතර උදයංගට අමතරව මේ සදහා මුල් වී ඇති පිරිස් ඉදිරියේදී හෙළිකිරීමට ද අප බලාපොරොත්තු වෙමු.

යහපාලන ආණ්ඩුව මගින් ගෙන යනු ලබන විදෙස් ප්‍රතිපත්තියේදී ජනාධිපතිවරයා අගමැතිවරයා හා මංගල සමරවීර ඇමතිවරයා ඉහත කී චීනය රුසියාව හා ඉන්දියාව සමග වන සමීපතම විදෙස් ප්‍රතිපත්තියට මෙම සැලසුම්කරුවන්ගේ ක්‍රියාදාමයන් මගින් දැඩි බලපෑම් එල්ල වීමේ අවධානමක් පවතින බවටද තතු දත් ආරංචි මාර්ග පවසයි.
Read more
Saturday, March 11, 2017
පනිට්ටුවට වැසිකිළි යන වැලිකඩ බෝඩිම

සතියටම පොල්තෙල් හැන්දයි! වැලිකඩ සබන් වලින් හම ගැලවෙනවා. වැසිකිලි යන්නේ බාල්දියකට! සිරකරැවන් මනුෂ්‍යයෝ ද?
ලංකාවේ බන්දනාගාර වල ඇති ගැටලු සම්බන්දයෙන් වැලිකඩ බන්ධනාගාරය ආශ්ර්යෙන් කරනු ලබන කරුනු පැහැදිලි කිරිම
වැලිකඩ බන්දනාගාරයේ පිහිටිම හා වපසරිය
කොලබ 09 බේස්ලයින් පාරට මුහුනලා අක්කර හැටක පමන භූමිබාගයක් පුරා මෙම බන්දනාගාර පරිසය පිහිටා ඇත. එහි ප්රනධාන බන්දනාගාරය හා බන්දනාගාර මුලස්ථානය පිහිටි බන්දනාගාරයේ වර්ෂ 2007 ජුනි මස 25 වන දින සිට 2014 එක්තෝබර් මස 30 දින දක්වා දේශපාලන රැදවියෙකු ලෙස රක්ෂිත බන්දනාගාරයේ දිර්ග කාලිනව හදිසි නිතිය හා ත්ර ත්තවාදය වැලැක්විමේ පනත යටතේ රදවා සිටි හේවා දලුගොඩගේ සහන් කිර්ති යන රැදවියා විසින් සිය අත් දැකිමි හා බන්දනාගාරයේ ඉහල නිලදාරින් සමග සාකච්චා කර රැස්කර ගත් තොරතුරු අනුව මෙම බන්දනාගාරය හා ලංකාවේ සියලුම බන්දනාගාර වල ඇති ගැටලු හා පුනරුත්තාපන මුලදර්මයන් ක්රිියාත්මක නොවිම සම්බන්දයෙන් ඉදිරිපත් කරනු ලබන කරුනු වල සම්පුර්න සම්පිඩිත වාර්තාව මේ ආකාරයෙන් ඉදිරිපත් කර සිටියි.
වැලිකඩ බන්දනාගාරය තුල ඇති රැදවියන් මුහුන දෙන ගැටලු
ආහාර හා සනිපාරක්සක පහසුකම්
මුලික රදවා තැබිය හැකි ජාතන්තරව පිලිගත් කුමවේදයන්නට අනුකුල නොවන ආකාරයෙන් විශාල රැදවියන් ප්රනමානයක් රදවා සිටින අතර මෙහි ඉඩකඩ ප්රවමානය රදවා සිටින රැදවියන් ගනනට වඩා අතිශයින්ම සිමිතය.
කාමර පහසුකම්
මෙම කාමරයක රදවා තිබිය හැක්කේ එක් සිරකරුවෙකු පමනක් වුවවත් දැනට මෙම වර්ග ප්රකමානය 6-10 කාමරයක රැදවියන් 3-8 ත් අතර ප්රාමානයක් රදවා තබා තිබෙන අතර එය බන්දනාගාර ආඥාපනත අනුව සිරකරුවන්ගේ අයිතිවාසිකම් කඩ කිරිමකි. තවද මෙම කාමරයක රදවනු ලබන රැදවියෙකු සදහා අනිවාර්යෙන්ම පැදුරක් හා කොට්ටයක් ලබා දිය යුතු වුවත් එවැනි දැ ලබාදෙනු නොලැබේ. මේ නිසා රැදවියන් මුහුනපාන ගැටලුව ලෝක නිතයට අනුව පවා මනුෂත්වයට කරනු ලබන අවමානයකි. යම් රැදවියෙකු බන්දානාගාර ගතකල විට නිතියට අනුව එම සිරකරුට ජම්පර් ඇදුමක් පිගානක් හා කෝපයක් ලබා දිය යුතු වුවත් එවැනි දැ ලබා දෙනු නොලබයි. නිදසුනක් ලෙස ඇතැම් රැදවියන් සිලි සිලි මලු වලට ආහාර ගෙන කැම කන අවස්තා අනත්තවත් ඇත.
ආහාර පහසුකම්
සියලු රැදවියන්ට තුන්වේල කැම ලබාදෙනු ලබන නමුත් ලබා දෙන ආහාර නියමිත ප්ර මිතියෙන් හා ප්රසමානවලින් මෙන්ම පෝෂණ ගුනයෙන්ද තොරය. නිසි පෝෂණයෙන් තොර ආහාර ලබා දෙන නිසා රැදවියන් කායික හා මානසික රෝගින් බවට පත්විම වැලැක්විය නොහැක.
සනිපාරක්ෂක පහසුකම්
මේ අනුව මුලිකවම වැසිකිලි පහසුකම් රදවා සිටින රැදවියන් ගනනට සමානව කිසිසේත්ම ප්රරමානවත් නැත. නිදසුනක් ලෙස පැයක් වැනි කාලයක් තුල තම ශරීරකෘතිය කර ගැනීමට රැදවියන් 2500 කට ආසන්න ප්රරමානයට ඇත්තේ වැසිකිලි 50 කට ආසන්න ප්රනමානයකි. වැලිකිසි තුල ජල පහසුකම් නොමැති අතර වෙනත් ස්තානයකින් වතුර පනිට්ටුවක් රැගෙන ගොස් වැසිකිලි යාමට හා මුහුන සේදිමට සිදුව ඇත. වැලිකඩ බන්දනාගාරයේ චැපල් අංශයේ රදවා සිටින රැදවියන් හවස 5 ට පමන සිරමැදිරි තුලට ගාල්කල පසු නැවත එම කාමර අරිනු ලබන්නේ පාන්දර 6ට පමනය. රැදවියන් සිරමැදිතුල සිටින මුලු රාත්රි ය පුරා වැකිකිලි හා කැසිලිකි පහුසකම් ලබාගත නොහැකි අතර මුත්රා කිරිමට සිදු වන්නේ ප්ලාස්ටික් බෝතල් හා වැලිකඩ බන්දානාගාරයෙන් ලබාදෙන පනිට්ටුවකටය. මිට අමතරව වැසිකිලි යාමට සිදුවන විට එයද එවැනිම ආකාරයෙන් කාමරය තුල පනිට්ටුවකට සිදුකල යුතුය. එක් රැදවියෙකු රදවා තැබිමට සාදා ඇති කාමරයක 5ක් දෙනෙකු හෝ ඉට වැඩි ගනනක් රදවා සිටින විට මේ පිරිස මුලු රාත්රිකය පහන් කල යුතු ආකාරයේ කටුක බව වචනයෙන් විස්තර කල නොහැක.
ජල පහසුකම්
දිනකට එක් සිරකරුවෙකුට ස්නානය කිරිම සදහා ලබා දෙන වතුර ප්රකමානය කිසිසේත් ප්රදමානවත් නැත. මේ අයට ලබාදෙන වැලිකඩ බන්දනාගාරයේ නිෂ්පාදිත සබන් කිසිදු ප්රදමිතියක් නොමැති අතර රෙදිසේදිමට පවා ඒවා සුදුසු නොමැත. අධික කෝස්ටික් සෝඩා ප්රපමානයක් ඇති එම සබන් ඇගේ ගැ විට හම ගැලවි යයි. එම සබන් පවා එක් සිරකරුවෙකුට ලබා දෙන්නේ සති දෙකකට එක් කුඩා සබන් කැටයකි. හිසේ ගාන්නට සති දෙකකට පොල්තෙල් මේස හැන්දක් පමනක් ලබාදෙනු ලබයි.
වෛද්ය පහසුකම්
සිරකරුවන් අතර බෝවන රෝග හා චර්ම රෝග බහුලව දක්නට ඇත ඊට හේතුව වන්නේ ආහාර වල පෝෂණ ගුනය අඩුකම ඇදුම් පිරිසිදු කිරිමට ඇති අඩු පහසුකම් හා රැදවියන්ට පිරිසිදුව ඉන්ට තරම් ජල පහසුකම් නොමැති නිසා රැදවියන් දෛනිකව රෝගි වෙයි. බන්දනාගාරය තුලට දෛනිකව පැමිනෙන වෛද්යලවරුන් එහි රැදි සිටින්නේ සිමිත වේලාවකි. තවද මෙම වෛද්යනවරුන් නියමිත සුදුසුකම් සහිත අය නොවන අතර බන්දනාගාර රෝහල පිහිටා ඇත්තේ වැලිකඩ බන්දනාගාරයෙන් පිටත වන අතර හදිසි රෝගි තත්ත්වයකදි සියලු නෛතික විදි විදාන අනුගමනය කර රෝහලට රැගෙන යන විට පැයකට ආසන්න කාලයක් ගත වන අතර ඒ නිසා බෝහෝ රෝගින් මිය යයි. බන්දනාගාරය තුල අත්යනවශ්ය් බෙහෙත් නොමැතිකමද බරපතල ගැටලුවකි.
අනිත් අතට බන්දනාගාර රෝහල තුල සැත්කම් සදහා පහසුකම් මෙන්ම සමහර රෝහලක තිබිය යුතු මුලික පහසුකම් පවා නොමැති නිසා ජාතික රෝහලෙන් එය ලබා ගැනිමට සිදුවෙයි. එහිදි ජාතික රෝලහට රැදවියන් ඉදිරිපත් කිරිමේ දි බන්දනාගාර දෙපාර්තමේන්තුවේ ඇති පරිපාලන අඩුපහඩු හා නොසැලකල්ල නිසා ද රැදවියන් මිය යන අවස්තා ඇත. බන්දනාගාරය තුල ලිංගාශ්රියත රෝග ව්යඅප්තිය ඉතා වැඩි අතර ලිංගාශ්රියත රෝග බෝවිමට බහුල ඉඩක් ඇත. රෝගින් වෙන්කර රදවා තැබිමේ ක්රලමවේදයක් නැත..
නඩුකටයුතු නිසා සිදුවන අසාධාරනකම්
අධිකරනවලින් ලැබෙන අසාධාරන තින්දු වලට ලක්වුවන්ට නිති ආධාර ලබා ගැනිමට හැකි නිසි ක්රවමවේදයක් ක්රිනයාත්මක නොවිම නිසා රැදවියන් දිර්ග කාලිනව බන්දනාගාර ගතවිම. නිදසුනක් ලෙස මහේස්ත්රා්ත් අදිකරනයේ කමිස 12ක් සොරකම් කල අයෙකුට එක් කමිසයකට වසර 2ක බැගින් වසර 24 ක සිර දඩුවමක් ලබා දිම. මෙවැනි රැදවියන්ට මුදල් වියදම් කර අභියාචනා කිරිමේ හැකියාවක් ද නැත.
බන්දනාගාර අඥාපනතේ සිකරකරු ප්තිපාදන ක්රිියාත්මක නොවිම
වසර 1994 ට පෙර ක්රිියාත්මක වු රැදවියන් පුනරුත්තාපනය කර නැවත සමජගත කිරිමේ ක්රිමවේදය ඇතුලත් බන්ධනාගාර ආඥා පනතේ 40 වගන්තිය දැනට අක්රි්යව තිබිම. බන්දනාගාරයෙන් පිටත වැඩ සහන සදහා යොදවා ඇති රැදවියන්ට නියමිත යම් යාවත්කාලින වැටුපක් ලබා දෙනු ලැබුවද ඒහා සමාන සේවාවක් බන්දනාගාරය තුල සේවය කරන රැදවියන්ට ලබා නොදිම. එමෙන්ම පුනරුත්තාපනය කරනු ලබන රැදවියන්ටද තම දඩුවම් කාලය ගෙවා යලි සමාජගත වන්නට ඇති අවස්තාව ඉතා සිමිත විම නිසාම මේ රැදවියන්ගේ පවුල් වල අය විශාල අගතියකට මුහුන දිම.
රැදවියන් සියලු දෙනාම අධිකරනයෙන් වරදකරුවෙකු කල පසු ඒ අයගේ තරාතිරම කල අපරාදය සලකා ඒ අයට අසාමන ලෙස සැලකිමට බන්දනාගාර නිලධාරින්ට හැකියාවක් නැත. කල වරද මත පදනම් වන්නේ නම් අඩුම තරමේ මේ අය වෙන වෙනම රදවා තැබිය යුතුය. මේ නිසා අධිකරනයෙන් වරදකරු වු රැදවියන් බන්දනාගාරය තුලදි නැවත අනියමින් දඩුවමකට යටත් කිරිම සිදුවිම අසාධාරනය. අනෙක් අතට මරණීය දන්ඩනයෙන් සිර දඩුවම් ලැබුවන් කිසිදු පුනරුත්තාපන ක්රිනයාදාමයකට යටත් නොවන අතර මේ රැදවියන් දිර්ග කාලයක් නිකරුනේ ගාල්කර තැබිම. ජනාධිපති විසින් ව්යිවස්ථාවට අනුව ලබාදෙන පොදු සමාව නිතිපති දෙපාර්තමේන්තුව විසින් කල වරද අනුව වර්ග කර ඇතැම් වරදවල් අනුව ජනාදිපති පොදු සමාව අහිමි කිරිම කටයුතු සම්පාදනය කිරීම
තවද මේ වන විටත් මෙම ජනාධිපති පොදු සමාව යටතේ මහින්ද රාජපක්ෂට හිතවත් බොහෝ අපරාධකාරයන් නිදහස් කර තිබෙන අතර අහිංසක කිසිවක් කර කියාගත නොහැකි රැදවියන් නිකරැනේ අපාදුක් විදීම. දුම්න්ද සිල්වා වැනි වරප්රිසාදිත සිරකරැවන් සම්බන්ධයෙන් නැවත සමාලෝචන සිදු කරන නමුදු වෙනත් රැදවියන් තිරිසන් සතුන් ලෙස ගාල්කර සිටියි. මේ සම්බන්ධයෙන් බන්ධනාගාර රැදවියන්ගේ අයිතිවාසිකම් සදහා වන කමිටුව වශයෙන් අප දිගින් දිගටම යහ පාලන රජය දැනුවත් කලද යහ පාලන ආණ්ඩුව ඒ ගැන තඹ දොයිතුවකට මායිම් නොකරයි.
ලංකාවේ බහුතරයක් සිතන්නේ බන්ධනාගාර ගත කරන්නේ වරදකරැවන් නිසා ඔවුන් වෙඩ් තබා මැරැවත් ඔවුනට කන්න නොදුන්නත් නාන්න නොදුන්නත් කිසිදු ගැටලුවක් නොවන බවය. නමුත් අප සැවොම කල්පනා කළ යුත්තේ මේ හිරගෙවල් වල හෙට දින අපට ඉන්නට සිදුවීම සිදුවිය හැකි බව නොවෙද? අප විසින් හෙට දින උදෑසන 10 ට වැලිකඩ බන්ධනාගාරය අසලට රැස්ව යහ පාලන ආණ්ඩුවට බල කරනු ලබන්නේ සිරකරැවන් මනුෂ්යණයන් බව පිළිගන්නවා නම් බන්ධනාගාර රැදවියන්ට මනුෂ්යණයන්ට හිමි මූලික පහසුකම් හෝ ලබා දෙන ලෙසය. නැතිනම් බන්ධනාගාර තාප්පයේ ඇති දැන්වීම් පුවරැව සිරකරැවන් අමුනුෂ්යනයෝය ලෙස වෙනස් කරන ලෙසය. මානව හිතවාදී සියලු පුරවැසියන්ට හෙට දින වැලිකඩ බන්ධනාගාරය අසලට පැමිණ අප සමග එක්වන ලෙස අප ඉල්ලා සිටිමු. අරගලය ජයග්රෙහණය කරන තුරැ නතර නොකරන්නට අප සපථ කරන්නෙමු.

තුෂාර එන් දස්කොන්
සේනක පෙරේරා
සුදේශ් නන්දිමාල්
බන්ධනාගාර රැදවියන්ගේ අයිතිවාසිකම් සුරැකීමේ කමිටුව
Read more
Sunday, February 19, 2017
එෆ්.සී.අයි.ඩී. ගෙන යා යුතු දුටුගැමුණු මහ රජතුමා

ගිය ආණ්‌ඩුව යුද්ධය දිනුවේ ය. ඊළඟට එකී ජයග්‍රහණය වෙනුවෙන් වූ ආධ්‍යාත්මික හිලව්ව වශයෙන් සඳහිරු සෑය නමින් දාගැබක්‌ සෑදීමට ආරක්‍ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ප්‍රමුඛ යුද හමුදාව තීන්දු කළේය.

සඳහිරු සෑය අඩක්‌ ඉදිකිරීමෙන් පසු එහි නිදන් වස්‌තු තැන්පත් කරන ලදී. ඒ සඳහා ඇඹිලිපිටිය පොළේ කිරි විකුණන මහලු අම්මාගේ පටන් පිටකොටුවේ ලොකුම මුදලාලි දක්‌වා වූ සියලු දෙනා සියලු භේද පසෙකට ලා දායකත්වය දුන්හ. සමහරු රත්තරන් දුන්හ. සමහරු මැණික්‌ දුන්හ. තවත් සමහරු පොත්පත්, පිත්තල පහන්, විසිතුරු තඹ භාජන පූජා කළහ.

සාමාන්‍ය මිනිසා මෙසේ කරන විට ආණ්‌ඩුව කට ඇරගෙන බලා සිටිය යුතුද? කෙසේවත් නැත. රටේ මහනාහිමිවරුන් එවිට නිර්දේශ කළේ ආණ්‌ඩුව ගණනේ රන් බුදු පිළිමයක්‌ දාගැබ තුළ නිදන් කළ යුතු බව ය. ඉතින් ආණ්‌ඩුවට රත්තරන් කොහෙන්ද? ආණ්‌ඩුව කළේ රේගුව භාරයේ ඇති රාජසන්තක කෙරුණු හොර රතAරන් තොගයකින් ටිකක්‌ නිත්‍යානුකූලව ගෙන එයින් රන් බුදුපිළිමයක්‌ තැනීම ය. ආරක්‍ෂක ලේකම් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ එය ගෙනගොස්‌ සඳහිරු සෑයේ තැන්පත් කළේ ය.

එසේ පූජා කිරීම නිසා කටඋත්තරයක්‌ ලබාගැනීම සඳහා ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ එµa. සී. අයි. ඩී. යට කැඳවා තිබේ. ඒ බව බ්‍රහස්‌පතින්දා (16 දා) ජනමාධ්‍ය මගින් ප්‍රචාරය විය.

බලයට ආ දවසේ පටන් හරක්‌ පට්‌ටි දෙක තුනකට සෑහෙන තරම් ගොන්කම් මේ ආණ්‌ඩුව විසින් කරනු ලැබ තිබේ. මේ ඒ වර්ගයේ අලුත් ම ගොන්කම ය. බහුතරය සිංහලයන් වන, ඒ බහුතරයෙනුත් බහුතරය බෞද්ධයන් වන රටක, දාගැබක්‌ සඳහා රන් බුදුපිළිමයක්‌ පූජා කිරීම ගැන එµa. සී. අයි. ඩී. ය කට උත්තර ගන්නේ නම් මේ ආණ්‌ඩුව වඩාත් සුදුසු වන්නේ රාජ්‍ය පාලනය පිණිසද එසේ නැත්නම් අඹේවෙල කිරිපට්‌ටිවල වැස්‌සියන්ගේ ආරක්‍ෂක කටයුතු පිණිස ද යන්න සොයා බැලීම වැදගත් ය. එක්‌ අතකට බලන විට මෙය ආණ්‌ඩුවේ වරද නො වේ. ආණ්‌ඩුවට ලණු දෙන බූරුවන්ගේ වරද ය. සම්පූර්ණ කිරි බැරල් එකක්‌ නරක්‌ කිරීමට ඇසට නො පෙනෙන කුඩා බැක්‌ටීරියාවකට පුළුවන. හොඳට තිබෙන බඩට කොළරාව ගෙන එන්නේ ඇසට නො පෙනෙන කුඩා වෛරසයකි. වසූරිය විෂබීජය අල්පෙනෙත්ති තුඩකටත් කුඩා නමුත් ඉතා සුළු කාලයක්‌ තුළ සකල ශරීරය ම වණයක්‌ බවට පත්කිරීමට තරම් සාහසික ය. ඒ අනුව ආණ්‌ඩුව කළ යුත්තේ ඒ තුළ සිටින වසූරිය උපදේශකයන් කවරෙක්‌ද යන්න සොයා උන් තුරන් කිරීම ය. නැතහොත් යහපාලන ආණ්‌ඩුව කිසිදු යහපතකුත් නැති කිසිදු පාලනයකුත් නැති විකාරයක්‌ වනු ඇත.

චෛත්‍යයක්‌ යනු සංස්‌කෘතික සහ ආධ්‍යාත්මික වස්‌තුවකි. කෝවිලක්‌, පල්ලියක්‌ දේවාලයක්‌ ද ඒ හා සමාන ය. ධර්මචක්‍රයටත්, කුරුසයටත්, අඩසඳ සහ තරුවටත් එවැනි වටිනාකමක්‌ තිබේ. එළාර සමඟ යුද්ධයට යැමට පළමු දුටුගැමුණු රජතුමා කතරගම දෙවියන්ට බාරහාර විය. යුද්ධය දිනා ආපසු පැමිණි ඔහු සිය රාජාභරණ සහ රන් කඩුව කතරගම දේවාලයට පූජා කළේ ය. රුවන්වැලි මහා සෑය තනන විටත් දුටුගැමුණු රජතුමා රනින් කළ පූජා භාණ්‌ඩ එහි තැන්පත් කරවී ය. දුටුගැමුණු රජතුමාට රත්තරන් ලැබුණේ රාජ්‍ය භාණ්‌ඩාගාරයෙනි. ඒ ඇරෙන්නට ඇමරිකාව හෝ ඔස්‌ටේ්‍රලියාව වැනි රටවල එතුමාට අයත් රත්තරන් පතල් තිබුණේ නැත. එසේ නම් එසේ රත්තරන් පූජා කිරීම සම්බන්ධයෙනුත් මේ තිබෙන එµa.සී.අයි.ඩි.ය පරීක්‍ෂණ පවත්වනවාද? වසීම් තාජුඩීන්ගේ මළ සිරුර ගොඩ ගත්තාක්‌ මෙන් සැකකාර දුටුගැමුණු රජතුමාගේ දේහය සෙවීමටත් පරීක්‍ෂණ පවත්වනවාද? මේ කෙරෙන ගොන් වැඩවල හැටියට එවැනි දෙයක්‌ සිදු විය නො හැකිද?

සඳහිරු සෑයේ වැඩ දැන් නවත්වා දමා තිබේ. එය රටේ බහුජනතාව අදහන ආගමෙන් කළ පළි ගැනීමකි. මේ කාරණයට මෛත්‍රී ජනාධිපතිතුමා මැදිහත් විය යුතුම ය.
divaina -
Read more
Saturday, February 18, 2017
අගමැති, ආචාර්ය රනිල් වික්‍රමසිංහ!? -

ශ්‍රී ලංකාවෙ අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ ට, පහු ගිය දවසක, ඕස්ට්‍රේලියාවෙ DEAKIN විශ්ව විද්‍යාලයෙන්, සම්මාන ආචාර්ය උපාධියක් පිරි නැමුණා.
එතැන් සිට, ආචාර්ය රනිල් වික්‍රමසිංහ කියලා ඔහු ආමන්ත්‍රණය කරන්නනෙ තියෙන්නෙ.
ප්‍රශ්නය ඒක නෙවෙයි.
ඔහුට, මේ සම්මාන ආචාර්ය උපාධිය පිරිනමන හේතුව විදිහට DEAKIN හරහා ප්‍රකාශයට පත් වෙන්නෙ, ප්‍රධාන වශයෙන්; ආර්ථික, අධ්‍යාපන හා මානව හිමිකම් තුළින්ශ්‍රී ලංකාව ඉහළට ඔසවා තැබීම සඳහා ඔහු කළ බව කියන මෙහෙවර වෙනුවෙන් ලු!
ඒ මොන මෙහෙවරක් ද?
ලංකාවෙ අපි නොදන්න, ඕස්ට්‍රේලියාවෙ කට්ටිය පමණක් දන්න, ඒ ''මාර මෙහෙවර'' ගැන නං අපි අනිවාර්යයෙන්ම දැන ගන්න ඕනෙ, මොකද, ලංකාවෙ අපට හොරෙන්, අගමැතිවරයා එහෙම මොනවා හරි කරලා ද දන්නෙ නැති නිසා!
ඒ හැරෙන්න අපි දන්නෙ එක දෙයයි.
රටේ ආර්ථිකය තව දුරටත්, විදේශ ආර්ථික ඝාතකයන් ට භාර දීලා, ලංකාවෙ ඉන්න සීමිත කල්ලියකට උපරිම වාසි ලැබෙන විදිහෙ ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ ව්‍යාපෘතියක් ක්‍රියාත්මකයි, රටේ නිදහස් අධ්‍යාපන අවස්ථා ත් - තව දුරටත් දියකෙරෙමින් තියෙනවා, ඒ නිසාම පොදු ජනයාගෙ මානව හිමිකම් බරපතළ විදිහට උල්ලංඝනය වෙමින් තියෙනවා!
එක්කෝ කවුරු හරි DEAKIN විශ්ව විද්‍යාලයට දිරච්ච ලණුවක් දීලා. එහෙම නැත්තං, මේ ක්‍රමයට අගමැතිවරයා සතුටු කරවලා, ලංකාවෙ අධ්‍යාපන වෙළෙඳ පොළට රිංගන්න හදනවා. බොහෝ විට වෙන්න පුළුවං ඔන්න ඔය දෙවැනි එක.
දැන් කෙනෙක් අහන්න පුළුවං, එතකොට ලංකාවට විදේශ විශ්ව විද්‍යාල එන එක නරක ද? අපේ ළමයි ඉගෙන ගන්න එපා ද? කියලා. මෙච්චර කල් පිට රටට ඇදිලා ගිය අපේ සල්ලි රට ඇතුළෙ ඉතුරු වෙනවා නේද කියලත්, කියයි.
වෙන්න යන්නෙ ඒක නෙවෙයි!
1940 දශකයෙන් පස්සෙ ක්‍රමානුකුලව සංවර්ධනය වෙමින් ආපු සහ 1970 දශකයේ දි, මළගම ට සුදානම් කරපු, මේ රටේ පොදු ජනයා බලගන්වන්නට, තවදුරටත් සංවර්ධනය කිරීමට නියමිතව තිබූ, නිදහස් අධ්‍යාපන අවස්ථා නැත්තටම නැති කරලා, වරප්‍රසාද ලත් එක පන්තියකට පමණක්, 'උගත්කම' සීමා කරන්න හදන එක.
වල පයයි ගොඩ පයයි තියාගෙන ඉන්න මහාචාර්යවරු ඇතුළු, වැඩකරන ජනයාගෙ බදු මුදලින් ඉහළට ආපු බොහෝ උගත්තු(?) දැන් මේ අධ්‍යාපන පාදඩකරණයට සුදානම්! උන් දන්නෙ නැහැ, උන් පොට්ටනි ගහපු සල්ලි ඉවර වුණාම, දවසක, උන්ගෙ ළමයින්ට මොකද්ද වෙන්න යන්නෙ කියලවත්.
වැඩේ කියන්නෙ, දැනටමත් එදා වේල කන්න නැති එවුණුත් මේ නිදහස් අධ්‍යාපන ඝාතනයට ඔල්වරසන් නගනවනෙ.
ඒක තමයි දරන්නම බැරි!
හරි! අගමැති, ආචාර්ය රනිල් වික්‍රමසිංහ ගෙ කතාව නෙවෙයි, මෙන්න මේ ''අපේ කතාව'' හරියට හදා ගන්න, අරගල කරමු!
Chapa Chapabandara
Feb 18, 2017
Read more
Thursday, February 16, 2017
මේ තරුණයාගේ ආශාවට ඉඩ දෙන්න

කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය පවත්වා ගෙන යැම සඳහා රාජගිරියෙන් ගොඩනැඟිල්ලක්‌ මිල දී ගැනීමේ කතාව ටිකක්‌ නොව වසරක්‌ පමණ පරණ කතාවකි. එහෙත් මේ ගනුදෙනුව යට තිබෙන කතාව පරණ නොවන අසමඡ්ජාති කතාවකි. ඒ කතාව කොතරම් නරක දැයි කීවොත් සමස්‌ත ලංකා ගොවිජන සම්මේලනය ඊට එරෙහිව ඊයේ විරෝධතාවක්‌ පවා දියත් කළේය. විරෝධතා පවත්වා එරෙහි වන්නට තරම් මේ ගනුදෙනුවේ තිබෙන නරක කුමක්‌ ද යන්න කෙටියෙන් පැහැදිලි කර දිය යුතුය. කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයට අලුත් ගොඩනැඟිල්ලක්‌ වුවමනා වී තිබිණි. ඒ දැනට කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය පවත්වා ගෙන යන ගොඩනැඟිල්ල පාර්ලිමේන්තු කාරක සභා පවත්වා ගෙනයැම සඳහා අවශ්‍ය වූ නිසා ය. එවිට කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයට වග කියන, තරුණ ඇමැතිතුමා ඉක්‌මනින් ම අලුත් ගොඩනැඟිල්ලක්‌ රාජගිරිය ප්‍රදේශයෙන් සොයා ගත්තේය. ඇමැතිවරයා එසේ කළේ ගන්නටම වුවමනා නම් රජයේ ගොඩනැඟිල්ලක්‌ සොයා ගැනීමේ හැකියාව තිබියදීය. ලැබුණු තොරතුරුවලට අනුව ගොඩනැඟිල්ල මිලදී ගැනීමේ ක්‍රියාවලිය ප්‍රසම්පාදන පටිපාටියේ නීති රීතිවලට පටහැනිය. ඒත් ගනුදෙනුව සිදුවිය. ගනුදෙනුව ප්‍රකාරව මේ වන විට රුපියල් ලක්‍ෂ අටදහස්‌ නවසිය හැට අටක (රුපියල් අසූනවකෝටි හැටඅටලක්‍ෂයක) මුදලක්‌ ඒ වෙනුවෙන් වැය කර ඇත. එහෙත් තවමත් එම ගොඩනැඟිල්ලට කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය රැගෙන ගොස්‌ නැත. තත්ත්වය එසේ වීත් තවමත් මාසයකට රුපියල් දෙකෝටි තිස්‌හත්ලක්‍ෂයක මුදලක්‌ කුලී වශයෙන් එම ගොඩනැඟිල්ල සඳහා ගෙවීමට කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශය කටයුතු කරමින් තිබේ. දැන් මෙසේ වන්නේ එම ගොඩනැඟිල්ලේ පදිංචියට ඒමට කෘෂිකර්ම අමාත්‍යවරයාට විවේකයක්‌ නැති කමවත්, නැකතක්‌ උදා වී නොමැති වීමවත් නොවේ. තවත් ලක්‍ෂ හාරසියයක්‌ වැයකර ගොඩනැඟිල්ල අලුත්වැඩියා කිරීමට නියමිත නිසා ය. අපට මේ කිසිදු කාරණයක්‌ වැදගත් නැත. රටට මේ මොහොතේ වැදගත් වන්නේ රටේ ජනතාවගේ බදුÊමුදල් මේ තරම් නොසැලකිලිමත් ලෙස නිර්ලඡ්ජිතව නාස්‌ති කිරීමය. අපට කියන්නට තිබෙන්නේ මේ ගොඩනැඟිල්ල මිලදී ගැනීමේ ගනුදෙනුව 'යහපාලන ආණ්‌ඩුව' කියන නාස්‌තිය දූෂණය අවම කිරීමේ ප්‍රතිපත්තියට කොහෙත්ම ගැළපෙන්නේ නැති බව ය. එම ගොඩනැඟිල්ල වෙනුවෙන් රජයේ මුදල් මේ ආකාරයෙන් වියදම් කිරීම කොතරම් යුක්‌ති යුක්‌ත දැයි විගණකාධිපතිවරයාද, කෘෂිකර්ම අමාත්‍යාංශයේ ලේකම්වරයාගෙන් පසුගිය මැයි මාසයේදී විමසා තිබිණි.

මෙවැනි නාස්‌තිකාර වියදමක්‌ දරා ගොඩනැඟිල්ලක්‌ මිලදී ගන්නා අමාත්‍යාංශයක්‌ රටේ ජනතාව වෙනුවෙන් කරන්නේ මොනවාදැයි අහන්නට අප කලබල වන්නේ නැත. හේතුව ආණ්‌ඩුව අපට 'පටි තද කරගෙන' සිටින්නට යෑයි කියා ඇති බැවිනි.

තරුණ කෘෂිකර්ම ඇමැතිවරයා ශ්‍රීලනිපයේ මහ ලේකම්වරයා ය. යහපාලන ආණ්‌ඩුව ගෙන එන්නට බෙල්ල කැඩෙන තීන්දුවක්‌ ගෙන ආණ්‌ඩුවකින් එළියට බැස්‌ස මිනිහෙකි. නාස්‌තිය දූෂණය වළක්‌වන්නට කැප වෙනවා යෑයි කී කණ්‌ඩායමේ මහත්මයෙකි. අමාත්‍යාංශය වුව ටිකක්‌ හැඩේට තිබිය යුතු යෑයි එවැනි තරුණ ගැටයෙක්‌ විශ්වාස කිරීම සාධාරණය. (අප ගොඩනැඟිල්ලේ හැඩය යෑයි කීවේ එම ගොඩනැඟිල්ලේ අටපට්‌ටම් හැඩය නිසා නොවේ. කල එළියට තිබිය යුතු බව ඒත්තු ගන්වන්නටය.) ඉතිං ඒ ආශාව එසේ නම් ජනාධිපතිවරයාත්, අගමැතිවරයාත් මේ ගැන යමක්‌ නොකීම ගැන අපට තේරුම් ගන්නට පුළුවන.

divaina -
Read more
Sunday, February 12, 2017
මිනිය තනි කරන්න ඕන වෙලාව. දැන් යන්න. -  උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල

ප‍්‍රසන්න ජයකොඩිගේ 28 චිත‍්‍රපටය 27 වෙනිදා තරංගනී සිනමා ශාලාවේ දී නැරඹූවෙමි. මෙම අදහස් පත‍්‍රිකාව නිල විචාරකයන්ගේ විචාරය සහා නො ව, රටවැසියා වෙනුවෙනි.
පළමු අර්ධය ෆැන්ටසිමය අවකාශයකි.
එය මෙසේ ය;
ජනාධිපති මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන, හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ, හිටපු ජනාධිපතිනි චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායක, අගමැති රනිල් වික‍්‍රමසිංහ, රවී කරුණානායක, මංගල සමරවීර, විජේදාස රාජපක්ෂ, එස්. එම්. මරික්කාර් පමණක් නො ව බොදු බල සේනාවේ ගලගොඩඅත්තේ හිමි ද, අයිසිස් ආසියානු නියෝජිතයෙක් ද, මම ද 28 චිත‍්‍රපටය බලා එළිමහනට පිවිසුණෙමු. චන්ද්‍රිකා ද, රනිල් ද, මංගල ද සංවාද කතිකාවතට අදහස් ප‍්‍රකාශ නො කර බැහැර වූහ. රනිල් තමා ඉගෙනගත් රාජකීය විද්‍යාලය දෙස බලමින් අරලියගහ මන්දිරයට යනු බලා සිටි මහින්ද රාජපක්ෂ තමා ඉගෙන ගත් තර්ස්ටන් විද්‍යාලයේ පොඩි එකෙකු හොස්ටල් එකේ නැවැත්වූ විට ‘හෝම්සික්’ හැදුණාක් මෙන් අතීත වේදනාවත්, ස්මරණීය සතුටත් මිශ‍්‍රිත, නොස්ටැල්ජියානු විභවයක දෑස රතු වී සිටිනු මම නිරීක්ෂණය කළෙමි. තරංගනී සිනමා ශාලාවේ පුළුල් තිරය දෙබෑ කරමින් සේමිණි ඉද්දමල්ගොඩ (සුද්දි අප අතරට පිවිසියා ය. සිනමා ශාලාවේ පිටුපස ගංජා සුරුට්ටුවක් උරමින් සිටි මහේන්ද්‍ර පෙරේරා (අබසිරි පඳුරක් අස්සේ මූත‍්‍ර බරින් නිදහස් ව සැහැල්ලූවෙන් අප අසලට ආවේ ය. මුලින් ම සංවාදයට පිවිසුණේ ඥානසාර හිමි ය.
‘උපදින්නෙත් හඳට. මැරෙන්නෙත් හඳට. පිස්සු හැදෙන්නෙත් හඳට. බුදු වෙන්නෙත් හඳට. චන්ද්‍ර මාස කියන්නෙ අපේ පැරණි මාස ක‍්‍රමයට. ඒක ආසියාතික අපේ විශ්වාසය. හඳේ චක‍්‍රය තියෙන්නෙ දවස් 28 යි. ගැහැනියකගේ ඔසප් චක‍්‍රයටත් යන්නෙ දවස් 28 යි. මේක ස්වභාවධර්මයේ දේශපාලනය. ඒක වෙනස් කරන්න චිත‍්‍රපටකාරයෝ හිතුව මදි.’
උන්වහන්සේ මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේනගේ මුහුණට ම කී සේක. එය අසා සිටි මහින්ද රාජපක්ෂ අහක බලාගෙන මෙසේ කීවේ ය.
‘මේක යහපාලනය නේ හාමුදුරුවනේ, ළඟදි ගේන්න ගියා නේ සමලිංගික පනතක්.’
යැයි කියා කොක් හඬලා සිනාසුණේ ය. ඒ සිනහවට ඉහළින් තවත් හයියෙන් සිනාසුණු මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන;
‘මම තමයි ඒක වීසි කළේ’
යැයි උද්දාමයෙන් කීය. මම කතා කිරීම ඇරඹීමි.
‘සමලිංගිකත්වය රෝම ශිෂ්ටාචාරයෙත් තිබුණා. අප‍්‍රිකාවෙත්, ඇමරිකාවෙත්, ස්වදේශීය ජන සමාජවලත් ඒකට තහංචි තිබුණෙ නෑ. රතු ඉන්දියානුවෝ කිව්වේ ද්විත්ව ආත්ම ඇති, නැත්නම් ‘ටූ ස්පිරිටඞ්’ කියලා. පීතෘ මූලික වුණත් රෝම සමාජය සමලිංගිකත්වය පිළි අරගෙන තිබුණා. ටර්ටුලියන් කියන ක‍්‍රිස්තියානි දේශකයා සමරිසි බව අස්වාභාවික සහ දුරාචාර ක‍්‍රියාවක් කියලා කිව්වා. බයිබලය කියන විදිහට දෙවියන් වහන්සේ සොඩාම් සහ ගොමෝරා නගර දෙක ම විනාශ කරන්නේ සමලිංගිකත්වය පරිචාරය කළ හින්දා. ඉස්ලාම් ආගම කිව්වේ සමලිංගිකත්වය පාපයක් කියලා. දඬුවම් කරන්න ඕන කියලා. ශරියා නීතියට අනුව සමලිංගික සේවනය හිස ගසා දැමීමෙන් හෝ ගල් ගැසීමෙන් මරා දැමිය යුතු තරම් වරදක්. යුදෙව්වන් ටෝරා ග‍්‍රන්ථයේ සමලිංගිකත්වය ප‍්‍රතික්ෂේප කරා. හැබැයි අපේ ගමේ නම් ඕකට කිව්වේ ‘පන්සලේ සෙල්ලම’ කියලා. සමලිංගිකත්වය වැඩියෙන් ම වර්ධනය වුණේ ආගමික ගුබ්බෑයම් අස්සේ.’
මම කියාගෙන ගියෙමි. මා දෙස රවා බැලූ ඥානසාර හිමි රාත‍්‍රී බණකට යා යුතු යැයි කියා නික්මෙන්නට පෙර අබසිරිට ‘අබ සරණයි’ යැයි කීයේ ය.
බුද්ධ ශාසනයේ චිරස්ථිතිය ගැනත්, ලංකාවේ නීති ප‍්‍රතිසංස්කරණ ගැනත් දීර්ඝ ව කතා කළ විජයදාස රාජපක්ෂ අවසානයේ බුද්ධාලම්භන ප‍්‍රීතියෙන් මෙසේ කීවේ ය.
‘මම පිළියන්දල ශාක්‍ය ජනපදය කොහොමහරි පිහිටුවනවා. ඒක ලංකාවේ සංස්කෘතිය ගොඩනැඟීමේ ආශ්චර්ය විදිහට ඉතිහාසගත වෙයි. අක්කර හැත්තෑ පහක් වෙන්කරනවා. දඹදිව සම්පූර්ණයෙන් ප‍්‍රතිනිර්මාණය කරනවා. සුද්දොත් එයි බලන්න. එතන දහ දාහකට බණ අහන්න පුළුවන්. වෙජිටේරියන් ආපන ශාලා දානවා. එතකොට දඹදිව යන්න ඕන නෑ. බුදුන් උපන් දේශයට යන්න ඕන අය පිළියන්දල ගියාම හරි.’
යැයි එසේ කියත් ම 28 සුද්දී කතා කළා ය.
‘පන්සිල් සද්දෙ ඇහෙනකොට මට මතක් වෙන්නෙ පවුල් ජීවිතය අත්හැරලා දාලා, ටවුමේ රස්සාවට ඇවිල්ලා නවාතැන් ගත්ත චමරිය. බාගෙට හදපු ගෙදරක කාමර වල විතරයි දොරවල් තිබුණෙ. ඒ හැම කාමරයක ම එක එක රස්සාවල් කරන කෙල්ලො හිටියා. මේ වගේ ම පන්සිල් සද්දෙ ඒ හැම කාමරයකට ම හොඳට ඇහුණා. හැබැයි ඒ කාමරවල හිටපු අපි හැමෝම තුන්වන සිල් පදය තේරුම් අරන් තිබුණෙ වැරදි විදිහට. අපි තේරුම් අරන් තිබුණෙ කාමයේ හැසිරෙන්න පුළුවන් පන්සිල් නො ගන්න කසාද බැඳපු අයට විතරයි කියලා. ඒ කියන්නෙ අනෙත් අයට කොහොමටවත් බෑ. හොඳ වෙලාවට අල්ලපු කාමරයේ නංගිව හම්බවෙන්න ආපු චන්දන අයියා තමයි අපිට කියලා දුන්නෙ තමන්ගෙන් කාටවත් කරදරයක් නො වී දෙන්නගෙම කැමැත්තෙන් කළොත් ඒකෙ වැරැද්දක් නෑ කියලා. ඊට පස්සෙ තමයි අපේ කාමරවලටත් එළියෙන් මිනිස්සු එන්න පටන් ගත්තෙ. ආන්න එතකොට තමයි තුන්වන සිල්පදය කැඩෙන්න පටන්ගත්තෙ.’
විජේදාස රාජපක්ෂට සුද්දි කී කිසිවක් නෑසුණේ 2020 ඡුන්දය පිළිබඳව හෙතෙම කල්පනා කරමින් සිටි නිසා ය. රවී කරුණානායක තරංගනී සිනමාහලට ඉහළින් හිස ඔසවා මහ බැංකුව දෙස බැලූවේ ය. ඉන් ඔබ්බේ ඇති පෝට් සිටිය ද ඔහුගේ ඇස ගැසුණා නිසැක ය. මම නැවත කතා කළෙමි.
‘ලංකාවේ විවිධ සිවිල් සංවිධාන සහ තනි පුද්ගලයන් ඉල්ලා සිටින්නේ සමලිංගිකත්වය නීතිගත කරන්න කියලා නෙමෙයි. යටත් විජිත කොලනියක් වශයෙන් අපි ඉද්දී බි‍්‍රතාන්‍යයන් දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ 365 සහ 365 (අ යන උප වගන්ති සංශෝධනය කරලා වැඩිහිටි පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකුගේ පුද්ගල ක‍්‍රියාකාරකමක් අපරාධයක් ලෙස සලකන වික්ටෝරියා නීතිය වෙනස් කරන්න කියලයි. 1883 මැකලේ කියන දැඩි මූලධර්මවාදී ක‍්‍රිස්තියානි සාමිවරයා විසින් එවකට ‘සිලෝන්’ ලෙස පැවති ශ‍්‍රී ලංකාවේ දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහය සකස් කරලා සමලිංගික චර්යාවන් අපරාධයක් ලෙස සැලකීමට අවශ්‍ය වගන්ති සකස් කළා. මේ වගන්ති පරීක්ෂාකාරී ව කියෙව්වොත්, මූලික මිනිස් අයිතිවාසිකම් පවා ඉක්මවා යනු දකින්න පුළුවන්. දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ 365 වගන්තියේ කියන්නේ පුරුෂයෙකු විසින් කාන්තාවක හෝ සතෙකු සමග ස්ව කැමැත්තෙන් ස්වභාවධර්මයට එරෙහි ව කාමුක සංසර්ගයේ යෙදුණහොත් දස වසරක් දක්වා දීර්ඝ විය හැකි සාමාන්‍ය හෝ බරපතළ දඬුවමක් ලබා දෙන්න කියලා’
මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන ගූගල් සිතියමක් නිරීක්ෂණය කරන්නාක් මෙන් තරංගනී සිනමා ශාලාවේ සිට පොළොන්නරුව තෙක් දීර්ඝ පාරභෞතික සංචාරයක නියැළෙමින් සිටියේ ය.
‘මං ඊළඟට කරන්නෙ ලංකාවෙ හරක් මරන එක නවත්වන්න නීති ගේන එක. වෙජිටේරියන් ආපන ශාලා හැදුවම හරක් මස් ඕන නෑ. කන අයට පිටරටින් හරක් මස් ගේන්න පුළුවන්.’ යැයි දෙපයේ ඇඟිලිවලින් ඉස්සී කෝචොක් හිනාවක් දමමින් මෛත‍්‍රීපාල සිරිසේන කීය. මහේන්ද්‍ර පෙරේරා ඇබ්ස්ට‍්‍රෑක්ට් ඇක්ට් එකකින් මෙසේ කීය.
‘ඈ බං. මොන නීති පොතේ ද තියෙන්නෙ අයිස් ක‍්‍රීම් වෑන් එකක මිනියක් දාපු මිනී පෙට්ටියක් ගෙනියන්න බෑ කියලා. මට කියහං මොන නීති පොතේ ද තියෙන්නෙ ?’
මහේන්ද්‍රත් සේමිණිත් මමත් ත‍්‍රිකෝණගත ව සිටියෙමු. එනිසා සෙස්සන්ට අප තිදෙනා එකවර දෘශ්‍ය පථයට නාභිගත වන්නේ නැත. කැබිනෙට්ටුවේ ගණිකා වෘත්තිය නීතිගත කිරීමේ උත්සාහයත් සමරිසි නීතිය ඉවත් කිරීමේ උත්සාහයත් හාස්‍යයෙන් යුතුව ඔවුහු තලූ මරති. මෛත‍්‍රී ජයග‍්‍රාහී උඩගුවකින් කීය.
‘මං ඒක වීසි කළා. දැන් කතා කරන එකේ තේරුමක් නෑ. ඒක වීසි කළාට පස්සේ රටේ මිනිස්සු මට රෙස්පෙක්ට් කරන්න ගත්තා.’
මා කියන දේ කිසිවෙකුට නෑසෙන්නාක් මෙන් ය. කන් දෙකේ කොන්ක‍්‍රීට් අගුලූ වැටුණාක් මෙන් ඔවුහු දෑසින් පමණක් මා දෙස බලා සිටියහ.
‘හිට්ලර්, රේසිසම් අනුමත කළා. මහින්දත් අනුමත කළා. ලෝකෙ කිසිම රටක ‘මං ඕක වීසි කළා’ කියන එක රෙස්පෙක්ට් එකක් නෙමෙයි. එහෙම කියපු ගමන් ශිෂ්ට මිනිසුන්ගේ තිබ්බ රෙස්පෙක්ට් එකත් නැතුව යනවා.’
මම කීවෙමි. දෙහිගෙඩි සහ මිරිස් කරල් එල්ලා ගත් නවීන පන්නයේ වාහන කිහිපයක් ‘සිංහලේ’ ස්ටිකරය ද අලවාගෙන රාත‍්‍රී සාද සඳහා හා හිල්ටන්, ගලදාරි, ටාජ් සමුද්‍රා, කිංග්ස්බරි ආදී හෝටල් වෙත එහෙ මෙහෙ යනු මම නිරීක්ෂණය කළෙමි.
‘ලංකාවේ අවුරුදු දාහතරට අඩු කුඩා ගැහැනු ළමයි තුන් දෙනෙක්වත් දවසකට දූෂණය වෙනවා. හැම විනාඩියකට ම ගැහැනියක් දූෂණය වෙනවා. එක දවසකට ගබ්සාවන් අටසියයක් වෙනවා. වැඩියෙන් ම සිය දිවි නසාගන්නේ අපේ රටේ. දික්කසාද නඩු පෝලිමේ. කුණු කූඩවලයි, වැසිකිළිවලයි දරුවෝ දාලා යනවා. අන්තර්ජාලයෙන් සෙක්ස් හොයලා රන් පදක්කම් ගන්නවා. සමලිංගික නෙමෙයි විෂම ලිංගික ක‍්‍රියාකාරකම්වලටවත් ලංකාවේ ඉඩක් නෑ. ඒඞ්ස් බෝවෙන්නෙ සුළඟින් කියලා විශ්වාස කරන රටක් අපි.’
මම කියාගෙන ගියෙමි. කිසිවෙකු මට ඇහුම්කන් දෙන්නේ නැත. එස්. එම්. මරික්කාර් මගේ කරට අත දමා ගත්තේ ය.
‘මොහිදින් බෙග් වගෙ මිනිහෙක් වෙන්න ඕන මට. මම මල්වතු අස්ගිරි මහානායක හාමුදුරුවෝ හම්බවුණා. ඉරිදා දහම්පාසල් නීති ගත කරන්න ඕන.’
හෙතෙම ආඩම්බරයෙන් කීය. මගේ කරේ තිබුණු ඔහුගේ දකුණු අත අල්ලා බිමට හෙළුෑ මම ‘පන්සලේ සෙල්ලමට’ දැයි රහසින් ඇසීමි. මරික්කාර් කොක් හඬලා සිනාසී අයිසිස් නියෝජිතයාගේ කරට අනෙක් අත දමා ගත්තේ ය.
‘නුගේගොඩ රැුස්වීම. අපි ආණ්ඩුව අල්ලනවා.’ යැයි කියාගෙන ම මහින්ද රාජපක්ෂ නුගේගොඩ දෙසට දෑස් යැවී ය.
‘සිංහයා කියන්නෙ සතෙක්. ඌත් එක්ක සුප්පා දේවි සංසර්ගයේ යෙදෙනවා. ඒක මෘග සංවාසය. දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයේ වැරැුද්දක්. සිංහ සීවලී, සිංහබාහු සහෝදර සහෝදරියෝ. සංවාසයේ යෙදෙනවා. ඒක ව්‍යභිචාරය. ඒකත් දණ්ඩ නීති සංග‍්‍රහයෙ වැරැද්දක්. අපි තාම ඒ ප‍්‍රබන්ධය විශ්වාස කරනවා. ඒක ප‍්‍රබන්ධයක් විදියට තිබුණට කමක් නෑ. යථාර්ථයක් විදියට ගන්න එකයි වැරැද්ද.’
මම කීවෙමි.
‘තමුසෙ ඡන්දෙ පැරදුණේ ඇයි කියලා දැන්වත් තේරෙනව ද?’
කියූ රවී කරුණානායක සියල්ලන් කැටුව ඩිනර් එක සඳහා ඔහුගේ නවතම එපාට්මන්ට් එකට යෑමට පිටත් විය. ආරක්ෂකයෝ සියල්ලන්ට ම ආරක්ෂාව සපයමින් මා පසෙකට තල්ලූ කළහ. රවී ‘උස’ නිසා ‘කොට’ මම ඉබේම ඔහුගේ සද්දන්ත ශරීරයට වැසී ගිය හෙයින් මා සිටිනු කිසිදු මීඩියා කැමරාවකට හසු නො වීය. මමත් සුද්දීත් හුදෙකලා වූමු. අප පසුකර යන සියල්ලන්ට ඇසෙන්නට සුද්දි කෑ ගසා මෙසේ කීවා ය.
‘අපේ රටේ තමන් ගැන ඇත්ත කියන්න පණ තියෙන මනුස්සයෙකුට නං බෑ. මං ඇත්තමයි කියන්නේ. අබසිරියි මායි කසාද බැඳල අවුරුදු 15ක් වෙනවා. හැබැයි ඊයේ ? තමයි අබසිරි පළවෙනි වතාවට මගේ හෙළුව දැක්කේ. ඒ මල්ශාලාවේ එම්බාම් ලෑල්ල උඩදි. ඒ වෙලාවේ අබසිරි හැසිරිච්ච හැටි දැක්ක මට මිනියක් නිසා ඇස්වලට කඳුළු තිබුණේ නෑ අඬන්න. උගුරේ සද්දෙ පිටවුණේ නෑ ඉකිගහන්න.’
අප දෙදෙනාට පසුපසින් සිටියේ අබසිරි ය. ඔහුගේ කටහඬ දෝංකාර දෙමින් අවකාශයට නැඟිණි.
‘මිනිය තනි කරන්න ඕන වෙලාව. දැන් යන්න.’
එසේ කියූ අබසිරි ගංජා සුරුට්ටුවක් බොන්නට ත‍්‍රීවිලරයක් පසුපසට ගියේ ය. මම සුද්දී සමග අතීතයටත් අනාගතයටත් ගමන් කරමින් සිටිමි. නුගේගොඩ හරහා මා පැමිණෙන විට මහින්දගේ ජන රැලිය අවසන් වී බීමත් වූ හෙම්බත් වූ උද්දාම වූ මිනිස්සු ගව ගාල ලිස්සාක් මෙන් විසිරී සිටියහ. ඉතිං ට‍්‍රැෆික් ය. ට‍්‍රැෆික් මැද්දේ හිරවුණු මට ඔවුහු හූ කියති. සුද්දි මගේ වාහනේ සිටින නිසා හූව වඩාත් තීව‍්‍ර විය. සුද්දි කතා කරයි.
‘හූ සද්දෙ ඇහෙනකොට මට හිතෙන්නෙ මං ජීවත් වෙනව කියල. හූව මට ඒ තරමට විශේෂයි. මං කසාද බැඳලා ගියාට පස්සෙ අපි නෑවේ ගමේ ළිඳෙන්. දිය රෙද්ද ඇදල නානකොට ගමේ කොල්ලො කුරුට්ටෝ නාකි මනමාලයෝ ඔය වෙලාවට නාන්න එන්න පටන් ගත්තා. ඒකට අපේ මනුස්සයා ඉරිසියාවෙ පැලෙන්න හැදුව. ඊට පස්සෙ තමයි මං යෝජනා කළේ අපි බාත්රූම් එකක් හදමු කියලා. ඒක ගමට හදපු පළවෙනි බාත්රූම් එක. ගෙදර අය හැමෝම මට උපදෙස් දුන්නා ගොම්මං වෙලාවේ නාන්න එපා කියලා. ඊට පස්සේ දවසක් මහ දවල් නාද්දිත් කවුදෝ ඔළුව දැම්මා. හොල්මනක් නම් නෙමේ. අපේ මාමණ්ඩි. ඕක ගෙදර අයට කිව්වට පස්සෙ වැරැද්ද වුණේ මාමණ්ඩි කවුළුවෙන් බලපු එක නෙමේ. මං හෙළුවෙන් බාත් රූම් එකේ නාපු එක. මට ගමේ ඉන්න බැරි වුණා. අන්තිමට මං ඇඳුම් බෑග් එකත් අරගෙන ගෙයින් දොට්ට බැස්සා. ගමේ ගුරු පාර දිගේ මං යනකොට ගමේ කොල්ලො කුරුට්ටන්ට මතක් වුණේ මං බාත්රූම් එකේ හෙළුවෙන් නාපු එක. උන් මට හූ තියන්න පටන් ගත්තා. හරියට අද වගේ.’
එසේ කියූ සුද්දී වාහනයෙන් බැස ගියා ය. ඒ මගේ අම්මා ය. දුව ය. නංගී ය. නැන්දා ය. බිරිඳ ය. පෙම්වතිය ය. ජීවිතය ශෙයා කරගත් මිතුරිය ය. නමින් සුද්දී ය. මම සුද්දී ගැන සිතමින් සුද්දී මෙතරම් සුදු වූයේ කෙසේ දැයි සිතමින් සිටිමි. ෆ‍්‍රැන්ජිපානි (සයපෙති කුසුම චිත‍්‍රපටය කළ විසාකේස චන්ද්‍රසේකරම් ලියූ ගීතයක් ඔළුවට පොල්ලෙන් ගැසුවාක් මෙන් මට සිහිවෙයි.
නුඹෙ සීයා ටිකක් සුදුයි
නුඹෙ මුත්තා තවත් සුදුයි
කිරි අත්තා ගොඩක් සුදුයි
සුදු සීයා සුදුම සුදුයි
ඔය රාජ රාජ කාලෙ ඉඳලා
මෙහෙ ආ පිට රැටියො අපේ
ගෑනු දැකලා වහ වැටුණේ නැද්ද කියාපන්
ඔය චීන ඉන්දියන් යෝනක
කාපිරි සහ හම්බ පැටව්
දාල යන්න බැරි හින්දා
බින්න බහින් ඇති නොවැ
අර හීනි වළලූ කර වැද්දගෙ
තඹ පැහැ කෙස් ගස් සුද්දගෙ
බොකුටු කොණ්ඩෙ කාපිරියගෙ
කැරපොතු ඇස් පරංගියගෙ
චීනාගෙ මොක්කන් නාසය
හම්බයන්ගෙ හමේ පැහැය
සේරම කලවන් වී හැදි
සාම්බාරෙ අපූරූය
සිංහබාහුගේ කේශර
කොහෙද කියාපන් මල්ලී
කොටියගේ වලිගේ
දෙකකුල් අස්සෙ බලාපන්
පළමු අර්ධයේ ෆැන්ටසිය අවසන් ය. දැන් යථාර්ථයක් ලෙස ප‍්‍රසන්න ජයකොඩිගේ 28 චිත‍්‍රපටය කියවමි.
ලංකාවේ මෘත දේහය දකින්න එන්න...
හැම ගමක් ම කහවත්තේ කොටකෙතනකි. දෛනික පුවත්පත්වල ක‍්‍රීඩා පිටුවට අමතර ව ප‍්‍රකාශ වන රති පිටුව, ජ්‍යෝතීෂ පිටුව, අපරාධ පිටුව සහ ‘දෙයියෝ සාක්කි’ වර්ගයේ මාධ්‍ය අලංකරණයේ කුණු රස මිශ‍්‍ර සන්නිවේදනය රාත‍්‍රී ප‍්‍රවෘත්ති ප‍්‍රචාරයෙන් වඩාත් සජීවීකරණය කෙරේ. එය භාවාතිශය දිගහැරුමකි. දිගු කාලයක් තිස්සේ කළ එකී මාධ්‍ය වාර්තාකරණයෙන් ලංකාවේ මනුස්ස ජීවිත එක් අඟලක් වත් ඉදිරියට ගොස් නැත. ‘කොළඹ එහෙම නෑ’ යනුවෙන් යමෙකු තර්ක කරන්නේ නම් ජීවිත මනින මිනුම් දණ්ඩ ගොඩනැඟිලි, තට්ටු නිවාස, හයි වේ හෝ නවීන යානවාහන යනාදී භෞතික සාධක විය යුතු ය. එසේ නො වේ නම් කොළඹ බහුතරය ද පුරවැසි නාගරිකයන් නො ව යටත්වාසී හද්ද ගැමියන් බව පැහැදිලි ය. මනසින් තවමත් ‘කහවත්තේ’ නම් ‘කුරුඳුවත්තේ’ සිටියත් ‘ජීවිතය’ යනුවෙන් යමක් ඉතිරි වන්නේ නැත. ලංකාව සංචාරය කරන්නට මිස ජීවත් වන්නට සුදුසු රටක් නො වේ; වෙළෙඳාමට මිස ජීවිතයට සුදුසු තැනක් නො වේ. විදේශිකයන් යාම්ඊම්, විඳීම් සහ විවිධ ගනුදෙනු සඳහා සංචාරය කරනවා මිස දැන් ලංකාවේ නවතින්නේ නැත. හරියට ලාංකිකයාට ‘මීමුරේ’ වාගේ ය; ගිහිං එන්නට හොඳ ය. නවතින්නට, ජීවත් වන්නට හොඳ නැත. බටහිරට බැණ බැණ උන්ගේ රටවල ලගින්නට අගුපිල් සොයන්නේ අප ය. ගම පිළිබඳ ව අවකාශගත නිශ්චල රූප දකින්නන්ට හෝ අයිසින් කළ සොබාදහමේ මීදුම් තිර පටල යටින් හැගීම්බර නොස්ටැල්ජියානු ඇස් පිනවන්නෙකුට කිසිදා ‘ගම’ සම්මුඛ වන්නේ නැත. නලින් ද සිල්වා හෝ ගුණදාස අමරසේකර වර්ගයේ ‘සිංහලේ’ කිසිවෙකුට කිසිදා සැබෑ ‘ගම’ හමු නො වන්නේ ඒ නිසා ය. 28 චිත‍්‍රපටය ගම පිළිබ`ද ව චංචල රූප ජාලාවකි; විෂුවල් නෙට්වර්ක් එකකි; වියමනකි. එහි පැටලී, ඇමිණී, හැමිණීමෙන් තොර ව උක්ත අභියෝගය සම්මුඛ කරගත නො හැකි ය. ප‍්‍රසන්න ජයකොඩි 28 දී ‘ගම’ සමග පැටලෙයි; පැටලී ඇවිළෙයි. එකී ඇවිළීම 28 නම් චිත‍්‍රපටයයි. මේ ලියන්නේ එකී ඇවිළීමෙන් ලත් වෙව්ලා ගිය පුරවැසි සටහනයි.
චිත‍්‍රපටය ආරම්භ වන්නේ ‘අබසිරි’ පතල පතුලේ අඩ අඳුරේ උඩුකය නිරුවත් ව ඉල්ලංකූරකින් පස් කුට්ටි කඩමින් ‘මැණික්’ සොයද්දී; ‘මනී’ පතල මත්තේ සිට පොතක ඇති ස්ත‍්‍රීන්ගේ හැටහතර මායම්; පිළිබ`ද ව කෙරෙන සංවාදයකිනි. ස්ත‍්‍රියගේ ගුප්ත ශරීරය සහ හැගීම් පිළිබඳ කුතුහලය අබසිරි මනී සමඟ ෂෙයාර් කරගනී. එය වල්කම, ශෘංගාරය, කුතුහලය, හාස්‍යය අවුස්සන සිදුවීමකි. වැඩවසම් භාෂා සංස්කෘතිය විසින් සමාජගත කරන ලද ‘හැටහතර මායම්’, ‘ගුප්ත විනෝදයේ රහස් ශෘංගාරය’ ලෙස ඔවුහු උසුරුවති. එය තව මත් බොහෝ ලාංකීය පිරිමින් ස්ත‍්‍රිය කියවන වැඩවසම් සමාජ විද්‍යාවට සමාන්තරය.
තිරය පුරා හඬනැගෙන හැටහතර මායම් අතළොස්සක් පේ‍්‍රක්ෂකාගාරය පුරා දෝංකාර දෙන්නේ ය. අසන්න! අඳ ගොළු බිහිරි කාන්තාවකටවත් මේ ඉරියව් නො පා මොහොතක් හෝ ජීවත් විය හැකි ද ?
‘සුද්දී’ මියගිය බවට ආරංචිය ලැබෙන්නේ එවිට ය. පහළොස් වසරක් තිස්සේ අබසිරිට ‘මැණික්’ හමු වී නැත. ‘සුද්දී’ ද මඟහැරී ගොසිනි. දැන් ඈ මියගොස් ය. මෘත දේහය ගමට ගෙන ආ යුතු ය. පිරිමි මායම් ස්ත‍්‍රීන්ගේ හැටහතර මායම් ඉක්මවා ගොස් ඇද්දැයි මම සිතන්නට වීමි. මම සිතින් පිරිමි මායම් පෙළගස්වමි; එකිනෙක ලකුණු කරමි.
පිරිමි මායම් සිහි කරද්දී එය ගණනින් සාම්ප‍්‍රදායික ගැහැනු මායම් හැටහතරට වඩා අතිශයින් වැඩි බව පසක් කොට ගතිමි. ඉතිං; අබසිරි සරමට යටින් කලිසමක් ඇඳ කොළඹ එන්නේ සුද්දීගේ මළ මිනිය ගමට රැගෙන යන්නට ය.
‘සුද්දි නැන්දා කැමැති නෑ බං මං සරම අඳිනවට.’
සුද්දීට සිහින තිබුණු බව පැහැදිලි ය. තමා පමණක් නො ව තම සැමියා ද සංස්කෘතික පිරිමියෙකු කිරීමේ සිහිනයක් ඇයට තිබුණු බව ප‍්‍රත්‍යක්ෂ ය.
‘මං කසාද බැ`දලා ගියාට පස්සේ අපි නෑවේ ගමේ ළිඳෙන්. දිය රෙද්ද ඇදල නානකොට ගමේ කොල්ලො කුරුට්ටෝ, නාකි මනමාලයෝ ඔය වෙලාවට නාන්න එන්න පටන් ගත්තා. ඒකට අපේ මනුස්සයා ඉරිසියාවෙ පැලෙන්න හැදුව. ඊට පස්සෙ තමයි මං යෝජනා කළේ අපි බාත්රූම් එකක් හදමු කියල. ඒක ගමට හදපු පළමුවෙනි බාත්රූම් එක.’
සුද්දීට තිබුණේ යථාර්ථයේ දී පසක් කරගත් සිහිනයකි. අනාගත ජීවිතය සම්බන්ධ ව පරිකල්පනීය බලාපොරොත්තු සහිත සිහිනයකි. එය එක්තරා ආකාරයක සිතියමකි; ප්ලෑන් එකකි. ‘මේක සිහිනයක් නෙමෙයි සැලැස්මක්’. ඈ සිතන්නට ඇත. ඒත් සුද්දීගේ මෘත දේහය තැන්පත් කොට ඇති මෝචරියේ ම්ලේච්ඡු ලෙස මරා දැමුණු සිහින මිය ගිය ස්ත‍්‍රීහු රොත්තකි. සුද්දී මළ මිනී ගණන් කරන විට මම පිරිමි මායම්හි ගොදුරු ගණන් කළෙමි. ඉනික්බිති ව සුද්දී කතා කළා ය.
‘මේ නංගිට වයස අවුරුදු 25 යි. දෙනෝදාහක් යන පාරේ අයිනේ ඇළක මෙයා මරලා දාලා තිබුණා.’
‘මෙයා කාගේ කවුද කියන්න කවුරුත් දන්නෑ.’
‘මේ ළමයට අවුරුදු 20 යි. මෙයාව දූෂණය කරලා. අම්මත් එක්ක ම ගේ ඇතුළට දාලා ගිනි තියලා.’
‘මේ ඉන්නේ එයාගේ අම්මා, මූණ පෙන්නන්න විදියක් නැහැ එයාගේ.’
කොළඹ මහ රෝහලේ මෝචරියේ පමණක් නො ව රටේ බොහෝ මෝචරි ද සිරියහන් යැයි සිතූ කටුයහන් ද මුහුදු වෙරළ ද ලතා මඬුලු සහ බොහෝ උද්‍යානයන්හි ලතා ගෙපැලවල් ද පිරී ඇත්තේ ස්ත‍්‍රී මෘත දේහවලිනි. ආස්වාස ප‍්‍රශ්වාස පමණක් කරන ස්ත‍්‍රී ශරීර වලිනි. ‘ඇයට ඇය වීමට ඉඩක් නැති කල’ ස්ත‍්‍රිය මෘතදේහයක් බවට පත් වේ. මෘතදේහ කතා කරන්නට පටන් ගන්නේ එතැන් පටන් ය. චිත‍්‍රපටය පුරා ම සිදුවීම් එකිනෙක වේගයෙන් සංස්කරණය වේ. ඒවායේ පිරිමි මායම් තැන තැන කොක් හඬලනු මට ඇසේ.
‘අපේ යාළුවා ගාව තියෙනවා මරු බඩු ටිකක්.’’
‘හලෝ මරදානට එන්න පුළුවන් ද ආ! ගාන කීය ද? හරි. මං ෆිල්ම් හෝල් එක ඉස්සරහ ඉන්නව මරදානේ. පොලූ එහෙම තියන්න එපා හොඳේ. ඇවිල්ල මට කෝල් එකක් දෙන්න.’
රෑ බෝ වෙත් ම ඔවුහු ගොදුරු සොයති.
ලංකාවේ වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂ වත් ඇත්ත ලිංගික ජීවිතය සහ සංස්කෘතිය පිළිබඳ ව අවධානය යොමු නො කළේ මන්දැයි සිතත් ම, සුද්දී රැගෙන යන අයිස්ක‍්‍රීම් වෑන් රථයේ මිනී පෙට්ටියේ රතු කොඩි වැලක් පැටලිණ. වාහනය පදවන්නේ ලෙනින් ය. චිත‍්‍රපටයේ ලෙනින්ගේ හැසිරීමෙන් නැඟෙන සමාජ උත්ප‍්‍රාසයේ නිමක් නැත. එහෙත් ඒ උත්කර්ෂය යට රිදුම් දෙන වේදනාවකි.
‘ලෙනින්! ෂෝක් නම නේ.’
‘අපේ තාත්තා වාමාංශිකය. මං ඉපදිලා තියෙන්නෙ ලෙනින්ගේ උපන් දිනේට දවස් හතරකට පස්සේ.’
‘අපි මෙහෙ හිටියට දකුණේ’
‘මං හිතුවේ වමේ කියල’
‘දකුණේ’
බටහිර හිටියත් ‘ලෙනින්’ දකුණේ ය. අප සිතා සිටින්නේ ඔහු තව මත් ‘වමේ’ කියා ය. ලෝකයේ මිනිසුන් භූගෝලීය සීමා ඉක්මවා මිශ‍්‍රණය වී ඇති බව ලංකාවේ ‘වමට’ තව ම තේරෙන්නේ නැත. යටත් විජිතවාදයෙන් නිදහස් වුව ද අපි තව මත් මානසික වහල්ලූ ය. අපට යටත් විජිතවාදය විසින් උරුම කරන ලද ‘වික්ටෝරියානු සදාචාරයෙන්’ බටහිර ගොඩ ඇවිත් බොහෝ කල් ය. අපි තව මත් එහි ගිලී සිටින්නෙමු. සදාචාරය ඉදිරියේ; එනම් දෙවියන් වහන්සේ හෝ ආගම ඉදිරියේ; අප ‘ශිෂ්ට’ කරන බව යටත් විජිතවාදියා කීවේ ම්ලේච්ඡුත්වය යුක්තිසහගත කිරීමට ය. ඔවුනට ‘දෙවියන් වහන්සේ’ සන්සුන් කිරීමට හේතුවක් වුවමනා විය. ගෞරවණීය යමක් පිළිබඳ අදහස ඉහළට එන්නේ එසේ ය. පිරිමියා ස්ත‍්‍රිය ගොදුරු කරගන්නාක් මෙන් ම ඇත්ත හේතුව වසා දැමීම රැුවටීමකි. ආර්ථික යුද්ධය හා ‘දැනුම’ පිළිබඳ නො දැනුවත්කම සියල්ලේ ම මූල හේතුව ය. දැන් ‘සුද්දී’ ඇතුළු ලංකාවේ සියලූ කාන්තාවෝ ‘ෆෙයාර් ඇන්ඞ් ලව්ලි’ ගා සුදු වන්නෝ ය. ‘ලක්ස්’ ගා නිළි රැජිනක් වන්නෝ ය. වෙළෙඳපළ සූක්ෂ්ම ය. ලංකාවේ වර්තමාන වමේ නායකයෝ පවා වික්ටෝරියානු මතයටත් වඩා යල් පැනගිය වැඩවසම් මතයක ගිලී සිටිති. ඔවුහු තව ම ‘පන්තියට පක්ෂයක්’ හොයති. ‘වම්මු’ ලාංකේය ජීවිතය හොයන්නේ කවදා ද? ඔවුහු තව මත් ‘ජීවිතය’ වෙනුවෙන්, මානව අයිතිය වෙනුවෙන්, සමලිංගික නීති සංශෝධනය වෙනුවෙන් සටන් නො කරති. ලංකාවේ වාමාංශික යැයි කියා ගන්නා පක්ෂ සමරිසිභාවය අසාමාන්‍ය රෝගී තත්ත්වයක් ලෙස ඔවුනගේ වෛද්‍යවරුන් ලවා ප‍්‍රකාශ කරවයි. එය ඔවුනට ‘ඉෂූ’ එකක් බවට එදත් අදත් පත් වී නැත. ලාංකේය සමාජයේ වකුගඩු, පිළිකා, ආදි කායික රෝග සැදුණු විට ‘මිනිසා’ කෙරෙහි දක්වන උනන්දුව මනුස්ස ජීවිතේ මානසික තෙරපියක් සඳහා කිසිදා දක්වන්නේ නැත්තේ අධ්‍යාපනික ව අප ජීවිතය සම්බන්ධයෙන් නො දැනුවත් නිසා ය. මිථ්‍යා විශ්වාස, වැඩවසම් ඇදහීම් හා ගෝත‍්‍රිකත්වයට එරෙහි ව ලංකාවේ වම ‘සදාචාර’ හේතු ඉදිරිපත් කරයි. එයින් බොහෝමයක් ව්‍යාජ ය. ඍජු නැත. සදාචාරය සෙවණැල්ලක් මෙන් ය. සෙවණැල්ල ජීවත් කොට මිනිසා මරා දැමීම ඛේදවාචකයකි. ජීවිතය යනු එය නො වන්නේ ය. 28 චිත‍්‍රපටයේ සුද්දී වමේ ඇත්තන් කරන ස්ට‍්‍රයික් ‘ඇජෙන්ඩා’ බව ප‍්‍රකාශ කිරීම ලංකාවේ වමේ දේශපාලනය උත්ප‍්‍රාසයට නැංවීමකි.
‘හොඳ වෙලාවට ස්ට‍්‍රයික් එකක් තිබුණේ. නැත්තං මේ මිනීමැරුම් පත්තරවල ගියාට අපිට ඇස් දෙකෙන් දැක ගන්න ලැබෙන්නේ නෑනේ.’
‘රතු කොඩි’ සුද්දීගේ මළ මිනිය සහිත අයිස් ක‍්‍රීම් වෑන් රථයේ පැටලෙද්දී චිත‍්‍රපටයේ පූර්ව ජවනිකා සියල්ල පේ‍්‍රක්ෂක යටි සිතේ කැරලි ගසමින් මතු වීම නො වැළැක්විය හැකි ය. කියුබාවේත්, චිලී රාජ්‍යයේත්, රුසියාවේත්, චීනයේත් මනුෂ්‍ය ජීවිතවල අර්බුදය හොයන්නට පෙර ලංකාවේ වාමාංශික දේශපාලන පක්ෂ ඇළහැර මනුෂ්‍ය ජීවිතය පිළිබඳ ව සොයා නො බැලූ බව සුද්දීගේ පරම්පරාවේ මෘත දේහ කෑ ගසා කියන්නේ ය. ලාංකේය වමට අබසිරි සමච්චල් කරන්නේ ද එහෙයිනි.
‘අම්මට හුඩු මාමේ මේං සුද්දි නැන්දා රතු කොඩි දාල’
‘අනේ පුතේ! ඔය ටික ඔක්කොම ඇදල දාපන් පුතේ. සුද්දිට අගෞරව කරන්න බෑ.’
28 චිත‍්‍රපටයේ ලෙනින් යනු පැය කිහිපයක ‘තාවකාලික රියදුරු චරිතයකි’. ඒත් ඔහුට ‘සුද්දී’ සදාකාලික මතකයකි. වමට හිනා වෙන 28 මිනිස්සු, ජීවිතය වෙනුවෙන් හඬති. ලංකාවේ වම පැරණි ‘පන්තිය’ නැවත කියවද්දී ලංකාවේ ‘මිනිස්සු’ කීයවීමට තරම් ඔවුන් මොඩර්න් නො වීම ඛේදවාචකයකි. අලූත් ලෝක සිනමාව හෝ 21 වෙනි සියවසේ නූතන ‘ප‍්‍රජාව’ බොහෝ වමේ පක්ෂවලට තව මත් කියවීමට අසීරු පාඩමකි. ලෙනින්, කාල් මාක්ස්, එංගල්ස් දක්වා කට පාඩම් කළත්, තව මත් ඔවුනට ‘ලාංකේය මනුෂ්‍ය ජීවිතය’ විෂයක් ලෙස ස්පර්ශ වී නැත. ‘ගම’ පිළිබ`ද අලූත් ජෙනරේෂන් එක විඳින සහ කියවන ක‍්‍රමය නො දන්නා පැරණි දැනුමට සුද්දීගේ මරණය කතා කොට ඉල්ලා කෑ ගසන මනුස්ස අරගලය වැටහෙන්නේ නැත. මූලික මිනිස් අයිතීන් පිළිබඳ වමේ කතිකාවත අදත් දුර්වල එහෙයිනි.
ඉන්දියාවේ වෛද්‍ය ශිෂ්‍යාවක් සංස්කෘතික කි‍්‍රයාකාරකමක්, එනම් චිත‍්‍රපටයක් නරඹා එන අතරමඟ සමූහ දූෂණයකට ලක්විණ. ඉන්දියානු මාධ්‍ය ඇයගේ පෞද්ගලිකත්වය හෙළි කළේ නැත. ඈ ‘නිර්භයා’ ලෙස නාමකරණය කෙරිණි. ‘නිර්භයා’ වෙනුවෙන් මානව අයිතිය ඉල්ලීමට ‘ඉන්දියාස් ඩෝටර්’ වාර්තා චිත‍්‍රපටය නිර්මාණය විය. මැදිහත් වූයේ ඉන්දියානු මාධ්‍ය සංවිධාන ය. ලංකාවේ මාධ්‍ය පකීර්ලා උතුරේ විද්‍යාගේ ද දකුණේ සේයාගේ ද මාතර දුම්රියට ගෙල තැබූ තරුණයාගේ ද පෞද්ගලික ජීවිත ලූණු ඇඹුල් සහිත ව වාර්තා කළෝ ය. අනුර දිසානායක කියන පරිදි අපට අනුරගේ පක්ෂය ගැන ද ලංකාවේ මාධ්‍ය පකීර්ලා ගැන ද කිව යුතුව ඇත්තේ එක වචනයකි.
ලැජ්ජයි!
ඉන්දියාවේ සියලූ නිර්භයාලා වෙනුවෙන් ‘පින්ක්’ ව්‍යාපාරය බිහි විය. බොලිවුඩය ‘පින්ක්’ නමින් චිත‍්‍රපටයක් නිර්මාණය කළේ ය. ඊට සමාන්තර ව හියුමන් අදහසකින් ‘ඩියර් සින්දගී’ නිර්මාණය විය. ලංකාවේ මාධ්‍ය වත් කලාව වත් එහෙම නැත. අපට 28 චිත‍්‍රපටය වටින්නේ ඒ නිසා ය.
‘ගෙදර අය හැමෝම මට උපදෙස් දුන්නා ගොංමන් වෙලාවේ නාන්න එපා කියලා. ඊට පස්සේ දවසක් මහ දහවල් නාද්දිත් කවුදෝ ඔළුව දැම්ම. හොල්මනක් නම් නෙමේ, අපේ මාමණ්ඩි. ඕක ගෙදර අයට කිව්වට පස්සේ වැරැුද්ද වුණේ මාමණ්ඩි කවුළුවෙන් බලපු එක නෙමේ. මං හෙලූවෙන් බාත් රූම් එකේ නාපු එක. මට ගමේ ඉන්න බැරි වුණා. අන්තිමට මං ඇඳුම් බෑග් එකත් අරගෙන ගෙයින් දොට්ට බැස්සා. ගමේ ගුරු පාර දිගේ මං යනකොට ගමේ කොල්ලො කුරුට්ටන්ට මතක් වුණේ මං බාත්රූම් එකේ හෙලූවෙන් නාපු එක.’
‘වැරැද්ද වුණේ මාමණ්ඩි කවුළුවෙන් බලපු එක නෙමෙයි. මං හෙලූවෙන් බාත් රූම් එකේ නාපු එක’ යන ප‍්‍රකාශය ලංකාවේ පමණක් නො ව බොහෝ දකුණු ආසියාතික රටවල ‘යන්නේ කොහෙද මල්ලේ පොල්’ වර්ගයේ පොල්කුඩු උත්තර සිහිගන්වන්නකි. උතුර සම්බන්ධ ව ලාංකීය බහුතර කියවීමද ‘වැරැද්ද වුණේ උතුරේ ජනතාව මරපු එක නෙමෙයි. උන් අරගල කරපු එක.’ යන්නයි. ස්ත‍්‍රිය සම්බන්ධ ව මෙම ලාංකීය ගෝත‍්‍රවාදී කියවීම පුද්ගල ප‍්‍රශ්න කිරීමක් නො ව ලාංකික ජීවිත ප‍්‍රශ්න කිරීමකි. ‘පින්ක්’ චිත‍්‍රපටයේ එකී ආසියාතික අදහස් ප‍්‍රකාශ වන්නේ ද එසේ ම ය. එහි වරද ලෙස අර්ථ ගැන්වෙන්නේ රාජ්වීර් සිං නමැති ලූම්පන් රස්තියාදුකාර පිරිමියා මිනල් අරෝරා දූෂණය කිරීමට තැත් කිරීම නො ව ඇය කොටට සාය ඇඳීම, මත්පැන් පානය කිරීම සහ පිරිමි ළමුන් සමග රිසෝට් එකකට යෑම ය. මා තර්ක කරන්නේ ලංකාවේ වාමාංශික යැයි කියා ගන්නා බොහෝ තරුණ නායකයින් මේ සියල්ලට ම තව මත් බය ය යනුවෙනි. ඔවුන් බොහෝමයක් මත්පැන් සිගරට් බොනවා යැයි කීමට, වටිනා ඇඳුම් ඇඳීමට, බාර් එකකින් අරක්කු බෝතලයක් ගෙනියෑමට, කාන්තාවන් සමග ජීවිතය ශෙයා කරගන්නා බව කීමට තබා හොඳ ස්මාට් ෆෝන් එකක් පාවිච්චි කරනවා කියන්නට මෙන් ම අනාදිමත් කාලයක සිට සමරිසි බව සුළුතරයක් තුළ තිබුණු බව පිළිගැනීමට ද බය ය. විෂමලිංගික බහුතරයේ ඇසින් සහ හැගීමෙන් සමලිංගික සුළුතරය දෙස බලන්නේ නම් සුළුතර ජාතීන් හා ආගම් දෙස ඔවුන් දෘෂ්ටිවාදී ශික්ෂණයකින් බලන්නේ යැයි සිතිය නො හැකි ය. පළමු ව ලංකාවේ වම - දකුණ දෙක ම තම හිස් මත ඇති යදම් ඔළුවෙන් ගැලවිය යුතු ය. තමන් තුළ ගෝත‍්‍රික ම්ලේච්ඡුත්වය තිබෙන කිසිවෙකුට එකී ජාතිය ශිෂ්ට කිරීමේ න්‍යාය පත‍්‍රයක් තිබිය නො හැකි ය. පෝට්සිටි ය ගැන සංඛ්‍යා ලේඛන කතා කළාට පරිසරය පිළිබඳ සාකච්ඡුාවක් දකුණට මෙන් ම වමට ද නැත. විද්‍යාව ගැන කතා කළාට මිථ්‍යා දෘෂ්ටික හැඟීම් මිනිසා විනාශ කරන බව කීමට විධිමත් සංවාද නැත. ජාතීන්ගේ හා ආගමික අයිතිය කතා කළාට ජාතිවාදී සහ ආගම්වාදී වූ රේසිසම් පිළිබඳ කතිකාවත් නැත. ස්ත‍්‍රී පුරුෂ භාවය නිසා එක් පාර්ශ්වයකට අඩුවෙන් සලකන සෙක්සිසම් විෂයක් බව ඔවුන් කියා දෙන්නේ නැත. කියා දෙන්නට ඔවුන් දන්නේ ද නැත. සයිටම් ගැන කතා කළාට ලංකාවේ එඩියුකේෂන් ගැප් ඔවුනට ඉෂූ එකක් නො වන්නේ ය. ඒ නිසා ම 2020 ද ජෙනරේෂන් ගැප් පිරවීමට හෝ ජාතිය ශිෂ්ට කිරීමට ලංකාවේ වමට නො හැකි ය. ඔවුනට නො හැකි ය. ඔවුන් සුද්දීගේ මෘත දේහයට ඇහුම්කන් දිය යුත්තේ එහෙයිනි.
‘මං මැරිච්චි හේතුවට වැඩිය මට ලැජ්ජා හිතුණේ සාරියේ පලූවක් නැති එකට. හැමෝටම දැන ගන්න ඕනේ වෙලා ඇත්තේ මං මැරුණේ කොහොම ද කියල වෙන්න ඇති. ඒකට පළවෙනි වැරදිකාරය මං හිතන්නේ අපේ ඉස්කෝලේ නමේ පන්තියේ විද්‍යා ටීචර් කියලා. නමේ පන්තියට යන්න කලින් මං ලොකු ළමයෙක් වුණා. අලූත් අච්චු පොත් හම්බවෙච්චි ගමන් ම අපි පෙරළුවේ විද්‍යාව පොතේ අගට ම තිබුණු ප‍්‍රජනන පාඩම. මට දැන් අවුරුදු 38ක්. තාමත් ඒ පාඩම මට උගන්නල නෑ.’
විද්‍යා ගුරුවරියට නමේ පන්තියේ ශිෂ්‍යාවගේ අදහස හෝ යෝජනාව වලංගු නැත. පාලකයාට පාලිතයාගේ අදහස හෝ යෝජනා වලංගු නැත. හාමුදුරුවන්ට ගැමියාගේ අදහස් හෝ යෝජනා වලංගු නැත. අපට උගන්වා ඇත්තේ ‘අසේවනාච බාලානං’ කියා ය. එහෙත් ‘බාලයා’ අප වෙන් කරන්නේ සංස්කෘතික අශිෂ්ටකමින් නො ව උප්පැන්නේ වයසින් ය. ලංකාවේ වැඩිහිටියන්ට පොඩිහිටියන්ගේ ඔපීනියන් වැදගත් නැත. ජෙනරේෂන් ගැප් හැදෙන්නේ එහෙම ය. ‘ඩියර් සින්දගී’ චිත‍්‍රපටයේ කයිරාගේ ළමා කාලයේ දී ඇගේ අදහස, ඇය ඉල්ලන ආදරය, කිසිවෙකු තමා ගණන් නො ගැනීම නිසා ඈ තරුණියක වූ පසු වෛද්‍ය උපදේශන සහිත ‘මෙන්ටල් තෙරපියක්’ ලබා ගැනීමෙන් අර්ථ ගන්වන්නේ, ප‍්‍රකාශනය කරන්නේ එකී ඛේදවාචකය ය.
28 චිත‍්‍රපටය ජීවිතය හොඳින් කිරා මැන බලා මටසිලිටි කරනු ලැබූ චිත‍්‍රපටයකි. සිනමා භාෂාවෙන් බැ?රුම් විෂයක් සාකච්ඡ කොට පේ‍්‍රක්ෂකයා හැඟීම්බර කරවීමෙන් බුද්ධිය ක‍්‍රියාකරවන චිත‍්‍රපටයකි. අතීත කාලයේ විවෘත ව ලිංගිකත්වයේ නියැළුණු එහෙත් වික්ටෝරියානු පාලනය විසින් විකෘති කරනු ලැබූ ලාංකේය සංස්කෘතියේ වර්තමාන ලිංගික අසහනය සහ ඒ ආශ‍්‍රිත අසංස්කෘතික හැසිරීම් පෙන්වා දෙන චිත‍්‍රපටයකි. ගම්බැදි පරිසරයක, රමණීය පරිසරයක, කාව්‍යමය කතාවක් ලෙස දිග හැරුණත් එකී කාව්‍යමය භාවනාව මනුෂ්‍ය චින්තනය අවුස්සන සුලූ ය. ප‍්‍රසන්න ජයකොඩි ‘මෙටෆිසිකල්’ කන්සෙප්ට් එකක චිත‍්‍රපටය රඳවා ගනී. එම නිසා ම ඔහු ලෝක දෙකක සම්මුඛ වීමක් ගවේෂණය කරයි. එක් ලෝකයක් හැඟීමක් උපදින සම්බන්ධතා හා පවිත‍්‍රත්වය පිළිබඳ සංකේතයන් ගෙනෙන අතර, අනෙක භෞතිකමය වටිනාකම් හා අවිනිශ්චිත සමාජ චර්යා නිරූපණය කරයි. මියගිය සුද්දී විසින් ම ගම්වැසියන්ට ඔවුන්ගේ කුහක බව හා අසංස්කෘතික බව අද්දැකීමෙන් ම විඳීමට සලස්වයි. එය ඇබ්ස්ට‍්‍රෑක්ට් අර්ථයෙන් යථාර්ථය ගවේෂණය කිරීමකි.
ලෝක යුද්ධ පටන් ගැනීමට පූර්වයෙන් ‘ආරක්ෂාව’ යන්න අර්ථකථනය වී තිබුණේ ගොඩබිම හෙවත් භූමිය යන න්‍යෂ්ටිය කේන්ද්‍ර කොටගෙන ය. එකී ‘ට‍්‍රැඩිෂනල් සිකියුරිටි’ යන්න ගෝත‍්‍රිකත්වයට වැඩි බරක් සහිත යුදමය අර්ථය ධ්වනිත කරන අර්ථකථනයකි. වර්තමානයේ ‘නන් ට‍්‍රැඩිෂනල් සිකියුරිටි’ හෙවත් ‘මානව ආරක්ෂාව’, ආරක්ෂාව යන ක‍්‍රියාවලියේ පදනම ලෙස සැලකේ. ‘හියුමන් සිකියුරිටි’ යන්න, ලංකාවේ අපට කිසිදා විෂයක් ලෙස උගන්වා නැත. අපේ රටේ පාලකකාරකාදින් හෝ අනාගත පාලනය අත්පත් කරගැනීමට උත්සාහ කරන්නෝ හියුමන් සිකියුරිටිය වෙනුවෙන් අරගල කරන්නෝ
නො වෙති. එය හදාරන්නෝ ද නො වෙති. එකී ගෝත‍්‍රික සංස්කෘතියේ ස්ත‍්‍රී පුරුෂ අභිරමණීය අවස්ථාව චිත‍්‍රපටයේ දී මඟහැරෙන්නේ එසේ ය. සුද්දීගේ හනිමුන් එක සිනමා විෂයේ දී ‘කුප්පි ලාම්පුව නිවා හැමිනීමේ සිනමාවට’ බෝම්බ ගැසීමකි. එයින් පේ‍්‍රක්ෂකයාගේ සිතීමේ දොරටු වඩා පුළුල් වූවා යැයි හඟිමි.
‘අපි දෙන්නගේ හනිමුන් එක ගත්තේ මහ ගෙදර ඉස්සරහ කාමරේ ඇඳේ. අපි දෙන්නා හරියට වීදි නාට්‍යයක නළුවයි නිළියයි වගේ. පොලූ ඇද හරිම සද්දෙයි. ජනේලයෙන් එහා පැත්තේ ගමේ ම උන් බොනව. කාමරේ දොරෙන් එහා පැත්තේ නැන්දම්මල මදුරුවෝ තළනව. ලාම්පුව නිවල මෙට්ටෙ බිමට අරගෙන අපි දෙන්නා රගපාන්න පටන් ගන්නකොට එළිවෙලා.’
ස්ත‍්‍රී පුරුෂ සම්බන්ධයකට සුදුසු ගෘහීය පරිසරයක් අපට නැතැයි යන උපකල්පනය ම වික්ටෝරියානු එකකි. ස්ත‍්‍රී පුරුෂ සම්බන්ධතාවක නිදහස් හැසිරීම අතීත ලාංකිකයාට නුහුරු නැත. පේ‍්‍රමණීය ආහ්ලාදයක නිදහස සහ ලිංගික ආස්වාදය පිළිබඳ ෙලෙංගික අවස්ථා නිරූපණයන් චිරන්තන සාහිත්‍යයේ බහුල ය. ඒත් වික්ටෝරියානු සදාචාරය කරපින්නා ගත් සැණින් සෙක්ස් සඳහා කුප්පි ලාම්පුව නිවා අඳුරේ ගුලි වීමේ ගුප්ත ක‍්‍රියාවලියකට පේ‍්‍රමය සහ ලිංගිකත්වය පල්ලම් බැස්සේ ය. සුද්දීත් අබසිරිත් රාත‍්‍රීයේ සීමා වන්නේත්, ගුලි ගැහෙන්නේත්, පල්ලම් බසින්නේත් එකී ‘වීදි නාට්‍ය’ අවස්ථාවට ය. ආවෘත ලෝකයක එතැන් පටන් ජීවිතය කොටු විය. විවෘත ලෝකයේ දිය ස්නානය ගැමියාගේ සමච්චල් සෝපහාසයට හේතු වීම නිසා සුද්දී ගමට ‘බාත් රූම්’ එකක් යෝජනා කොට පළමු ව තම ගෘහය ශිෂ්ට කිරීමට පියවර ගත්තා ය.
කුප්පි ලාම්පුව නිවා අඳුරේ රමණය කළ අබසිරිගේ තාත්තා කිසිදාක අබසිරිගේ මවගේ හෙළුවැල්ල හිරු සඳු ප‍්‍රභාවක දකින්නට නැත. එකී මිනිස් ඛේදවාචකය පුපුරා යන්නේ සුද්දී හෙවත් ලේලිය ඉර එළියේ බිත්ති හතරක් මැද නිරුවත් ව දිය ස්නානය කරනු බාත් රූම් එකේ පෑන් ලයිට් එකෙන් ඔහු එබී බලන විට ය. අබසිරිගේ තාත්තාත් ඉරත් එක් වර ම සුද්දී දකින්නේ එකී පෑන් ලයිට් සිදුරෙනි. තවදුරටත් ගමේ ශිෂ්ට සම්පන්න වීමට පවුරු ප‍්‍රාකාර ඇති හෙයින් සිදුරු මගකින් රිංගා සුද්දී වඩා ශිෂ්ට යැයි කියන නගරයට එන්නී ය. ලංකාවේ ගම තරම් ම නගරය ද අශිෂ්ට බව ඇය දැන සිටියේ නැත. අශිෂ්ට අසංස්කෘතික මිනිසුන් වෙසේ නම් කුරුඳුවත්ත ද කහවත්තක් බව පූර්වයෙන් කීවේ එහෙයිනි. නගරයේ පිරිමි මායම් ගොදුරු සක‍්‍රීය වන්නේ නගරයේ අරාජික වන සුද්දිලාට ය. ඔවුහු සිත් සේ සුද්දීගේ නිරුවත ජනතාකරණය කළහ. නිරුවත් සිරුර පෙරළ පෙරළා රස වින්දාහ. රමණ ඉරියව් මාරු කළහ.
‘එක මිනිහෙක් කියන විදිහට ඉන්න බෑ කියපු කුසුමේ දැන් ටවුමේ හැම එකා ම කියන විදිහට ඉන්නව. ඒක වුණේ කොහොම ද කියලා මම කුසුමෙගෙන් ඇහුවහම කුසුමේ කිව්වේ අපේ මිනිහට රටේ ඉන්න හොඳම ගෑනි වෙන්නත් ඕනේ. ඒ මිනිහ කියන කියන විදිහට හැරෙන්නත් ඕන. ඔය දෙක ම කරන්න බෑනේ අක්කේ. හැබැයි ටවුමේ උන්ට නම් ඕනෙ කියන කියන අතට හැරෙන ගෑනියෙක් විතරයි.’
අබසිරිගේ පියාට උරුම වන්නේ සීයාගේ ඉරණම ය. අබසිරිට උරුම වන්නේ ද ඔහුගේ පියාගේ ඉරණම ය. ඛේදවාචකය ඇත්තේ ස්ත‍්‍රිය මත පමණක් නො වේ. පිරිමිහු ද ලිංගිකත්වය හා පේ‍්‍රමය යන විෂයේ දී අනන්ත පීඩා විඳිති. විඳවති. ස්ත‍්‍රීවාදී අදහස් විසින් පිරිමියා පීඩකයා ලෙස අර්ථ ගන්වා තිබුණත් පීඩක පිරිමියා ද ලංකාවේ කුටුම්භ ජීවිතයේ දී පීඩිතයෙකි. ලාංකිකයාගේ කටේ සදාචාර ප්ලාස්ටර් ගසා ඇති නිසා ඔවුහු ඒ ගැන කිසිවක් නො කියති; නො ලියති. අබසිරි ද 28 චිත‍්‍රපටයේ දී එකී වේදනාවේ ඛේදවාචකය හඬගා කියන්නේ නැත. අබසිරිගේ ‘ඛේදවාචක පිරිමිකමේ’ හැඩරුව කියන්නේ ද සුද්දී ය.
‘අපේ රටේ තමන් ගැන ඇත්ත කියන්න පණ තියෙන මනුස්සයෙකුට නං බෑ. මං ඇත්තමයි කියන්නේ. අබසිරියි මායි කසාද බැඳල අවුරුදු 15ක් වෙනවා. හැබැයි ඊයේ ? තමයි අබසිරි පළවෙනි වතාවට වගේ ම හෙලූවේ දැක්කේ. ඒ මල්ශාලාවේ එම්බාම් ලෑල්ල උඩදි. ඒ වෙලාවේ අබසිරි හැසිරිච්ච හැටි දැක්ක මට මිනියක් නිසා ඇස්වලට කඳුළු තිබුණේ නෑ අඬන්න. උගුරේ සද්දෙ පිටවුණේ නෑ ඉකිගහන්න.’
වික්ටෝරියානු සංස්කෘතිය විශිෂ්ට යැයි සිතා ලාංකිකයා පොරවාගත් සදාචාර වහන්තරාව බටහිර පුරවැසියන් ගලවා කුණු කූඩයට දමා බොහෝ කල් ය. අපි එකී අසමජ්ජාති වහන්තරාව සංස්කෘතික උරුමයක් කොට රකිමින් එය රැක ගැනීමේ අරගලය මුවහත් කරමින් සිටින්නෙමු. ‘හියුමන් සිකියුරිටි’ පිළිබඳ මූලික අදහස් පවා වසර 25ක් ගත වීත් ලාංකිකයාට තව ම අවශෝෂණය වී නැත.
‘ඔබ සහ මම’ යනුවෙන් අනෙකා වෙන් නො කොට ‘අපි’ ලෙස තින්කින් පැටර්න් එක හදා ගැනීමට අපට තව බොහෝ කල් ගතවනු ඇත. ස්ථිර ලෙස ම පිළිගත හැකි භෞතික සාක්ෂි හෙවත් ‘සොලිඞ් එවිඩන්ස්’ මත ජීවිත තීරණ ගත යුතු වුවත් ලාංකික ජන විඥානයට එය බොහෝ දුරස්ථ දැනුමකි. පාරභෞතිකය ම අල්ලා බදා වැලඳ සිටීමට ලාංකිකයෝ කැමැත්තාහ. ඇත්ත ලෝකයේ නැති විකාරරූපී අදහස් ගුබ්බෑයම් මත සිටින තාක් කාල් 28 චිත‍්‍රපටයේ ධ්වනිත සමාජ, දේශපාලන, ආර්ථික හා සංස්කෘතික මුලාවෙන් අපට ගැලවීමක් නැත. ඒ නිසා ලාංකිකයාට ‘සෙක්ස් එඩියුකේෂන්’ සබ්ජෙක්ට් එකක් ලෙස ඉගැන්වීමට තව මත් නො හැකි වී ඇත. ‘ඔබ, මා’ ලෙස අනෙකා වෙන් කළ නො හැක්කේ ජාතීන් ලෙස වෙන් වී, පුද්ගලයන් ලෙස වෙන් වී, ස්ත‍්‍රී පුරුෂ ලෙස වෙන් වී වර්තමාන යථාර්ථ ලෝකය තුළ කිසිවක් කළ නො හැකි බැවිනි. ලංකාවේ ජාතිකවාදියා ඒ දිගු දුර දකින්නේ වත් බලන්නේ වත් නැත. බලය අල්ලා ගැනීම සඳහා වඩා වාසි සහගත වන්නේ ‘කෙටි දුර’ දැක්මකි. එකී සංසිද්ධියේ දී ලංකාවේ ‘වම’ ‘දකුණට’ හපන් ය. මිනිසා සංස්කරණය වන්නේ ය. පරිණාමය වන්නේ ය. සංචාරයෙන් සංස්කෘතිය සමග මිශ‍්‍ර වීමෙන් නව දැනුම් සංකල්ප හැදෑරීමෙන් හා තාක්ෂණික සුභාවිතාවෙන්, තෝට් ප්‍රොසෙස් එක වෙනස් කරගත හැකි ය. එසේ ලෝකයට විවෘත වීමට හෙවත් එක්ස්පෝස් වීමට තව මත් ඊළඟ පරපුරට වත් වැඩවසම් ගුරුදෙගුරු අයිතිකාරයන් ඉඩ දෙන්නේ නැත.
‘සුද්දී’ කොළඹ නගරයේ වීදි ගණිකාවක් වන්නේ, එයට තල්ලූ වන්නේ ඇයි? ඇය එතැනට තල්ලූ කරන්නේ අප ය. ‘වීදි ගණිකා වෘත්තිය’ ලොව කොතැනත් සූරාකෑම් බහුල අනාරක්ෂිත වෘත්තියක් බව ඇත්ත ය. ඇය සුද්දී, කුමාරි, බියටි‍්‍රස් කමලිනී ආදි වගවාසගම් සහිතව සැරිසරන බවත්, චිත‍්‍රපටය පුරා සුද්දීට එන දුරකතන ඇමතුම් ඇගේ මරණය පිළිබඳ සාක්ෂි සටහන් බවත් පැහැදිලි ය. එහෙත් ගණිකාව ද මනුෂ්‍යයෙකි. ඇය කාලකණ්ණි මනුෂ්‍යයෙකු හෝ සතෙක් නො වේ. ‘හියුමන්’ කෙනෙක් යන ගෞරවය ස්ත‍්‍රියට ලබාදීමට අපට තව බොහෝ කල් ගතවනු ඇත. පරමාදර්ශී මිනිස් සමාජයක් ලොව කොතැනක වත් නැති බව ඇත්තකි. පර්ෆෙක්ට් සොසයිටියක් නැති වුවත් වඩා යහපත් ලොවක් යන්න සටන් පාඨයක් පමණක් නො ව යථාර්ථ අරගලයකින් ජයග‍්‍රහණය කළ හැක්කකි.
සමරිසි සමාජය මෙන් ම වීදි ගණිකා ප‍්‍රජාව ද සයිකො කේස් නො වන බව රටට කියා දිය යුත්තේ ද වඩාත් සවිඥානක විය යුත්තේ ද මිනිසුන් ම ය. අධ්‍යාපනය නො ව නිවැරදි අධ්‍යාපනය ලෙස ඉන්ටලෙක්චුවල් කැපෑසිටිය වඩා පුළුල් කොට රටට විදාරණය කළ
යුතු ය. ඉගෙන නො ගන්නාට සැබවින් ම මොළය නැත. තිබුණත් හිතන්නේ නැත. හිතන්නට හිතක් නැත. මැට්ටෙන් ද මැටි ය. සියල්ලට මුල නිවැරදි අධ්‍යාපනයක් රටට අහිමි වීම ය. 28 චිත‍්‍රපටයේ පුරවැසි අදහස් ලිවීමට පෙර පූර්ව සටහනක් ලෙස ලියූ ෆැන්ටසිය නැවත කියවුවහොත් රටේ නායකකාරකාදින්ට ද ලංකාවේ මෘත දේහය දකින තෙක් සුද්දී කී දේ සිහිපත් නො වන බව 28 චිත‍්‍රපටය ගෙනහැර පාන යථාර්ථයයි.
මිත්‍රවරුනි; ලංකාවේ මෘතදේහය දකින්න එන්න.

උපුල් ශාන්ත සන්නස්ගල
Read more

Recent Posts

Popular Posts

Popular Posts